دوش خوردن : لطمه بر پشت خوردن . و دوش دادن : يارى كردن . و مدد كردن . دوش ديدن : خواب ديدن در شب گذشته . و دوش زدن : جنبانيدن شانه در حالت كراهت . و برابرى كردن و هم چشمى نمودن . و دوش كردن : خواب ديدن . و واقع شدن . و دچار شدن . و راست افتادن . دوش ( duc ) ص . پ . كودن و احمق . دوش ( duc ) پ . كلمهء امراز دوشيدن . دوش ( duc ) ص . ع . ج . ادوش و دوشاء . دوش ( davac ) ا . ع . ضعف بصر و سستى بينائى و تاريكى آن . و كوچكى چشم و تنگى وى . و كجى چشم . دوش ( davac ) م . ع . دوشت عيناه دوشا ( از باب سمع ) : تباه شد چشمهاى او از علتى كه داشت . دوش ( davec ) پ . م . ح . از دويدن . و ا . دويدگى . و روانى و جريان . دوشا ( duc ) ص . پ . هر حيوانى كه آن را مىدوشند از قبيل گاو و گوسپند . و كسى كه هر چه داشته باشد بتدريج از او بگيرند . دوشاء ( davc ' ) ص . ع . مؤنث ادوش يعنى زن تباه چشم . ج : دوش . دوشاب ( duc b ) ا . پ . شيرهء انگور . و شيرهء خرماى جوشانيده و بقوام آورده . و هر حيوانى كه شير او را بدوشند و هر حيوان شيرده . دوشاب دل ( duc b - del ) ص . پ . آنكه هر لحظه چيزى خواهش مىكند . دوشاب دلى ( duc b - deli ) ا . پ . تغيير هميشگى آرزو و خواهش مانند آرزوى زن آبستن . دوشابگر ( duc b - gar ) ا . پ . كسى كه شيره و دوشاب مىسازد . دوشاخ ( do - c x ) ا . پ . دار و صليب و كمربند طلاكوب . دوشاخه ( do - c xe ) ا و ص . پ . هر چيز كه داراى دو شاخ باشد . و دار و صليب . و دو شاخه كردن : بردار كشيدن . دوشادوش ( duc - duc ) م ف . پ . دوش بدوش و شانه به شانه . دوش اژدها ( duc - ajdah ) ص . پ . از القاب ضحاك تازى است . دوشانيدن ( duc nidan ) ف م . پ . دوشيدن . و دوشيدن كنانيدن و فرمودن . دو شاهين ( do - c hin ) ا . پ . دستهء ترازو . و يكى از اشكال فلكى كه نسر طائر و چنگ رومى باشد . دوش جنبان ( duc - jonb n ) ص . پ . آنكه شانه‌ها و اطراف وى مىلرزد . دوشده بند ( do - code - band ) ا . پ . وقايع نويس سلطنت . دوشق ( davcaq ) ا . ع . خانهء ميانه كه نه بزرگ باشد و نه كوچك . و خانهء كلان . و شتر دفزك و ستبر . دوشك ( ducak ) ا . پ . بره . و بزغاله . و گربه . و گليم و بساط و توشك . و بستر خواب و لحاف . دوشكن ( duc - kan ) ا . پ . پوشاك كوتاهى كه از شانه‌ها آويزان مىكنند . دوشگر ( duc - gar ) ا . پ . دو سگر و گچ كار . دوشلة ( davcalat ) ا . ع . سر نره و حشفه . دوشمال ( duc - m l ) ا . پ . پارچهء دستمالى كه قصابها استعمال مىكنند . دوشنبه ( do - canbe ) ا . پ . روز سيوم از ايام هفته و اثنين . دوشندنى ( ducandani ) ص . پ . هر حيوانى كه شير از وى مىدوشند و حيوان شيرده . دوشنده ( ducande ) افا . پ . كسى كه مىدوشد . و چوپان و گله‌بان . دوشنه ( ducne ) ا . پ . ظرفى كه در آن شير دوشند . دوشوار ( ducv r ) ا . پ . مشكل و دشوار . دوشوان ( duc - v n ) ا . پ . سينه بند آهنين كه در روز جنگ پوشند . و شكم بند . دوشه ( duce ) ا . پ . شيردان و ظرفى كه در آن شير دوشند . دوشية ( davciyat ) ا . ع . نام فرقه‌اى . دوشيدن ( ducidan ) ف م . پ . خارج كردن شير از پستان . و گرفتن . دوشيدنى ( ducidani ) ص . پ . لايق و سزاوار دوشيده شدن . و حيوان شيرده . دوشيده ( ducide ) ص . پ . شيرداده شده . و شير ده . و زن پستان بزرگ . و توامان . و جملى . دوشيزگان ( ducizg n ) پ . ج . دوشيزه . و دوشيزگان جنت : حوران بهشتى . دوشيزگى ( ducizagi ) ا . پ . بكارت و دخترگى . و دوشيزگى بردن : بكارت دختر برداشتن و تصرف كردن دختر را . دوشيزه ( ducize ) ا . پ . باكره و مارى و دختر بكر و زنى كه مرد در وى دخول نكرده باشد . دوشين ( ducin ) م ف . پ . ديشب و شب گذشته . دوشينه ( ducine ) ص و م ف . پ . منسوب بدوش . و بار بر دوش . و ديشب و شب گذشته . دوشينه شب ( ducine - cab ) م ف . پ . شب گذشته و ديشب . دوص ( davs ) ا . ع . دوس و آب آهن تاب كه در آن آهن تافته شده اندازند و در تقويت