كاروز ( k r - vaz ) ا . پ . مرد كار و صنعتگر و صانع و پيشه‌ور . كاروژول ( k r - voj ? ul ) ا . پ . مطلق كارفرما . و آنكه بر سر فعله و بنا و مزدور باشد و به آنها كار فرمايد . و سر كار و مباشر و گماشته . كار و كرد ( k r - o - kard ) ا . پ . كار و كاروبار . و صنعت و پيشه و هنر . كاروگر ( k ru - gar ) ا . پ . پشت و پناه . و مراد و مقصود . كاره ( k re ) ا . پ . پشتوار و بستهء كوچك از هيزم و علف و جز آن كه بر پشت بندند . كاره ( k re ) ص . پ . هر چيز كارآمد و لايق و قابل كار . و كسى كه از وى كار آيد . كاره ( k reh ) ص . ع . كراهت دارنده و ناخوش و ناپسند . كاره ( k reh ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه كراهت دارد و خوش ندارد و نفرت دارد . كارها ( k r - h ) پ . ج . كار . كارى ( k ri ) ا و ص . پ . زمخت و درشت و تند و سخت . و كارگر و مؤثر . و مرد قابل و پهلوان و بهادر و دلاور و جنگى . و نبرد آزما . و كارى زخم . و يا زخم كارى : زخم ژرف و عميق و زخم مهلك و كشنده . كارى ( k ri ) ا . پ . يك كار و يك شغل . و كار و شغل نامعين . كاريدن ( k ridan ) ف م . پ . كاشتن و زراعت كردن . و عمل كردن و كار كردن و واره كردن . كاريز ( k riz ) ا . پ . جوئى كه در زير زمين كنند تا آب از آن روان گردد و قنات . و جوئى كه در كنار كشت‌زار جهة بردن آب كنند . كاريزكن ( k riz - kan ) ا . پ . مقنى و كاونده . كاريگر ( k ri - gar ) ا . پ . دستكار و صنعتگر و كارگر و صانع كاركن . كاريگرى ( k ri - gari ) ا . پ . صنعت و كارگرى . كارين ( k rin ) م ف . پ . دور و بعيد . كاز ( k z ) ا . پ . كازود و مقراض و كلبتين و هر چيز شبيه به آنها كه داراى دو شاخه باشد . و ابزارى كه باغبان بدان درخت را پيرايش دهد . و شاخهء درخت . و شاخه - هائى از درخت كه صياد بر آنها كهنه و لته و چيزهاى ديگر آويزد و بر طرف دام بر زمين نصب كند تا جانوران از آنها رميده بجانب دانه و دام آيند . و باد پيچ . و مغارهء حيوانات وحشى . و خانه‌اى از چوب و نى و علف كه كشتكاران و پاليزبانان در سر كشت و پاليز سازند . و صومعه‌اى كه بر سر كوه سازند . و خانه‌اى كه در كوه و بيابان در زير زمين كنند و در مدت زمستان مردمان و ستوران و گوسپندان در آن بسر برند . و درخت كاج . و سيلى و طپانچه . و پشت گردنى . كازر ( k zar ) ا . پ . گازر . كازرون ( k zarun ) و ( k zerun ) ا . پ . نام ولايتى در فارس كه كاژرون نيز گويند . كازره ( k zore ) ا . پ . كافشه . كازود ( k zud ) ا . پ . مقراض و قيچى . كازه ( k ze ) ا . پ . خانه و منزل . و خانه‌اى كه از چوب و نى و علف كشتكاران و پاليزبانان بر سر كشت و پاليز بنا كنند . و تالار . عمارت چوبى . و صومعه‌اى كه بر سر كوه بنا نمايند . و كاز . و علامتى كه صيادان بر شاخه‌هاى درخت سازند و چيزها بر آن آويزان كنند تا صيد از آن رميده به طرف دانه و دام آيد و يا خود صياد در پس آن پنهان گردد و دام كشد . و نيز سايبان . كازيره ( k zire ) ا . پ . ديگ كوچك . كاژ ( k j ? ) ص . پ . لوچ و احول . كاژ ( k j ? ) ا . پ . درخت كاج . كاژرون ( k j ? erun ) ا . پ . كازرون . كاژره ( k j ? re ) ا . پ . كافشه . كاژغر ( k j ? qar ) ا . پ . كاشغر . كاژو ( k j ? u ) ا و ص . پ . درخت كاج . و لوچ و احول . كاژه ( k j ? e ) ا . پ . منزل و مقام و خانه . و كمينگاه صياد و كازه . كاژيره ( k j ? ire ) ا . پ . گياه عصفر كه تخم آن را كافشه نامند و با گل آن كه زرد است رنگ زرد كنند . كاس ( k s ) ا . پ . خوك نر . كاس ( k s ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاسه و پياله و ساغر . و كوس و نقارهء بزرگ . كأس ( ka's ) ا . ع . جام شراب خورى و يا جام پر از شراب ، مؤنث آيد . و شراب . ج : اكؤس ( ak'os ) و كؤس ( ko'us ) و كاسات و كياس . و نيز كاس بدون الف و لام : نام زنى . كاسات ( k s t ) ع . ج . كأس ( ka's ) . كاسان ( k s n ) ا . پ . دهى در حوالى سمرقند . كاسانه ( k s ne ) ا . پ . مرغكى سبز رنگ بسرخى مايل كه در خوزستان فروان است . كاسب ( k seb ) ص . ع . كسى كه كسب كند . ج : كسبة و كاسبون . كاسب ( k seb ) ا . ع . از اعلام است .