عزة ( ezat ) ا . ع . گروه مجتمع از مردم . ج : عزون و عزى . عزة ( azzat ) ا . ع . آهو برهء ماده . و زن جوان . و نام زنى . و نام خواهر معاويه . عزة ( ezzat ) ا . ع . ارجمندى و عزيزى . و چيرگى . و قوت . و شدت . عزة ( ezzat ) م . ع . عزعزا و عزة و عزازة . مر . عز . عزت ( ezzat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عظمت و بزرگوارى و ارجمندى و ارج و سرافرازى . و قدرت و توانائى و زور . و حرمت و آبرو و عزيزى . و كميابى . عزت آثار ( ezzat - s r ) ص . پ . صاحب علامات افتخار و شرف . عزت خواه ( ezzat - x h ) ص . پ . دوست و رفيق و مصاحب . و پيرو و بستهء بجلال ديگرى . عزت قرار ( ezzat - qar r ) ص . پ . مشهور و با جلال . و از القاب پادشاهى . عزت موفور ( ezzat - mavfur ) ص . پ . مجلل و با جلال و محترم . عزج ( azj ) م . ع . عزجه عزجا ( از باب نصر ) : دور كرد او را . و عزج الجارية : گائيد آن كنيزك را . و عزج الارض بالمسحاة : برگردانيد زمين را ببيل . عزد ( azd ) م . ع . عزد جاريته عزدا ( از باب فتح ) : گائيد كنيزك خود را . عزر ( azr ) ا . ع . بهاى علف زار هرگاه علف مزارع آن را بدروند و بفروشند . عزر ( azr ) م . ع . عزره عزرا ( از باب ضرب ) : نكوهش كرد او را . و عزر فلانا : يارى نمود و اعانت كرد فلان را . و عزر زيدا : بازداشت زيد را . و عزر جاريته : گائيد كنيزك خود را . و عرزه على الامر : بستم و اجبار داشت او را بر آن كار . و عزر عمروا : آگاه گردانيد عمرو را بر امور دين و فرايض و احكام . عزرائل ( ezr 'el ) و عزرائيل ( ezr 'il ) و عزريل ( ezril ) ا . ع . ملك الموت و قابض ارواح كه به فارسى جانشكر و جانگير نيز گويند . عزز ( ozoz ) ع . ج . عزوز . عزط ( azt ) م . ع . عزط المراة عزطا ( از باب نصر ) : گائيد آن زن را . عزعز ( az'az ) ا . ع . كلمه‌ايست كه بدان گوسپندان را مىرانند . عزعزة ( az'azat ) م . ع . چيره شدن بر كسى در معازة . و راندن و زجر نمودن گوسپندان را . عزف ( azf ) ا . ع . بانگ و آواز جن و پرى و هو جرس يسمع بالليل فى المفاوز . و بازى و لعب . و عزف الرياح : آواز باد . عزف ( azf ) م . ع . عزف عزفا ( از باب ضرب ) : پائيد بر أكل و شرب . و عزف البعير : جهيد گلوى آن شتر وقت مرگ . و عزف عزفا و عزيفا : بازى كرد بمفاوز و آن سازى است شبيه بعود و طنبور . عزف ( ozf ) ا . ع . كبوتر وحشى . عزق ( azq ) م . ع . عزقت الارض عزقا ( از باب ضرب ) : شكافتم زمين را و اين فعل مخصوص است بشكافتن زمين . و عزق عزقا ( از باب نصر ) : شتابى نمود در دويدن و تند دويد . و عزق الخير عنى : باز داشت نيكوئى را از من . و عزقته ضربا : مبالغه كردم در زدن او . عزق ( azaq ) م . ع . عزق به عزقا ( از باب سمع ) : چسپيد بوى و لازم گرفت او را . عزق ( azeq ) ص . ع . دشوار خوى و دون همت ناكس . عزق ( ozoq ) ا . ع . كسانى كه گندم را با باد پاك مىكنند . و مردمان بدخوى . و شتران بدخوى . عزل ( azl ) ا . ع . آنچه پيشكى در بيت المال وارد شود درصورتىكه غير موزون و غير منتقد باشد . و نام موضعى . عزل ( azl ) م . ع . عزلت الشيئى عن غيره عزلا ( از باب ضرب ) : باز داشتم آن چيز را از غير او و يكسو نمودم . و عزلت النائب و الوكيل فعزل هو ( مجهولا ) : باز داشتم و اخراج كردم نايب و وكيل را از آنچه در حكم وى بود پس اخراج كرده شد . و عزل المجامع امته : بازداشت جماع كننده كنيز خود را از آب منى يعنى نزديك انزال خود را عقب كشيده در بيرون فرج انزال كرد و نخواست فرزند آورد . الحديث : نهى النبى صلى اللّه عليه و آله عن العزل عن الحرة الا باذنها . عزل ( azl ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيغى و باز داشت از كار و شغل و منصب و بيكارى و خانه نشينى . و عزل كردن : از شغل و منصب كسى را بازداشتن . عزل ( ozl ) ا . ع . ضعف و سستى . و بيكارى . و بىسازى و بىسلاحى . عزل ( ozl ) و ( ozzal ) ع . ج . اعزل . عزل ( azal ) ا . ع . بيكارى . و بىسازى و بىسلاحى . و عزل الحمار : مؤخر خر . يق : اقرع عزل حمارك . عزل ( ozol ) ا . ع . مرد بىسلاح . ج : اعزال . عزلاء ( azl ' ) ا . ع . سرين . و كون . و دهان . و جاى ريزش آب از مشك و مانند آن . و دهان زيرين توشه‌دان . ج : عزالى و