على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1684
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
ركبانة ( rakb nat ) ص . ع . ناقة ركبانة : ماده شتر صالح بر نشستنى و ماده شتر رام . ركبة ( rakbat ) ص . ع . ماده شتر صالح براى برنشستن و سوار شدن و ماده شتر رام . ركبة ( rekbat ) ا . ع . برنشست و نوع برنشست و هيئت آن . ركبة ( rokbat ) ا . ع . بيخ بريدهء صليان . و زانو . و جاى باريكى ساق . و ذراع ستور . و آرنج از هر حيوان . ج : ركبات و ركبات و ركبات و ركب . ركبة ( rakabat ) ا . ع . شتر سواران كمتر از ركب . ركبة ( rakabat ) و ( rekabat ) ص . ع . ج . راكب . ركبوت ( rakabut ) و ركبوتى ( rakabuta ) ص . ع . ماده شتر آمادهء براى سوارى و ماده شتر رام . ركبه ( rakbe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زانو . ركح ( rakh ) م . ع . ركح اليه ركحا ( از باب فتح ) : اعتماد كرد و تكيه نمود بر آن . و ركح اليه ركوحا : ميل كرد بسوى آن و يار گرديد و آرام گرفت بوى . ركح ( rokh ) ا . ع . بينى كوه و كرانه و ناحيهء آن . ج : ركوح و اركاح . و ساخت خانه و ميان سراى . و ناحيهء پس سراى . و بنياد . ج : اركاح . ركحاء ( rakh ' ) ا . ع . زمين درشت بلند . ركحة ( rokhat ) ا . ع . ساحت و گشادگى سراى و ميان آن . و پارهء تريد كه در ميان كاسه مانده باشد . ركداء ( rakd ' ) ص . ع . ساكت . و مار بىصدا و بىحركت كه چيزى نمىشنود . ركده ( rakde ) ا . پ . صراحى چرمى كوچك . و ظرف دستشوئى . و پيالهاى به شكل كشتى . و كشكول درويشى . ركراكة ( rakr kat ) ا . ع . زن بزرگ سرين و بزرگ ران . ركركة ( rakrakat ) ا . ع . سستى و ضعف هر چيزى . ركز ( rakz ) م . ع . ركز الرمح ركزا ( از باب نصر و ضرب ) : بر زمين زد نيزه را و سپوخت در آن . و ركز المعدن : صاحب ركاز گرديد كان . و ركز العرق : برجست رگ و پريد . ركز ( rekz ) ا . ع . حس . و آواز نرم . و مرد دانا و عاقل جوانمرد . ركزة ( rakzat ) ا . ع . يك بار برجستن عرق . ركزة ( rakzat ) و ( rekzat ) ا . ع . خرما بن بركنده از تنه . ركزة ( rekzat ) ا . ع . ثبات رأى و عقل . و پارهء بزرگ از سيم و يا زر . ركس ( raks ) م . ع . بسپسايگى برگردانيدن و به حالت نخستين بردن . و اول چيزى را بر آخر آن نمودن . و ركاس بستن شتر ( و الفعل من نصر ) . ركس ( reks ) ا . ع . پليدى مردم . و مردم بسيار . ركض ( rakz ) م . ع . ركضه البعير برجله ركضا ( از باب نصر ) : لگد زد او را شتر . و نيز ركض : پاى جنبانيدن . و اركض برجلك : بجنبان پاى خود را . و راندن . و اسب تاختن . و بال جنبانيدن مرغ در هوا . و گريختن و منه : إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ . و دويدن . و ركض الفرس ( مجهولا ) فركض هو يعنى دوانيده شد اسب پس دويد . و هو لا يركض المحجن اى لا يدفع عن نفسه . ركضة ( rakzat ) ا . ع . جنبش و حركت . و دفعة و يك بار حركت دادن پاى . و هى ركضة من الشيطان اى دفعة منه . ركضة ( rekzat ) ا . ع . نوع حركت دادن پاى و هيئت آن . ركع ( roka ' ) ع ج . ركعة . ركع ( rokka ' ) ع . ج . راكع . ركعات ( raka t ) ع . ج . ركعة . ركعة ( rak'at ) ا . ع . هر قيامى از نماز را يك ركعة گويند به شرطى كه ركوع در آن داخل باشد . ج : ركعات . و ركع المصلى ركعة و ركعتين و ثلاث ركعات يعنى نماز گزارد يك و دو و سه . ركعة ( rok'at ) ا . ع . مغاك در زمين . ج . ركع . ركعت ( rok'at ) و ( rak'at ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر قيامى از نماز كه ركوع در آن داخل باشد . ركل ( rakl ) ا . ع . گنذتا و كراث . ركل ( rakl ) م . ع . ركله ركلا ( از باب نصر ) : بيك پاى زد او را . و ركل الفرس : پاى زد بر اسب تا بدود . ركلة ( roklat ) ا . ع . بندتره و يكدستهء از تره . ركم ( rakm ) م . ع . بر هم نشاندن و فراهم آوردن چيزى را بر چيزى تا توده گردد مانا بتودهء ريگ ( و الفعل من نصر ) . يق : ركمت الشيئ اذا جمعته و القيت بعضه على بعض . ركم ( rakam ) ا . ع . ابر بر هم نشسته و هر چيز مانند آن . ركمة ( rokmat ) ا . ع . گل تنك فراهم آورده و گرد آمده . ركن ( rakn ) ا . ع . موش . و كلاكموش . ركن ( rokn ) ا . ع . كرانهء قويتر چيزى .