المرعى : گرفتند شتران چراگاه را . و عفا شعر البعير : بسيار گرديد و دراز شد پشم آن شتر چندان كه پوشيد سرين وى را . و عفا العلف : انبوه گرديد و دراز شد علف . و عفوته : انبوه گردانيدم آن را . و عفت الدار عفوا و عفاء : ناپديد گرديد آن خانه . و عفت الريح الدار : پوشيد باد آن خانه را به خاك و ناپديد كرد آن را . و عفا فلانا عفوا : قصد كرد فلان را و گرفت آنچه در نزد وى بود . و عفا عنه ذنبه و عفا له ذنبه و عفا عن ذنبه عفوا : گذشت از گناه آن و آمرزيد و در گذشت از عقوبت گناه آن . و نيز عفو : ناگرفتن زكات را . و محو ساختن و پاك كردن نبشة را . و معروف و احسان خواستن . نيكو شدن حال كسى . و فربه گرديدن . عفو ( afv ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آمرزش و ترك عقوبت گناهگار و بخشش و گذشت و درسته و درشته و درسه . و عفو كردن : آمرزيدن و بخشيدن و معذور داشتن و پوزش پذيرفتن و معاف كردن و در گذشتن . عفو ( afv ) و ( efv ) و ( ofv ) ا . ع . كره خر . ج : عفوة و عفاء . عفو ( afu ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عفو و آمرزش و بخشش و گذشت و ترك عقوبت گناهكار . عفو ( afovv ) ص . ع . كثير العفو . و يكى از صفات بارىتعالى . و رجل عفو : مرد بسيار عفوكننده و در گذرندهء از گناه . عفو ( ofovv ) م . ع . عفا عفوا و عفوا . مر . عفو . عفوا ( afvan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور عفو و آمرزش و بخشش . و بطور سهل و آسانى . عفوپيشه ( afv - pice ) ص . پ . بخشايشگر و رحيم و شفيق و آمرزنده و در گذرندهء از عقوبت . عفوة ( afvat ) ا . ع . ديه و خون‌بها . عفوة ( afvat ) و ( efvat ) و ( ofvat ) ا . ع . كره‌خر ماده . ج : عفاء . و كف ديگ . و خوراك سر ديگ از روغن و جز آن . عفوة ( efvat ) ا . ع . برگزيدهء از هر چيزى و بهترين آن . و چراگاه نيكو . و اكلت عفوة الطعام : خوردم بهترين آن طعام را . عفوة ( efavat ) ع . ج . عفو و عفو و عفو . عفوصة ( ofusat ) ا . ع . تندى مزه . و تلخى . عفوصت ( ofusat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گسى . و تلخى . و زمختى . و مزهء هر چيز زمخت و قابض . عفوق ( ofuq ) م . ع . عفق عفقا و عفوقا . مر . عفق . عفونة ( ofunat ) ا . ع . دلگيرى هوا . عفونة ( ofunat ) م . ع . عفن عفنا و و عفونة . مر . عفن . عفونت ( ofunat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بدبوئى و گنده‌بوئى و تعفن . و گنديدگى . عفوه ( ofuh ) م . ع . برابر و موافق نمودن . و همهء چيزى را گرفتن ( و الفعل من فتح ) . و عفه القوم اى طبقوا . عفه ( offe ) ا . پ . پوستين از پوست بره‌اى كه موى آن نيك نرم باشد . عفى ( ofiyy ) ع . ج . عافى . عفيتة ( afitat ) ا . ع . نوعى از حلوا . عفيدن ( afidan ) ف ل . پ . عف عف كردن و فرياد كردن سگ . عفير ( afir ) ص . ع . هر چيز ماليده شدهء به خاك . عفير ( afir ) ا . ع . گوشت با آفتاب خشك كردهء بر روى ريگ تفسان . و پست شورانيدهء بىشيرينى و جز آن . و پست ناشورانيده . و نان بىنان خورش . و زنى كه بهمسايه چيزى ندهد . عفير ( ofayr ) ا . ع . نام مردى . و نام اسبى . عفيرة ( afirat ) ا . ع . جعل . و زنى كه براى كسى هديه نفرستد . عفيرة ( ofayrat ) ا . ع . نام زنى از حكماى تازيان در جاهليت . عفيط ( afit ) م . ع . عفط عفطا و عفيطا . مر . عفط . عفيف ( afif ) ص . ع . پارسا . ج : اعفاء . عفيفات ( afif t ) ع . ج . عفيفة . عفيفة ( afifat ) ص . ع . زن پارسا . ج : عفيفات و عفائف . عفيفگان ( afifag n ) پ . ج . عفيفه . عفيفه ( afife ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - زن پارسا و با عصمت و با حيا و با شرم و متدين و پاك‌دامن . ج : عفيفگان . عفيفى ( afifi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكدامنى و پارسائى و عصمت و حيا و شرم . عفيقان ( afiq n ) ا . ع . نام گياهى خاردار . عفيك ( afik ) ص . ع . نيك‌گول . عق ( aqq ) ا . ع . شيار و شكاف و شكافتگى در ريگ . عق ( aqq ) ص . ع . نافرمان پدر و مادر و آزارده آنها . عق ( aqq ) م . ع . عق عن ولده عقا ( از باب نصر ) : قربانى كرد در هفتهء نخست براى فرزند خود . و عق الثوب و نحوه : شكافت جامه و مانند آن را . و عق بالسهم : انداخت نيزه را بسوى آسمان . عق ( eqq ) ا . ع . گرد دورتك در زمين . عق ( oqq ) ص . ع . ماء عق : آب تلخ . عقاء ( eq ' ) ع . ج . عقوة . عقاب ( eq b ) ع . ج . عقبة . عقاب ( eq b ) م . ع . عاقب معاقبة و عقابا . مر . معاقبة .