رعاية ( re yatan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور حفظ و ترقير و از روى تكريم و تعظيم و از روى مهربانى . رعايتى ( re yati ) ا . پ . شخص مهربانى كرده شده . رعب ( ra'b ) ا . ع . افسون از سحر و جز آن . و وعدهء بد . و عذاب . و سخن تازى دارى سجع . رعب ( ra'b ) م . ع . رعب رعبا و رعبا ( از باب فتح ) : ترسيد و فزع كرد . و رعبه : ترسانيد آن را ( لازم و متعدى ) . و رعب الحوض رعبا و رعبا : پر كرد حوض را . و رعب السهم رعبا : بشكست جاى پيكان نشاندن تير را . و رعبت الحمامة بانگ كرد آن كبوتر . و رعب السنام و غيره : بريد آن كوهان و جز آن را . و رعب فلانا شكست ترس و رعب فلان را . رعب ( ro'b ) ا . ع . جاى در نشاندن پيكان در تير . ج : رعبة رعب ( ro'b ) م . ع . رعب رعبا و رعبا . مر . رعب . رعب ( ro'b ) ا . پ . - ماخوذ از تازى - هول و بيم و خوف و ترس . رعب ( ro'b ) و ( roob ) ا . ع . ترس و بيم . رعب ( raeb ) ا . ع . جائى كه از آنجا كبوتران موسوم براعبى را مىآورند . رعبب ( ro'bab ) ا . ع . بن شكوفهء خرما . رعبة ( reabat ) ع . ج . رعب . رعبل ( ra'bal ) ا و ص . ع . امراة رعبل : زن گول . و زن كهنه لباس . و ثكلته الرعبل : گم كناد او را مادر وى . رعبلة ( ra'balat ) ص . ع . ريح رعبلة باد سخت كه بر يك مهب نوزد . رعبلة ( ra'balat ) م . ع . رعبل رعبلة بزنى گرفت زن گول سست را . و رعبل اللحم : پاره پاره گرد آن گوشت را . و رعبل الثوب : پاره پاره كرد آن جامه را . و رعبل الخباء : بريد آن خيمه را . رعبلة ( re'balat ) ا . ع . جامهء كهنه . ج : رعابيل . و منه : جاء فلان فى رعابيل : اى فى اطمار و اخلاق . و زن كهنه لباس . و زن گول فروهشته گوشت . رعبليب ( ra'balib ) ا . ع . آنكه پاره پاره كند هر چيز را تا بر آن قادر شود . و زن لطف‌كننده و نرم سخن . رعبليل ( ra'balil ) ص . ع . ريح رعبليل : باد سخت كه بر يك مهب نوزد . رعبوب ( ro'bub ) ص . ع . مرد بد دل و ترسنده . و دراز بالاى پر گوشت نازك اندام يستوى فيه المذكر و المؤنث او هى خاصة للنساء دون الرجال . رعبوب ( ro'bub ) ا . ع . مرد بد دل ترسنده . و بن شكوفهء خرما . رعبوبة ( ro'bubat ) ا و ص . ع . مؤنث رعبوب يعنى زن بد دل ترسنده . و نيز رعبوبة : پاره‌اى از كوهان شتر . و بن شكوفهء نخستين بر درخت خرما و يا ديگر درختان . و ماده شتر سبك رو . و جارية رعبوبة : دختر دراز بالا و پرگوشت نازك اندام . و دختر سپيد رنگ خوب صورت نازك اندام پرگوشت و مليح شيرين گفتار . رعبولة ( ro'bulat ) ا . ع . خرقهء پاره شده . رعبيب ( re'bib ) ص . ع . جارية رعبيب : دختر دراز بالاى نازك اندام پر گوشت . رعة ( reat ) ا . ع . پرهيزگارى . و قربانى كه به مكه فرستند . و خوبى هيئت و زشتى آن . و حالت . رعث ( ra's ) م . ع . اندك گرفتن ( و الفعل من فتح ) . يق : رعثته الحية اذا قرمته و نالت منه قليلا . رعث ( ro's ) ص . ع . ج . ارعث و رعثاء . رعث ( raas ) و ( ra's ) ا . ع . سپيدى اطراف دو پاره گوشت كه زير نرهء گوش بز آويزان باشد . و پشم رنگين كه بهودج آويزان كنند . رعث ( raas ) و ( ra's ) م . ع . رعثت العنز رعثا ( از باب سمع ) و رعثا ( از باب فتح ) : سپيد گشت نرمهء گوش آن بز . رعث ( roas ) و ( roos ) ا . ع . ج . رعثة . رعثاء ( ra's ' ) ا . ع . نوعى از انگور دراز دانه . و گوسپندى كه هر دو كرانهء گوش وى را كفانيده معلق مانده باشد . رعثات ( raas t ) ا . ع . ج . رعثة . رعثة ( ra'sat ) و ( raasat ) ا . ع . گوشواره . و غبغب خروس . و تاج خروس و موهاى زير زنخ آن . ج : رعاث و رعثات و رعث . و ج . ج : رعث . و آوندى كه از غلاف طلع خشك سازند و بدان آب خورند . رعثة ( ro'sat ) ا . ع . پشم رنگين كه از هودج آويزان سازند . رعج ( ra'j ) م . ع . رعج رعجا ( از باب فتح ) : بىآرام شد . و رعجه رعجا : بىآرام كرد او را . و رعج البرق : پى هم درخشيد برق . و رعج الله فلانا : توانگر گردانيد خداى فلان را فارعج هو للمطاوع و هو من النوادر التى تعدى ثلاثيها و قصر رباعيها عكس المتعارف . رعج ( raaj ) م . ع . رعج المال و غيره رعجا ( از باب سمع ) : بسيار شد مال و چيزهاى ديگر او . رعد ( ra'd ) ا . ع . تندر و بانگ ابر و صداى غرشى كه همراهى مىكند برق را . و نام فرشتهء موكل برابر و باد كه مىراند آنها را .