تحميس ( tahmis ) م . ع . بخشم آوردن كسى را . و چيزى از دوا و جز آن بر آتش گذاشتن مدت كمى و سخت و درشت گردانيدن . تحميس ( tahmis ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برشته كردن چيزى و بو دادن آن . تحميش ( tahmic ) م . ع . فراهم آوردن چيزى را . و بخشم آوردن كسى را . تحميص ( tahmis ) م . ع . صيد كردن آهوان در نيمروز . تحميض ( tahmiz ) م . ع . هم زانو شدن در جماع و اندك كردن چيزى يق حمض لنا فلان فى القرى اى قلل . تحميط ( tahmit ) م . ع . مايل كردن درختى بر درخت رز تا از آفتاب در پناه باشد . و خوار كردن و زدن كسى را بىمبالغه . المثل : اذا ضربت فلا تحمط . تحميق ( tahmiq ) م . ع . حمقه تحميقا : بحماقت نسبت كرد او را و حمق ( مجهولا ) : مىخورد . تحميق ( tahmiq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسبت حماقت به كسى دادن . تحميل ( tahmil ) م . ع . حمله الامر تحميلا و حمالا : فرمود او را ببر داشتن و كردن كار . و حمله حاجته اى ساله القيام بها . تحميل ( tahmil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بار نهادگى و زير بار بردگى . و تحميل كردن : كارى را به كسى فرمودن كه فوق طاقت او باشد . و چيزى را به كسى دادن بدون ميل و رغبت . و بعنف و جبر از كسى چيزى گرفتن . تحميم ( tahmim ) م . ع . حمم الماء : گرم كرد آب را . حمم الرجل : سياه كرد روى مرد را بانگشت . و حمم الغلام : بر آمد ريش كودك . و حمم الراس : بر آمد موى سر بعد ستردن . و حممت الارض : بر آورد زمين گياههاى سبز مايل بسياهى . و حمم الفرخ : پر بر آورد چوزه . و نيز تحميم : متعه دادن بزن مطلقه يق حمم امراته تحميما و تحمة اى متعها بعد الطلاق . تحناذ ( tahn z ) م . ع . حنذ الشاة حنذا و تحناذا : بريان كرد گوسپند را در مغاكى و گذاشت بالاى آن سنگهاى گرم تا خوب پخته شود . مر . حنذ ( hanz ) . تحنب ( tahannob ) م . ع . تحنب فلان : كوز گرديد فلان از پيرى . و تحنب عليه : مهربان گرديد بر وى . تحنبل ( tahanbol ) م . ع . سر پست كردن . تحنث ( tahannos ) م . ع . عبادت كردن شبهاى چند . و گوشه گرفتن از پرستش بتان . و انداختن گناه را از خود و تحنث من كذا : توبه كرد از آن . تحندس ( tahandos ) م . ع . تحندس الليل : تاريك شد شب . و تحندس الرجل : افتاد و ضعيف شد آن مرد . تحنط ( tahannot ) م . ع . تحنط الميت : خوش بوى شد مرده بحنوط . تحنطر ( tahantor ) م . ع . تردد نمودن . و گرد گرديدن . تحنف ( tahannof ) م . ع . خود را ختنه كردن . و كناره گرفتن از پرستش بتان . و حنيف گرديدن . و دين حنيف اختيار كردن . و تحنف اليه : ميل كرد بسوى او . تحنك ( tahannok ) م . ع . عمامه از زير زنخ بر آوردن و تحت الحنك انداختن . تحنن ( tahannon ) م . ع . تحنن عليه : مهربانى نمود بر او . تحنوء ( tahanno ' ) م . ع رنگين شدن به حنايق حناه فتحنا : خضاب كرد آن را به حنا پس خضاب كرده شد . تحنى ( tahanni ) م . ع . تحنى عليه : مهربان گرديد بر وى . و نيز تحنى : كج و خميده گرديدن . تحنئ ( tahni ' ) م . ع . حنا تحنيئا و تحنئة . مر . تحنئة . تحنيب ( tahnib ) م . ع . سر فرو افگندن و كج و مايل گردانيدن . و حنب از جا : سغ را استوار بنا كرده كج و مايل گردانيد . تحنيب ( tahnib ) ا . ع . كجى و و كوزى در دستهاى اسب و پشت آن . تحنئة ( tahneat ) م . ع . حناه تحنيئا و تحنئة : رنگ كرد آن را به حنا و خضاب كرد . تحنية ( tahniat ) م . ع . حنى العود تحنية : خم داد چوب را . و حنى الظهر : دو تا كرد پشت را . تحنيط ( tahnit ) م . ع . حنط الميت تحنيطا : حنوط پاشيد بر مرده . و حنط الرمث : سپيد گرديد گياه رمث و رسيد . تحنيف ( tahnif ) م . ع . حنفه تحنيفا : احنف گردانيد او را . تحنيق ( tahniq ) م . ع . حنق الزرع تحنيقا : از غلاف بر آمد و منتشر شد خارهاى خوشهء زراعت . تحنيك ( tahnik ) م . ع . حنكه تحنيكا : ماليد حنك او را و حنك بست او را و لبيشه كرد . و حنك الصبى : خرما و مانند آن خائيده بكام كودك ماليد . و حنكته السن : استوار خرد گردانيد او را تجربه‌ها . تحنين ( tahnin ) م . ع . حننت الشجرة تحنينا : گل آورد درخت . و حنن : باز پس گشت و بددلى كرد يق حمل