اين گروه منشعب ، در الموت داراى حكومتى بودند و مصرانه خود را به اسماعيليه منتسب مىدانستند و يكه تاز ميدان بودند . درحالىكه از حكومت فاطميان جز بقاياى گروهى پراكنده كه اكثر آنها در هند گرد هم آمده بودند ، چيزى باقى نمانده بود . ازاين‌رو اسماعيليانى كه در هند بودند ، بر خود نام « بهره » را نهادند تا با گروه انشعابى مزبور مشتبه نشوند ؛ آنان خود را بهرى مىخواندند ، نه اسماعيلى ، مبادا عقايد اين گروه انشعابى كه از مسير صحيح اوليه‌اش خارج شده ، براى خود ، گروه مستقلى شده بودند ، به آنان منتسب شود . بنابراين تحريف‌كنندگان تاريخ و كينه‌ورزان هر حقيقت آشكارى ، از اين وضعيت بهره‌بردارى كردند و ديدند كه به دليل انتساب حكومت فاطميان به مذهب اسماعيلى ، بهترين فرصت براى اين‌كه اين گروه انشعابى را هم به مذهب فاطميان بچسبانند ، فراهم است . درحالىكه هيچ كس به اندازهء فاطميان و مذهبشان از همين گروه انشعابى كه علنا به دشمنى با آنان اعتراف مىكردند و در هر جايى براى آن دسيسه‌چينى كرده و بيش از هركسى با آنان دشمنى مىورزيدند و بدون هيچ ملاحظه و ملايمتى با آن به شديدترين وجه مىجنگيدند ، ضربه نخورده و رنج نكشيده است . اين‌كه چگونه اين وقايع اتفاق افتاد و چه شد كه اين انشعاب رخ داد و حقيقت آنچه برخى در صدد مخفى كردن آن هستند تا صاحبنظران را به اشتباه و گمراهى دچار كنند و عليه فاطميان كوركورانه تعصب ورزند ، چيست ، چيزى است كه ما تلاش داريم به ضميمهء آنچه پيش از اين گفتيم ، در كمال ايجاز راجع به آن صحبت كنيم ، گرچه احيانا به تكرار مطالب گذشته نياز باشد .