على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

2751

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

سريانى : نام ماه سيوم و ماه چهارم كه كانون اول و كانون آخر باشد . كانونة ( k nunat ) ا . ع . گلخن و آتشدان . و زن گران و كند فهم كه سخن وى را ناخوش دارند . كانه ( k ne ) ا . پ . قيمت خوراك . و ريا و تزوير . و جاى پائين نشستن . كانى ( k ni ) ص . پ . منسوب بكان يعنى معدنى . كانى ( k ni ) افا . ع . نام گذارنده بكنيه . ج : كانون . كانيرو ( k niru ) ا . پ . مازريون . كان يسار ( k n - yas r ) ص . پ توانگر و مالدار . و صاحب جمعيت بسيار . كان يمين ( k n - yamin ) ص . پ . بينهايت بهره‌مند و سعادتمند . كاو ( k v ) پ . ح م . كاويدن . ا . شجاع و دلير . و خوش قد و قامت . و كاونده و حفار . كاو ( k v ) ص . پ . كاونده و تفتيش كننده و هميشه مركب با اسم استعمال مىشود مانند كنجكاو . كأو ( ka'v ) م . ع . كاء كاء و كوأ و كأوا . مر . كاء . كاواك ( k v k ) ص . پ . خالى و تهى و پوچ و بىمغز . و ميان كاواك : ميان تهى : كاواكى ( k v ki ) ا . پ . خلا . و در ميان چيزى نداشتن و ميان تهى بودن . و غرور و تكبر . كاوان ( k v n ) ا . ع . نام جزيره‌اى در درياى بصره . كاوانى درفش ( k v ni - darafc ) ا . پ . درفش كاويانى و علم فريدون . كاوانيدن ( k v nidan ) ف م . پ . كاويدن فرمودن و كاويدن كنانيدن . كاورس ( k vars ) ا . پ . گاورس . كاورسه ( k varse ) ا . پ . گاورسه . كاورك ( k vark ) ا . پ . آشيانهء مرغان . كاورك ( k varak ) ا . پ . ميوهء كبر كه خبار كبر نيز گويند . كاؤس ( k 'us ) ا . پ . كاووس . كاوش ( k vec ) پ . م ح . كاويدن . ا . حفر و كندگى . و نقب . و تفتيش و تجسس و تفحص . و غور و تفكر و تأمل . كاوك ( k vak ) ص . پ . خالى و تهى و پوچ و بىمغز و كاواك . كاو كاو ( k v - k v ) ا . پ . تفحص و و تجسس و تفتيش . كاو كلور ( k v - kalur ) ا . پ . قضيب و آلت تناسل . كاول ( k vol ) ا . پ . سفره‌چى و بكاول . و گندناى كوهى . و كابل . كاولجك ( k valjak ) و كاونجك ( k vanjak ) ا . پ . خيار بالنگ سبز و تازه و درشت . كاونده ( k vande ) ص . پ . تفتيش و تفحص كننده و مفتش . كاونه ( k vone ) ا . پ . جانوركى سرخ زهردار و داراى خالهاى سياه و بيشتر در فاليز بهم رسد و خربزه را ضايع كند و عروسك . و كرم شب تاب . كاووس ( k vus ) ا . پ . پاك و لطيف . و اصيل و نجيب . و مستولى . و مؤيد بتأييد الهى . و فاتح و مظفر و منصور . و اخگر و پارهء آتش . و نور . و شعله . و شرر . و تابش . و چالاكى و تندروى . و نام يكى از پادشاهان كيان . كاووك ( k vuk ) ا . پ . آشيانهء مرغان . كاوول ( k vul ) ا . پ . سفره‌چى و چاشنىگير و بكاول و توشمال . كاوه ( k ve ) ا . پ . نافهء مشك . و نام آهنگرى مشهور در اصفهان كه فريدون را پيدا كرده بر سر ضحاك آورد و درفش كاويانى منسوب بدوست . كاوى ( k vi ) افا . ع . داغ كننده . و الدواء الكاوى : داروى داغ كنده مانند ذراريح . كاوياء ( k viy ' ) ا . ع . داغ آهن شتر . كاويانى درفش ( k viy ni - derafc ) ا . پ . درفش منسوب بكاوهء آهنگر . كاويجك ( k vijak ) ا . پ . كاونجك . كاويدن ( k vidan ) ف م . پ . تفتيش كردن و تجسس نمودن . و تلاش كردن . و جستجو كردن . و كندن و حفر كردن و كافتن . و خالى كردن و تهى كردن . و قلبه راندن و شيار كردن . و بحث كردن . و نزاع كردن و ستيزه كردن . و كوشش كردن و جهد نمودن . و كشتى گرفتن . و كوشيدن با هر قوتى . و شوريدن و آشفتن . و آزردن . و جنگيدن و نبرد كردن . كاويش ( k vic ) ا . پ . آوند دوغ و ماست . كاوين ( k vin ) ا . پ . كابين و مهر زن . كاوينك ( k vinak ) ا . پ . مطلق سال . كاه ( k h ) ا . پ . بتن و علف خشك و گياه خشك . و كاه مكى : گياهى كه آن را خلال مأمونى و اذخر نيز نامند . كاه ( k h ) ض . پ . كاهنده و هميشه مركب با اسم استعمال مىشود مانند : لذت كاه يعنى كاهندهء لذت . كاهانيدن ( k h nidan ) ف م . پ . كاستن و كم كردن و كاهيدن كنانيدن . كاهب ( k heb ) ص . ع . سپيد مايل بتيرگى . و نيزهء مايل بسياهى . كاهبان ( k h - b n ) ا . پ . نگهبان انبار كاه .