و آنكه پشتش سرخ و پهلو و تهيگاه وى اندك سپيد بود . و تريد سپيد كرده شده . و ريگ سرخ . و شب سپيد . ج : عفر . و زن سپيد . و شب سيزدهم از ماه . و زمين بىنشان پا سپر نشده . و شاة عفراء : گوسپندى كه بر سپيدى پشم آن سرخى غالب بود . و كذلك ظبية عفراء . و قصر عفراء : نام جائى در شام . و ابنا عفراء : نام دو نفر صحابى كه مادر آنها عفراء نام داشت . عفراة ( efr t ) ا . ع . مرد پليد كربز . و موى ميانهء سر . عفراس ( efr s ) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا . عفرة ( efr t ) ص . ع . زن پليد . عفرة ( efrat ) و ( ofrat ) ا . ع . موهاى پشت گردن . و پرهاى پشت گردن خروس كه در هنگام خشم استيخ مىگردند . عفرة ( ofrat ) ا . ع . سرخى پشت آهو مايل بسپيدى . و عفرة البرد : اول سرما . عفرة ( ofrat ) و ( afrat ) ا . ع . سپيدى غير خالص . الحديث : اذا سجد جافى عضديه حتى نرى من خلفه عفرة ابطيه . عفرة ( oforrat ) ا . ع . نخستين سرما . و اختلاط مردم . و عفرة الحر : سختى گرما . و جاء فى عفرة الحر : آمد در اول گرما . عفرتى ( afart ) ص . ع . شير زور دار و توانا . عفرجع ( afarja ' ) ا . ع . مرد بدخوى و زشت سيرت . عفرزان ( afarraz n ) ا . ع . نام مخنثى در بصره . عفرس ( efres ) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا . عفرسة ( afrasat ) م . ع . عفرسه عفرسة : بر زمين افگند آن را و چيره شد بر وى . و عفرسه الاسد : دريد آن را شير . عفرفرة ( afarfarat ) ا . ع . پليد و خبيث . و شير بيشه . عفرن ( efarn ) ا . ع . شير بيشه . عفرناة ( afarn t ) ص . ع . لبوة عفرناة : شير مادهء سخت و درشت . و ناقة عفرناة : ماده شتر سخت و درشت و توانا . ج : عفرنيات . عفرناة ( afarn t ) ا . ع . غول . عفرنس ( afarnas ) ا . ع . شير سخت و توانا . و شتر درشت و ستبر گردن . عفرنى ( afarn ) ص . ع . اسد عفرنى : شير درشت اندام . و لبوة عفرنى : شير مادهء استوار خلقت . عفرنيات ( afarnay t ) ع . ج . عفرناة . عفرنية ( oforniyat ) ا . ع . مرد خبيث كرپز . و موى ميانهء سر . عفروس ( ofrus ) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا . عفرى ( afr ) ا . ع . پرهاى گردن خروس . و موى قفاى مردم . و پشم پيشانى ستور . و مويهاى ميانهء سر . عفرى ( efriyy ) ص . ع . مرد نيك خبيث كرپز . عفرية ( efriyat ) ص . ع . اسد عفرية : شير درشت كلان توانا . و شيطان عفرية : ديو . ج : عفارية . و نيز عفرية : هولناك و خطرناك . و بد كار و مفسده و حيله باز . عفرية ( efriyat ) ا . ع . داهيه . و موى پس گردن مردمان . و موى پيشانى ستور . و مويهاى ميانهء سر . و موى پس گردن شير . و پرهاى گردن خروس و جز آن كه در وقت خشم استيخ مىگردند . و جاء فلان نافشا عفريته : در حالت غضب و خشم آمد فلان . ج : عفارى . عفرية ( efriyat ) و ( efriyyat ) ص . ع . فلان عفرية نفرية : فلان ظالم و ستمكار است . و كذلك عفرية نفرية . عفريت ( efrit ) ا . ع . مرد بغايت رسانندهء هر چيزى . و مرد در گذرندهء در امور و رسا و مبالغه كنندهء در امور و زيرك . و جانورى كه در خاك نرم و در بن ديوار مىباشد . و جانورى مانند كربسه كه بر سوار پيش مىآيد و بدنب آن را مىزند . و مرد تمام اندام و ضابط توانا و زيرك و رسا . ج : عفاريت . عفريت ( efrit ) ص . ع . اسد عفريت : شتر تواناى درشت خلقت . و فلان عفريت نفريت : فلان ظالم و ستمگار است . عفريت ( efrit ) و ( afrit ) ا . ع . مرد سخت خبيث كرپز . عفريت ( efrit ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديو . و اهرمن . و غول . و شيطان . و هر صورت مهيب و هولناكى كه در تصور آيد و يا مشاهده گردد . عفريت ( eferrit ) ا . ع . مرد در گذرندهء در امور و رسا و مبالغه كنندهء در آن و زيرك . عفريتة ( efritat ) ا . ع . زن درگذرندهء در امور و رسا و مبالغه‌كنندهء در آن و زيرك و ضابط و توانا . عفريت ديدار ( efrit - did r ) ص . پ . زشت و هولناك و بدمنظر . عفريس ( efris ) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا . عفرين ( efrin ) ا . ع . مرد مبالغه كنندهء در امور با زيركى و فطانت و در گذرندهء در امور و رسا . عفرين ( eferrin ) ا . ع . جائى كه در آن شير بسيار بود . و بيشهء شير . و مرد مبالغه كنندهء در امور با زيركى و فطانت و در گذرندهء در امور و رسا . و ليث عفرين : شير بيشه .