على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1693
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و اصيل . و مرد گرانمايهء با سنگ . و رجل رميز الفوأد : مرد تنگدل . رميز ( romayz ) ا . ع . چوب دستى و عصا . رميس ( ramis ) ص . ع . خبر پوشيده . و مردهء دفن كرده . رميصاء ( romays ' ) ا . ع . نام زنى گويند مادر ام سلمه زن آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بود . رميض ( ramiz ) ص . ع . هر چه تيز باشد . و شفرة رميض : كارد نيك تيز . رميم ( ramim ) ا و ص . ع . پوسيده . و استخوان پوسيده . قوله تعالى : مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ . ج : ارماء ( aremm ' ) و رمام . رميم ( ramim ) م . ع . رم رما و رمة و رميما : مر . رم . رميمه ( ramime ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پوسيده . و عظام رميمه : استخوانهاى پوسيده . رميى ( remmiyy ) م . ع . همديگر را تير انداختن . يق : كانت بينهم رميى ثم صاروا الى الحجيزى اى ترامو اثم تحاجزوا اى تمانعوا . رن ( ran ) ا . پ . مشقت و رنج و محنت . رن ( rann ) م . ع . رن اليه رنا ( از باب ضرب ) : گوش كرد بسوى او . رنأ ( ran ' ) م . ع . رنا اليه رنا ( از باب فتح ) : نظر كرد بسوى او . و جاء يرنأ فى مشيته يعنى گران باز آمد . رنا ( ran ) ا . ع . چيزى كه از جهة خوبى و حسن در وى نگرند . و چيزى كه چشم پيوسته بوى نگرد . رنا ( ran ) م . ع . رنا رنوا و رنا . مر . رنو . رناء ( ron ' ) ا . ع . آواز . و طرب و نشاط . رناء ( rann ' ) ص . ع . رجل رناء : مرد پيوسته در چيزى نگرنده . و مردى كه سخن كسى را برغبت تمام بشنود . و مرد پيوسته نگران بسوى زنان . رنب ( ronb ) و رنبه ( ronbe ) و ( ranbe ) ا . پ . موى زهار و رمه . رنة ( rannat ) ا . ع . رن فلان رنة و رنينا ( از باب ضرب ) : فرياد كردن فلان . و رنت القوس : بانگ كرد كمان . رنة ( rannat ) ا . ع . آواز . و آواز گريه كه در حلق باز گردانيده شود . رنج ( ranj ) ا . پ . آزاز و ايذا . و زحمت و محنت و مشقت و درد . و اندوه و غم و حزن و ملالت . و جهد و كوشش . و بيمارى بدن . و ملامت و آزردگى خاطر . و ندامت و پشيمانى . و درد شكم و قولنج . و زيان و نقصان و آزردگى و آسيب . و خشم و قهر و غضب . و اضطراب . و رنج باريك : تب دق . و رنج بردن : تحمل صدمه و اذيت و مصيبت نمودن . و رنج كردن : ناليدن و شكايت كردن . رنج ( ranj ) ص . پ . رنگ و لون و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود . رنجال ( ranj l ) ا . پ . قوت و خوردنى و طعام . رنجانيدن ( ranj nidan ) ف م . پ . رنجيدن كنانيدن و آزردن . و زحمت دادن و باعث زحمت و اذيت شدن و سبب محنت و مشقت گشتن . رنجبر ( ranj - bar ) ا و ص . پ . صنعتگر و پيشهور و اهل صنعت . و زحمتكش . رنجدان ( ranjd n ) ا . پ . نوعى از صراحى ظريف . رنجش ( ranjec ) پ . م ح . رنجيدن . و ا . خشم و قهر و غضب . و آزردگى و دلتنگى و اندوه . و ملالت و دلگيرى . و محنت و مشقت . رنجك ( ranjak ) ا . پ . برق توپ آتشين . و طبق ظريف . رنجكش ( ranj - kac ) ص . پ . ستمكش و زحمتكش . و تنگدست . رنجن ( ranjan ) ص . پ . شكم نرم نيك روان . رنجور ( ranjur ) و ( ranj - var ) ص . پ . خداوند رنج . و ضعيف و ناتوان . و بيمار و دردمند . و ملول و مغموم و غمگين و دلگير و حزين . رنجوردار ( ranjur - d r ) ا . پ . بيماردار . و خادم بيمار . رنجورى ( ranjuri ) ا . پ . بيمارى و دردمندى . و ضعف و ناتوانى . و الم . و اضطراب و آزردگى . رنجه ( ranje ) ا و ص . پ . درد و رنج . آزار . و بيمارى . و اندوه . و سيماى رنجيده و گرفته و منقبض . و مضطرب و دلتنگ و مغموم . و رنجه داشتن : رنجيدن و رنجيده شدن و آزرده شدن . و زحمت كشيدن . و رنجه شدن : دلگير شدن و غمگين شدن و محزون شدن . و رنجه كردن : خسته و مانده كردن و رنج دادن . رنجى ( ranji ) ا . پ . بيمارى و دردمندى . رنجيدگى ( ranjidagi ) ا . پ . دلگيرى و دلتنگى و آزردگى خاطر و ملالت و اندوه . رنجيدن ( ranjidan ) ف ل . پ . دلتنگ شدن و غمگين گشتن و ملالت داشتن . و آزرده شدن . و اضطراب كردن . و در خشم و غضب شدن و غضبناك گشتن و قهر و خشم گرفتن . و رنديدن . رنجيده ( ranjide ) ص . پ . مضطرب . و آزرده . و خشمگين و غضبناك . و رنجيده و رميده كردن : آزردن و غضبناك كردن .