على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1136
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
ميان ابر و ميان كوه ج : جوب ( jovab ) . جوبجو ( jav - bajav ) م ف . پ . پاره پاره و ذره ذره . جوبه ( jube ) ا . پ . ميدان و جائى از شهر كه غله و ساير ملزومات آن شهر را كه از خارج حمل مىكنند در آنجا به فروش مىرسانند . جؤة ( joat ) ا . ع . سرخ تيره رنگ و اسمر . جوة ( javvat ) ا . ع . زمين پست و نشيب . جوة ( jovvat ) ا . ع . پارهاى از زمين درشت . و مغاكچهء در كوه و جز آن و در پى مشك . و گندم گونى . جوتره ( jav - tare ) ا . پ . مناره و كنگره و برج مرتفع . جؤث ( jous ) م . ع . جئث جؤثا مجهولا ( از باب فتح ) : ترسيد و فزع كرد . جوث ( javs ) ا . ع . درشت روده و هزار لاكه جوثاء نيز گويند . جوث ( jus ) ص . ع . ج . جوثاء و اجوث . جوث ( javas ) م . ع . كلان شدن اعلاى شكم و فرو هشته گرديدن اسفل آن ( و الفعل من سمع ) . جوثاء ( javs ' ) ا . ع . رودهء متصل به شكنبه و داراى تجاويف و خانه خانههاى چند كه بپارسى درشت روده و هزار لا نيز گويند . جوثاء ( javs ' ) ص . ع . مؤنث اجوث يق امراة جوثاء : زنى كه شكمش كلان و فروهشته باشد . ج : جوث . جوثة ( jusat ) ا خ . ع . موضعى و يا قبيلهاى . جوج ( juj ) و ( javj ) ا . پ . تاج خروس يعنى پارچهء سرخى كه بر سر خروس است و علامتى كه بر بالاى طاقها و ايوانها جهت خوشنمائى نصب كنند . و طره و علم . جوج ( juj ) ا . ع . جرعه . و ج . اجوج . جوجادو ( jav - j du ) ا . پ . دانهاى مانند جو و باريكتر و دراز و تلخ . جوجره ( jovjere ) ا . پ . درم و درهم كه معادل هشتاد و چهار گندم باشد . جوجگاه ( javjag h ) ا . پ . جنگاه و ميدان جنگ . جوجم ( jujam ) ا . پ . شاخهء گلدار و ميوهدار از درخت . جوجن ( jujen ) ا . پ . بلغت زند درم و درهم كه معادل هشتاد و چهار گندم است . جوجن ( jujan ) ا . پ . بلغت هند يك فرسخ و ثلث فرسخ و معادل پنج يا نه ميل انگليسى . جوجو ( jav - jav ) ا خ . پ . شهرى در خطا كه مشك و كافور و پارچههاى ابريشمى نفيس از آنجا مىآورند . جوجو ( jav - jav ) م ف . پ . پاره پاره و ذره ذره و ريزه ريزه . جؤجؤ ( jo ' - jo ' ) ا . ع . سينه و يا استخوان سينه . ج : جآجئ . و ا خ . دهى . به بحرين . جوجه ( juje ) ا . پ . چوزه و بچهء ماكيان و ديگر مرغان . جوح ( javh ) ا . ع . هندوانه . جوح ( javh ) ا . ع . خربزهء شامى . جوح ( javh ) م . ع . جاحت الآفة المال جوحا و جياحة ( از باب نصر ) : هلاك كرد آفت مال را . و جاح الشيئى : از بيخ بركند آن چيز را . و جاح فلان : ميل كرد فلان از راه راست . جوح ( javh ) م . ع . جاحت الآفة المال جوحا و جياحة ( از باب نصر و ضرب ) : هلاك كرد آفت آن مال را . و جاح الشيئ : از بيخ بركند آن چيز را . و جاح فلان : ميل كرد فلان از راه راست . و جاح الله ماله : هلاك كرد خداى مال آن را به جائحة . جوح ( juh ) ع . ج . اجوح . جوحم ( javham ) ا . ع . گل سرخ و گل سرخ صد برگ . جوخ ( jux ) ا . پ . گروه و فوج و جوق . جوخ ( javx ) م . ع . جاخ السيل الوادى جوخا و جيخا ( از باب نصر و ضرب ) : كند توجبه كنارهء رود را . جوخان ( javx n ) ا . پ . جاى خشكانيدن خرما . جوخة ( juxat ) ا . ع . گو و مغاك در زمين . جوخى ( javx ) ا . ع . كنيز و داه اسم است مر آن را . جود ( javd ) و جود ( joud ) م . ع . جادت العين جودا و جؤدا ( از باب نصر ) : بسيار اشك گرديد چشم . و جاد بنفسه : مرد و يا نزديك به مردن رسيد . و جاد المطر : بسيار آمد باران . و جيدت الارض ( مجهولا ) : باريد باران نيكو بر زمين . و جاده الهوى : غالب آمد به روى عشق . و جاد فلان فلانا : غالب آمد فلان فلان را در سخاوت . و جيد فلان ( مجهولا ) : تشنه گرديد فلان و نزديك هلاكت رسيد فلان . و انى لا جاد اليك ( مجهولا ) اى اشتاق و اساق . جود ( javd ) ص . ع . باران نيكو و يا بارانى كه فوق آن باران نباشد يق جاد المطر جودا و آن جمع جائد است . و