فنوده ( fonude ) ص . پ . فريفته شده و غره گرديده . و آرام گرفته . و توقف كرده و متوقف . فنور ( fonur ) ا . پ . جدائى و تفرقه و از هم دور افتادگى . فنوس ( fanus ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - فانوس . و مناره . فنوك ( fonuk ) م . ع . فنك بالمكان فنوكا ( از باب نصر ) : جاى گرفت و اقامت كرد در آنجاى . و فنك عليه : هميشگى نمود بر او . و دروغ بربست . و فنك فيه : ستيهيد . و فنكت الجارية : بىباك گرديد آن دخترك . و فنك فى الطعام : پيوسته خورد طعام را و ننگ نداشت . و فنك فى الامر : در آمد در آن كار . و فنك فنكا و فنوكا . مر . فنك ( fanak ) . فنون ( fonun ) ع . ج . فن ( fann ) . فنون ( fonun ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علوم و صنايع . و طريقه‌ها و راهها . و مكرها و حيله‌ها و نيرنگها . فنى ( foniyy ) ع . ج . فناء ( fen ' ) . فنيخ ( fanix ) ص . ع . رجل فنيخ : مرد سست و نرم . فنيع ( fani ' ) ص . ع . خداوند شتران بسيار و توانگر . فنيق ( faniq ) ا . ع . گشن نيكو و نجيب كه جهة نجابت وى را نرنجانند و سوار نشوند . ج : فنق ( fonoq ) و افناق . و نام موضعى نزديك مدينه . فنيقة ( faniqat ) ا . ع . جوال و غراره . ج فنائق . فنيك ( fanik ) ا . ع . كرانهء زنخ . و فراهم آمد نگاه هر دو زنخ . و استخوان كلهء سر كه منتهاى ستردن موى سر باشد . و دمغزهء دماغ . فنئل ( fen'el ) ا . ع . زن كوتاه قامت . و گردن پيل . فنين ( fanin ) ا . ع . آماس و دردى در بغل شتر . و رود بارى در نجد . و دهى در مرو . فنين ( fanin ) ص . ع . بعير فنين : شتر مبتلا به درد فنين . فو ( fu ) ا . پ . سنبل الطيب و يا گياهى ديگر . فو ( fu ) ا . ع . دهان . و سنبل الطيب . فوات ( fav t ) ا . ع . موت الفوات : مرگ ناگهانى . يق : مات فلان موت الفوات . فوات ( fav t ) م . ع . فات الامر فوتا و فواتا ( از باب نصر ) : در گذشت آن كار . و كذا : فاته الامر . و فاتت الصلاة : گذشت وقت نماز . و فات زيدا به ذراع : پيشى گرفت از زيد بيك ذراع . فواتح ( fav teh ) ع . ج . فاتحة . و فواتح القرآن : اوائل سوره‌هاى قرآن . فواتر ( fav ter ) ع . ج . فاتر . فواجر ( fav jer ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردم بد كار و بد عمل و ناپاك و زناكار . فواحش ( fav hec ) ع . ج . فاحشة . فواحش ( fav hec ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زنان بدكار و بدعمل و هرجائى . فواخت ( fav xet ) ع . ج . فاختة . فواخر ( fav xer ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى گرانبها و نفيس . فؤاد ( fo ' d ) و فواد ( fov d ) و ( fav d ) ا . ع . دل ( مذكر آيد ) . و آنچه بگلوى سرخ آويخته باشد از جگر و شش و دل . ج : افئدة . و نيز فؤاد : خاطر و ضمير . فوادح ( fav deh ) ا . ع . فوادح الدهر : كارهاى بزرگ زمانه . فوادر ( fav der ) ع . ج . فادر . فواده ( fav de ) ا . پ . خمير خشكى كه از آن آبكامه سازند . فوار ( fov r ) ا . ع . سرجوش ديگ . فوار ( fov r ) م . ع . فار فوارا و فورانا . مر . فوران ( favar n ) . فوار ( favv r ) ص . ع . جوشنده و فوران كننده . و ضرب فوار : ضرب واسع و فراخ . فؤارة ( fo ' rat ) ا . ع . طعام زچه . مر . فئرة . فوارة ( fov rat ) ا . ع . سرجوش ديگ . فوارة ( favv rat ) ص . ع . مؤنث فوار . فوارة ( favv rat ) ا . ع . چشمهء آب و منبع آب . و مغاكچه‌اى بر سوى ران اسب تا شكم آن كه استخوانى ويرا نپوشد . و نيز : ثقبه‌هاى ورك . فوارتان ( favv rat ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو رستهء ميان سرين و استخوان گرداگرد دبر تا كرانهء سرين . فوارد ( fav red ) ع . ج . فاردة . فوارس ( fav res ) ع . ج . فارس . فوارض ( fav rez ) ا . ع . استخوانهاى درست و استخوانهاى نادرست . فوارع ( fav re ' ) ا . ع . ج . فارعة . و تلاع الفوارع : پشته‌هائى كه آب راههاى آن بلند باشد . فوارغ ( fav req ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - تهى و خالى . و باقى ماندهء از غذا و طعام . و مراكب فوارغ : كشتيهاى تهى و بىبارى كه جهة سنگينى و آرامش شن و سنگ ريزه و جز آن در آنها ريخته باشند . فوارق ( fav req ) ع . ج . فارق و فارقة . فواره ( favv re ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى جستن آب . و چشمهء آبى كه جستن كند .