على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
2290
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و دوست داشته شده . عاشق آزار ( ceq - z r ) ص . پ . معشوقى كه بعاشق خود آزار و اذيت مىرساند . عاشقان ( ceq n ) ا پ . ج . عاشق . عاشقانه ( ceq ne ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور دوستى و بطور دلبستگى . عاشق با ( ceq - b ) ا . پ . نوعى از طعام كه با سركه و يا آب ليمو پزند . عاشقة ( ceqat ) ص . ع . مونث عاشق . عاشق نواز ( ceq - nav z ) ص . پ . معشوقى كه عاشق خود را نوازش مىكند ضد عاشق آزار . عاشق وا ( ceq - v ) ا . پ . عاشق با . عاشقى ( ceqi ) ا . پ . دوستى . و حالت عشق . و عاشقى نمودن : عاشق شدن . و اظهار دوستى و دلبستگى نمودن . عاشقيت ( ceqiyyat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عاشق شدن و اظهار دوستى و دلبستگى كردن و مفتون گشتن . عاشم ( cem ) ا . ع . يك قسم درختى . و نام ريگ تودهاى . عاشور ( cur ) ا . ع . عاشوراء . عاشورا ( cur ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روز دهم محرم كه روز شهادت سيد - الشهدا است و ايام عاشورا : از روز اول محرم تا روز دهم . عاشوراء ( cur ) و عاشورى ( cur ) ا . ع . دهم محرم و يا نهم آن . عاشى ( ci ) ص . ع . رجل عاش : مرد شبانگاه خورنده . و مرد آهنگكننده . عاشية ( ciyat ) ص . ع . ابل عاشية : شتران در شبانگاه چرنده . عاشية ( ciyat ) ا . ع . شتر و گوسپند در شبانگاه چرنده . ج : عواشى . المثل : العاشية تهيج الاية اى اذا رات التى تابى العشاء التى تتعشى بتعتها فتعشت معها . عاص ( s ) ا . ع . نام رودبارى در ميان حرمين . و از اعلام است . عاص ( s ) م . ع . عوص عوصا و عياصا و عاصا . مر . عوص . عاصب ( seb ) ص . ع . ريسنده و ريسمان ريس . و سخت گرسنه كه از شدت گرسنگى سنگ بر كمر بسته باشد . و افق عاصب : افق سرخ غبارناك . عاصد ( sed ) ا . ع . شترى كه هنگام مردن گردن را بسوى سردوش پيچد . عاصر ( ser ) افا . ع . فشارنده و شپلندهء انگور و جز آن . عاصف ( sef ) ص . ع . مايل و خميده . و سهم عاصف : تير كج و مايل از نشانه . و ريح عاصف : باد سخت . و يوم عاصف : روز با باد تند . ج : عواصف . عاصفات ( sef t ) ع . ج . عاصفة . عاصفة ( sefat ) ص . ع ريح عاصفة : باد سخت . و ليل عاصفة : شب با باد سخت و تند . ج : عاصفات و عواصف . عاصم ( sem ) افا . ع . نگاهدارنده و حفظكننده . و بازدارنده و منعكننده . و قوله تعالى : لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ، يجوز ان يراد لا معصوم و لا ذا عصمة . عاصم ( sem ) ا . ع . نام موضعى و وادى . و از اعلام است . و ابو عاصم : پست و سكباج . عاصمة ( semat ) ا . ع . يكى از نامهاى مدينهء منوره . عاصمه ( seme ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شهر پايتخت . عاصى ( si ) ص . ع . نافرمان . ج : عصاة . عاصى ( si ) ا . ع . رگى كه خون آن نايستد . و شتر كرهء بىنياز از مادر . ج : عواصى . عاصى ( si ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نافرمان و ياغى و سركش و گردنكش و فتنهانگيز . و گناهكار و بزهگار و فاسق . و عاصى شدن : ياغى شدن و گردنكشى كردن و طغيان كردن و فتنه انگيختن . عاصيات ( siy t ) ع . ج . عاصية . عاصية ( siyat ) ص . ج . مؤنث عاصى : زن نافرمان . ج : عاصيات . عاض ( zz ) ص . ع . با دندان گزنده . و بعير عاض : شترى كه خار خورد . عاضة ( zzat ) ص . ع . ابل عاضة : شتران خار خورنده . ج : عواض . عاضد ( zed ) ص . ع . آنكه از طرف راست و چپ بجانب ستور رود . و سهم عاضد : تيرى كه به طرف راست و يا چپ نشانه افتد . ج : عواضد . عاضد ( zed ) ا . ع . شتر نر كه بازوى ماده را گيرد و آن را خواباند . و خر نر كه از اطراف و جوانب ماده را فراهم آرد . عاضدان ( zed ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو رسته خرمابن بر دو لب جوى . عاضر ( zer ) ا . ع . باز دارنده و مانع . عاضه ( zeh ) ص . ع . شتر عضاه خورنده . و مار كه گزيدهاش در حال بميرد . و جادوگر . ج : عواضه . ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . يق : بعير عاضه و ناقة عاضه و حية عاضه . عاضهة ( zehat ) ص . ع . مؤنث عاضه : ماده شتر عضاه خورنده . و مار كه گزيدهاش در حال بميرد . و زن جادوگر . ج : عواضه . يق : ناقة عاضهة و حية عاضهة و امراة عاضهة . عاضى ( zi ) ص . ع . رجل عاض : مرد نيك مرفه الحال و خوش عيش و خوشگذران . عاطر ( ter ) ص . ع . خوشبوى دوست و عطر دوست . ج : عطر .