سپاه مغول با اشاره‌اش به هر مكانى حركت مىكرد . وى چند برادر داشت كه ارتشش را رهبرى و به نام او حكم مىراندند . يكى از آنها هلاكو بود . منگوقاآن با قاضى القضاة مسلمانان ، شمس الدين قزوينى ، مراوده داشت و تمامى اهتمام قاضى آن بود كه كينهء امپراتور مغولى را عليه نزاريان برانگيزد و او را تشويق مىكرد بر سرزمينهاى آنان حمله كند و از هر وسيله‌اى براى رسيدن به مقصودش بهره مىگرفت . رشيد الدين همدانى در جزء اوّل جلد دوم از كتاب جامع التواريخ صفحه 233 ، مىنويسد : « در آن زمان قاضى القضاة ، مرحوم شمس الدين قزوينى ، در دربار خان حضور داشته است . وى روزى درحالىكه زرهى زير لباسهايش پوشيده بود ، نزد خان حاضر مىشود و به خان مىگويد كه از ترس ملحدان زره به تن مىكند و سپس گوشه‌اى از تعديات آنها را براى خان نقل مىكند . خان در برادرش ، هلاكو ، مظاهر و آثار پادشاهى را پيش‌بينى مىكرد و در اراده و تصميمهايش نشانه‌هاى پيروزى و جنگندگى را مشاهده مىنمود . پس از انديشه و تفكر ديد كه برخى از كشورهاى جهان تحت تصرف چنگيز قرار گرفته‌اند ، ولى هنوز برخى ديگر از كشورها آزاد نشده‌اند » . منهاج الدين سراج جوزجانى « 1 » مىنويسد : « قاضى شمس الدين با دربار مغولها ارتباط داشته است . او كه رهبر و دانشمند بزرگى بوده ، روزى نزد منگوقاآن مىرود و از او مىخواهد جلوى ملحدان را بگيرد و مردم را از شر آنها رها كند » . نويسندهء طبقات ناصرى مىنويسد :

--> ( 1 ) - ر . ك . طبقات ناصرى ، ص 413 - 414 .