فليل ( falil ) و فليلة ( falilat ) ا . ع . موى انبوه . فليو ( faliv ) و ( falive ) ص . پ . بيهوده و بىسود و بىنفع و بيفايده . فم ( fam ) ا . پ . چادرى كه در جشنهاى عامه مىگسترانند جهة جمع كردن نثار . فم ( fam ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهان . و دهانه و سوراخ و مدخل چيزى . و فم معده : مدخل معده . فم ( fam ) ا . ع . فم من الدباغ : يك مرتبه پيراستن پوست . فم ( fam ) و ( fem ) و ( fom ) و ( famm ) و ( femm ) و ( fomm ) ، در حالت اعراب : فما ( faman ) و فم ( famen ) و ( fomon ) و ( fommen ) و ( fammen ) ا . ع . دهان انسان و ديگر حيوانات ، تثنيه : فمان و فموان و فميان . و ج : افواه . فم ( fomma ) ع . حرف عاطفه بمعنى ثم . فمان ( fam ne ) و فموان ( famav ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو دهن . فموى ( famaviyy ) و فمى ( famiyy ) ص . ع . منسوب بفم يعنى دهانى . فميان ( famay ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو دهن . فن ( fan ) و ( fann ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علم و هنر و صنعت . و دانائى . و فريبندگى و حيله بازى و غدر و مكرر و تزوير . و فن اخلاق : علم اخلاق . و اهل فن : اهل علم و صنعت . فن ( fann ) ا . ع . حال . و ضرب و گونه و نوع از هر چيزى . ج : افنان و ؟ ؟ ؟ ون . و كار شگفت . و رنج . و سرود و آواز طرب‌انگيز . فن ( fann ) م . ع . فن الابل فنا ( از باب نصر ) : راند شتران را . و فن فلانا فى البيع : مغبون كرد فلان را در خريد و فروخت . و فن الشيئ : آراست آن چيز را و زينت داد . و فن زيدا : دير داشت زيد را در وام و دين . فن ( fenn ) ص . ع . هو فن علم : او نيكو پاينده و قيام ورزنده است در علم . فنء ( fan ' ) ا . ع . گروه . يق : جاء فنء منهم : آمد گروهى از ايشان . فنا ( fan ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپرى و نيست و فانى و زايل . و زوال ضد بقا . و دار فنا : اين جهان . و فنا شدن : سپرى شدن و نيست گشتن و زايل شدن و مردن . و فناى عالم : زوال عالم . و فنا كردن : سپرى كردن و نيست كردن و زايل كردن و نابود كردن و معدوم كردن . فنا ( fan ) ا . ع . ج . فناة . و نام كوهى . فنأ ( fana ' ) ا . ع . بسيارى و افزونى . فناء ( fan ' ) م . ع . فنى فناء ( از باب سمع و فتح ) : سپرى شد و معدوم گشت و نيست شد . و فنى فلان : كلانسال شد فلان و پير گشت . فناء ( fan ' ) ا . ع . معدومى و نابودى و نيست شدگى . فناء ( fen ' ) ا . ع . گرداگرد . و فناء الدار : پيشگاه فراخ سراى . ج : افنية و فنى ( foniyy ) . فناء ( fann ' ) ص . ع . شجرة فناء : درخت بسيار شاخ . فناپذير ( fan - pazir ) ص . پ . ناپايدار و فانى . فناة ( fan t ) ا . ع . گاو و يا گاو كشت . ج : فنوات . و سگ انگوو و يا بار درختى سخت سرخ . ج : فنا . فناخر ( fan xer ) ص . ع . بزرگ جثه . فناخر ( fon xer ) ص . ع . كسى كه سوراخ بينى را از باد پر كند . فناخرة ( fon xerat ) ص . ع . مؤنث فناخر . و زنى كه در رفتار گرد مىگردد . فناديد ( fan did ) ع . ج . فندأية ( fanda'yat ) . فنادير ( fan dir ) ع . ج . فندير . فنار ( fan r ) ا . پ . منار و مناره . فناروز ( fan ruz ) ا . پ . نام موضعى در سمرقند كه شراب بسيار نيكو دارد . فناطيس ( fan tis ) ع . ج . فنطيس ( fantis ) . فنان ( fann n ) ا . ع . گورخر كه رفتار گوناگون دارد . فنانيدن ( fan nidan ) ف م . پ . توقف كردن در ميان حرف زدن . و درنگ كردن در بين كارى كردن و با تدبر و تأمل و احتياط كارى كردن . فنائق ( fan 'eq ) ع . ج . فنيقة . فنة ( fannat ) ا . ع . ساعت . و مدت . و مدت اندكى از روزگار و زمان كم . فنة ( fonnat ) ا . ع . گياه بسيار . فنتق ( fontoq ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - منزلگاه . و كاروانسرا . فنج ( fanj ) ا . پ . فتق و دبه خايگى . و فنج ماده : فتق زن . و دبه خايه و مفتوق و زشت و قبيح . فنج ( fonj ) ا . پ . دبه خايه و مفتوق . و فتق و دبه خايگى . و نام شهرى در ملك زنگبار . فنج ( fanaj ) ا . پ . مارى كه آزار به كسى نرساند . فنج ( fanaj ) ا . ع . - مأخوذ از فنك فارسى و بمعنى آن . فنج ( fonoj ) ا . ع . كسانى كه صحبت آنها را ناخوش دارند . فنجا ( fanj ) ا . پ . خميازه و دهن