على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
2592
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
فواشى ( fav ci ) ا . ع . ستوران پراكندهء در چراگاه . الحديث : ضموا فواشيكم حتى تذهب فحمة العشاء . فواصخ ( fav sex ) ع . ج . فاصخة . فواصل ( fav sel ) ع . ج . فاصلة . فواصل ( fav sel ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فاصلهها . و فواصل كلام : توقف گاههاى كلام . فواض ( fav zz ) ع . ج . فاضة ( f zzat ) . فواضح ( fav zeh ) ع . ج . فاضحة . فواضل ( fav zel ) ا . ع . نعمتهاى بزرگ و سترگ و نيكوترين و خوبترين نعمتها . و فواضل المال : كرايه ، و از اين جاست كه چون شتران دور روند گويند : قلت فواضله . فواضل ( fav zel ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى فاضل و زيادتى و افزونيها . و فواضل حساب : افزونيهاى حساب . فواطم ( fav tem ) ع . ج . فاطمة . فواظ ( fov z ) م . ع . فاظ فوظا و فواظا . مر . فوظ ( favz ) . فواق ( fav q ) م . ع . فاق فوقا و فواقا . مر . فوق . فواق ( fav q ) و ( fov q ) ا . ع . هنگام ميان دو دوشيدن شترچه در حين دوشيدن همينكه شير كم شود بچه را بپستان شتر رها كرده تا يك دو مك بزند و پستان رگ نموده دوباره مشغول دوشيدن شوند . و نيز آن مدت كه فاصلهء ما بين گشادن و بستن دست باشد در وقت دوشيدن . و نيز شير ماده شتر باهل . ج : افوقة و وافقة . قوله تعالى : ما لَها مِنْ فَواقٍ قرى بالفتح و الضم الى ما لها من نظرة و راحة و افاقة . و قولهم : ما اقام عنده الا فواقا : درنگ نكرد در نزد او مگر به قدر يك دو مك زدن بچه شتر پستان را . الحديث : العيادة قدر فواق ناقة . فواق ( fov q ) ا . ع . هكهكه . و هكهكهء وقت جان كندن . و مرد بلند قامت مضطرب و برهم اندام . فواق ( fov q ) م . ع . فاق فواقا ( از باب نصر ) : هكهكه عارض شد او را و فواق زد . و فاق بنفسه فواقا و فووقا : نزديك مردن رسيد و يا بمرد و جان داد . و فاقت الناقة : فراهم آمد فيقة در پستان آن ماده شتر . فواق ( fov q ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هكهكه و سكسكه و زغگك و سجك و زغنگ و گليچه و نيوشه و هلك و هكك نيز گويند . و فواق شيشه : قلقل شيشه وقتى كه مايعى از آن خارج كنند . و فواق زدن : زغنگيدن . فؤاق ( fo ' q ) ا . ع . فواق و هكهكه . فؤاق ( fo ' q ) م . ع . فاق فؤاقا ( از باب فتح ) : فواق زدوزغگيد . فواقا فواقا ( fov qan - fov qan ) ع . بفاصله . فواقع ( fav qe ' ) ع . ج . فاقعة . فواكه ( fav keh ) ع . ج . فاكهة . فواكه ( fav keh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميوهها . فوال ( favv l ) ا . ع . باقلا فروش . فوالج ( fav lej ) ع . ج . فالج . فوالع ( fav le ' ) ع . ج . فالعة . فوايت ( fav yet ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى تلف و گم شده . و وقتهاى تلف شده و ضايع گشته . فوايح ( fav yeh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بويها و عطرها . فوائد ( fav 'ed ) ع . ج . فائدة . فوايد ( fav yed ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سودها و حاصلها و منفعتها . و ترقيها . و ظفرها . و انعامها و احسانها . و آگاهيها . و فوايد عميمه : منافع عامه و منفعتى كه همه كس از آن سود برد . و فوايد بسيار داشتن : بدست آوردن منافع بسيار . فوائه ( fav 'eh ) ع . ج . فوهة . ( fovvahat ) . فوب ( fub ) ا . پ . فوت . فوة ( fovvat ) ا . ع . روناس . فوت ( favt ) ا . ع . شكاف ميان دو انگشت . ج : افوات . و هر چيزى كه ديده شود و به شخص نرسد . يقال : هو منى فوت الرمح يعنى هرگز به من نمىرسد . و درشتم و نفرين گويند : جعل الله رزقه فوت فمه او فوت يده يعنى روزى او را خداوند بوى نشان دهد و در دست و يا دهن او برساند و هرگز نخورد . فوت ( favt ) م . ع . فات فوتا و فواتا . مر . فوات . فوت ( favt ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرگ . و ترك . و اتلاف . و فوت شدن : مردن . و ترك شدن . و گذشتن . و گم شدن . و فوت كردن : مردن . و فوت گرفتن : دعوت بمرگ كردن و مرگ طلبيدن . فوت ( fut ) ا . پ . بادى كه پس از دعا خواندن جهة چشم زخم و جز آن از دهن برآرند . و نيز بادى كه جهة بيرون آوردن چيزى كه در چشم افتاده باشد به زور دميده از دهن برآرند . و نيز بادى كه جهة روشن كردن آتش از دهن بدمند . فوت شده ( favt - code ) ص . پ . مرده و مهتوك ضد زنده و ميت و بيجان و هلاك شده . و پايمال شده . و ترك شده . و گذشته . و غفلت شده و اهمال شده . و گم شده . فوتنج ( futanej ) ا . ع . مأخوذ از پودنهء فارسى و بمعنى آن .