پ . كشته شدهء با خنجر . خنجرود ( xanjerud ) ا . پ . تصور و خيال واهى و ياوه . خنجرى ( xanjari ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنگارنگى ابريشم . و يك نوع طبل كوچكى . خنجرى ( xanjariyy ) ص . ع . رجل خنجرى اللحية : مرد زشت ريش . خنجرير ( xanjarir ) ا . ع . خمجرير . خنجست ( xanjast ) ا . پ . نام جائى كه افراسياب از آنجا فرار كرده بسلامت جست . خنجف ( xanjaf ) ص . ع . ناقهء بسيار شير . خنجك ( xanjak ) ا . پ . خار خسك . و و سياه دانه . و يك نوع غله‌اى . خنجك ( xenjak ) ا . پ . درمنه . خنجك ( xonjak ) ا . پ . بنه و حبة الخضراء . و درخت بنه . خنجل ( xenjel ) ا . پ . زن دفزك و بىشرم و گول و احمق و بد زبان . خنجلة ( xanjalat ) م . ع . ازدواج كردن مر زن خنجل را . خنجوخ ( xanjux ) ا . پ . نام ادريس پيغمبر كه بتازى خنوخ و يا اخنوخ گويند . خنجور ( xonjur ) ا . ع . ناقهء بسيار شير . ج : خناجر . خنجورة ( xonjurat ) ص . ع . ناقة خنجورة : شتر مادهء ضخم . و شتر مادهء بسيار شير . خنجه ( xonje ) و ( xanje ) ا . پ . آوازى كه هنگام مجامعت بخصوص نزديك بانزال از بينى آدمى برميآيد و خنج خنج نيز گويند . خنجيده ( xanjide ) ا . پ . بلسان . خنجيده ( xonjide ) ا . پ . پروانه و چراغ پره و شب پره . خنجير ( xanjir ) و ( xenjir ) ا . پ . هر چيز تند و تيز . و بوى گنده و تيزى كه از سوختن استخوان و چرم و پشم و پنبهء چرب شده و فتيلهء خاموش گشته و جز آن برآيد . و نوك نيزه و سنان . خنخنة ( xanxanat ) م . ع . در بينى سخن گفتن كه فهميده نشود و منگيدن . خنجيل ( xanjil ) ا . پ . بلغت مردم اصفهان باد پيچ . خند ( xand ) ا و ص . پ . خنديدگى . و خنده كننده و تبسم كننده . خنداخند ( xand - xand ) ا . پ . خندهء متصل و از روى دل . خندان ( xand n ) ص . پ . متبسم و خنده كننده . و شكوفه كننده . خندان ( xand n ) ا . پ . نام شهرى در چين . خندان خند ( xand n - xand ) و خندان خندان ( xand n - xand n ) ص و م ف . پ . بلند خنده كننده . و در حال خنده . خنداندن ( xand ndan ) و خندانيدن ( xand nidan ) ف م . پ . خنديدن كنانيدن . خندب ( xondob ) ا . ع . بدخوى . خندبان ( xondob n ) ا . ع . بسيار گوشت . خندخريش ( xand - xaric ) ا . پ . استهزا و مسخره . خند خند ( xand - xand ) ا . پ . خندهء متصل و از روى دل و خنداخند . خندروس ( xandarus ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ذرة و ذرة مكه . و گندم مكه . و ترخنه شير . خندريس ( xandaris ) ا . ع . مى كهنه . ج : خنادر . و خنطة خندريس : گندم كهنه . خندريلى ( xandarili ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از كاسنى برى . خندستان ( xandest n ) ا . پ . فسوس و مسخره و لاغ . و مجلس مسخرگى و معركهء مسخرگى و سخريه . و لب و دهان معشوق . خندستانى ( xandest ni ) ا . پ . لب و دهان معشوق . خندع ( xonda ' ) ا . ع . نوعى از ملخ . و نوعى از ملخهاى ريزه . خندع ( xondo ' ) ا . ع . كمينه و فرومايه . خندف ( xendef ) ا . ع . قبيله‌اى از تازيان . خندفة ( xandafat ) م . ع . خدف الرجل خندفة : پا از هم دور نهاد آن مرد در رفتار و برگردانيد قدمها را بر يكديگر و هو من التبختر . خندق ( xandaq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوى و گوى كه بر گرد حصار و قلعه و لشكرگاه كنند تا مانع آمدن دشمن گردد . مر . خنذق . و خندق زدن : خندق كندن . خندگى ( xandagi ) ا . پ . ضحك و حالت خنده . خندلة ( xandalat ) ا . ع . پرى و آكندگى جسم . خندلس ( xandales ) و خندليس ( xandalis ) ا . ع . ناقهء بسيار گوشت فروهشته . خندناك ( xand - n k ) ص . پ . شاد و خرم و بشاش و خنده كننده . خند و تند ( xand - o - tand ) ا . پ . - تند از اتباع است - زير و زبر و تاخت و تاراج و پراكندگى و پريشان . و چيزى كه بر آن زيان و نقصان رسيده باشد . خندوف ( xonduf ) ا . ع . ناو ناوان خرامندهء بكبر و نشاط .