تباه كرد آن درخت را بتبر و مانند آن . و عدن الحجر : بركند آن سنگ را . عدن ( adan ) ا . ع . نام شهرى نزديك يمن و غير منصرف است و آن را عدن ابين نيز گويند زيرا كه ابين نام در آن اقامت داشت . و عدن لاعة : نام دهى نزديك عدن ابين . عدن ( adan ) ا . پ . نام شهرى از عربستان واقع در جنوب يمن كه بندرى است تجارتى در كنار خليج عدن و داراى 000 ، 32 نفر جمعيت . عدنان ( adn n ) ا . ع . نام پدر معد كه ابو العرب و پدر تازيان است . عدنگ ( adang ) ص . پ . مردم ابله و نادان و غير مطبوع . عدنى ( adani ) ص . پ . منسوب بعدن . عدو ( adv ) م . ع . عدا الفرس عدوا و عدوا و عدوانا و عدا و تعداء ( از باب نصر ) : دويد آن اسب و دويدن خواست . و عدا عليه عدوا و عدوا و عدوانا و عدوانا و عداء و عدوى : ستم كرد بر وى و ظلم نمود . و در گذشت از حد . و عدا فلانا عن الامر عدوا و عدوانا : باز گردانيد فلان را از كار و مشغول ساخت . و عدا عليه : برجست بر وى . و عدا عنه : تجاوز كرد و در گذشت از آن و ترك داد آن را . و كذا عدا الامر . و عدا فى مشيه عدوا : نزديك بهروله رفت . عدو ( adv ) ا . ع . دو و تك اسب و جز آن . و ظلم و ستم . قوله تعالى : فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ اى ظلما . عدو ( edv ) ا . ع . سنگ تنك كه بدان چيزى را بپوشند . و عدو الشيئ : درازى و پهنائى چيزى و حد و نهايت آن . ج : عداء . عدو ( adu ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشمن و بدخواه . عدو ( adovv ) ص . ع . دشمن خلاف صديق ( واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است و قد يثنى و يجمع و يؤنث ) . ج : اعداء و اعادى و عدى . و عدو عاقل خير من صديق جاهل : دشمن دانا به از نادان دوست . عدو ( odovv ) م . ع . عدا عدوا و عدوا . مر . عدو . عدو ( adavv ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشمن و بدخواه . عدواء ( odav ' ) ا . ع . زمين درشت خشك . و جايى كه نشيننده در آن جنبان و بىآرام باشد و به روى آرام نتواند گرفتن . و غير مطمئن . يق : حبئت على مركب ذى عدواء : آمدم بر مركب غير مطمئن . و عدواء الشغل : موانع آن شغل : و نيز عدواء : دورى جاى . عدوات ( adovv t ) ص . ع . ج . عدوة . يق : من عدوات الله . عدوان ( edv n ) و ( odv n ) م . ع . عدا عدوا و عدوانا و عدوانا . مر . عدو . و عدا عدى و عدوانا . مر . عدى . عدوان ( odv n ) ا . ع . ستم آشكار . عدوان ( odv n ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظلم و ستم آشكار . و دشمنى . و دشمنى آشكار . و فساد و بدى . و تعدى و زبر دستى و جور . و بىانصافى . و مخالفت و خصومت و كينه و بدخواهى . و اهل عدوان : منتقم و دشمن . و بغض و عدوان : تنفر و خصومت . عدوان ( adav n ) ا . ع . سخت دويدگى . و ذئب ذو عدوان : گرگى كه بر مردم دود و حمله آرد . و منه قولهم : السلطان ذو عدوان و ذو بدوان . عدوان ( adav n ) م . ع . عدا عدوا و عدوانا . مر . عدو . و عدا عدى و عدوانا . مر . عدى . عدوان ( adav n ) ص . ع . فرس عدوان : اسب سخت دو ( وصف بالمصدر ) . عدوب ( adub ) ا . ع . ريگ فراوان و بسيار . عدو بند ( adu - band ) ص . پ . دشمن‌گير و دستگيركنندهء دشمنان . عدوة ( advat ) ا . ع . يك بار تك كردن . يق : له عدوة شديدة : اى شديد العدو . عدوة ( advat ) و ( edvat ) و ( odvat ) ا . ع . كرانهء وادى . ج : عداء . عدوة ( edvat ) و ( odvat ) ا . ع . جاى مرتفع و بلند . و جاى دور . ج : عداء و عديات و عديات . و عدوة الشيئ : درازى و پهنائى چيزى و حد و نهايت آن . و كذلك : عدوة الشيئ . عدوة ( odvat ) ا . ع . مكان دور . و زمين مرتفع . عدوة ( adovvat ) ص . ع . مؤنث عدو يعنى زن دشمن . عدودنى ( adavdaniyy ) ص . ع . شتر چابك توانا و قوى و استوار . عدوس ( adus ) ص . ع . زن دلير . و رجل عدوس السرى : مرد نيك تواناى بر رفتار و شب روى . و ضبع عدوس السرى : گفتار سخت رفتار . و امراة عدوس السرى : زن سخت رفتار . عدوس ( odus ) م . ع . عدس عدسا و عدوسا . مر . عدس . عدوف ( aduf ) ص . ع . نيك چشنده . ج : عدف . عدوف ( aduf ) ا . ع . ما ذقت عدوفا :