جبا . مر . جباوة . جبا ( jeb ) ا . ع . آب گرد آوردهء در حوض جهة شتران . و مال فراهم آورده . جبا ( jeb ) ا . پ . باج و خراج . و جبا كردن : تقديم كردن پياله و يا جام بلورين به ديگرى از روى دوستى و ظرافت . جبا ( job ) ا . پ . روز شنبه . جباء ( jabb ' ) ص . ع . مؤنث اجب يق ناقة جباء : ماده شتر كوهان بريده و يا ريش شدهء از پالان . جباء ( jabb ' ) ا . ع . زن پست سرين و زن پست سينه و پست پستان و زن باريك ران . و سر شاخ گاو . جباء ( jobb ' ) ا . ع . بددل . و نوعى از تير . وزن كريه منظر . و ا خ : نام روستائى بخوزستان و نام چند ده . جباءة ( jobb at ) ا . ع . بددل . و نوعى از تير . وزن كريه منظر . جباب ( jab b ) ا . ع . قحط سخت . جباب ( jeb b ) م . ع . جب جبا و جبابا مر . جب . جباب ( jeb b ) ا . ع . ج . جب . و ج . جبة . جباب ( job b ) ا . ع . قحط . و باطل . و رايگان . و كفك شير شتر كه بمسكه ماند . جباب ( jabb b ) ا . ع . جبه‌ساز و جبه فروش . و ا خ . لقب حافظ احمد محدث . جبابات ( job b t ) ا خ . ع . موضعى نزديك ذى قار . جبابت ( jeb bat ) ا . پ . باج و خراج . جبابرة ( jab berat ) ع . ج . جبار . جبابى ( jeb biy ) ا . ع . جبه فروش . و ا خ . احمد بن عبد اللّه محدث زيرا كه جبه مىفروخت . جبابير ( jab bir ) ع . ج . جبارة ( jabb rat ) . جبابين ( jab bin ) ع . ج . جبان ( jabb n ) . جبأة ( jab'at ) ا . ع . كندهء كفش‌دوزى . و سر استخوانهاى پهلوى شتر بسوى ناف و پستان . جبأة ( jab ? at ) و ( jeb'at ) ع . ج . جبء . جباجب ( jab jeb ) ا . ع . كوههاى مكه شرفها اللّه تعالى و يا بازارهاى آن . و يا مسلخى در منى كه در آن شكنبه‌هاى اضاحى اندازند . و ناقه‌هاى ستبر فربه . و ج . جبجبة . جباجب ( jab jeb ) ص . ع . ماء جباجب : آب بسيار . جباخانه ( jab - x ne ) ا . پ . جبه خانه . جباذ ( jab z ) ا . ع . مرگ و نيت كشندهء بسوى چيزى . جبار ( jab r ) ا . ع . صحن صحرا . و ا خ . موضعى در ارص غطفان . جبار ( jeb r ) ع . ج . جبارة . جبار ( job r ) ا ع . باطل و رايگان يق ذهب دمه جبارا . و قتلى كه در آن قصاص نباشد . و توجبه . و تباه و هلاك . و برى و پاك از چيزى يق انا منه خلاوة و جبار . و ا خ : نام آبى . جبار ( job r ) و ( jeb r ) ا . ع . نام قديم روز شنبه . جبار ( jabb r ) ا . ع . خداوند عالم جل شأنه لانه جبر الخلق على امره من امره و نهيه اولانه جبر مفاقرهم و كفاهم او لعلوه مأخوذ من جبار النخل . و پادشاه . و سركش . و نام برج جوزا . و سخت دل و بىرحم . و كشندهء ناحق بخشم . و مرد بلند بالاى قوى . و متكبرى كه غير را بر خود حقى ننهد و درين دو معنى اخير ج : جبابرة و جبارون . و چند نفر صحابى . و باب جبار ا خ : دهى به بحرين . جبار ( jabb r ) و ( jobb r ) ا . ع . خرما بن دراز كه دست بدان نرسد . جبارة ( jeb rat ) ا . ع . يارق و چوبهائى كه بدان استخوان شكسته را بندند . ج : جبائر . جبارة ( jeb rat ) م . ع . جبر الفقير جبرا و جبورا و جبارة ( از باب نصر ) : نيكو كرد حال درويش را و يا توانگر گردانيد او را پس از درويشى . و جبر العظم : اصلاح كرد آن استخوان شكسته را . و جبره على الامر : به ستم بر كارى داشت او را . مر . جبر . جبارة ( jabb rat ) ص . ع . ناقة جبارة : ماده شتر فربه . ج : جبابير . جبارون ( jabb runa ) ع . ج . جبار . جبارى ( jabb ri ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظلم و اقتدار و تسلط و حكومت مستقل . جباش ( jabb c ) ا . ع . تراشندهء موى و از اعلام است . جباع ( jobb ' ) ا و ص . ع . مرد و يا زن كوتاه بالا . و تير كوچك كه بدان طفلان تير اندازى كنند . و زن زشت رفتار و بدلباس كه نه صغير باشد و نه كبير . جباعة ( jabb at ) ا . ع . دبر . جباعة ( jobb at ) ص . ع . زن كوتاه و زن زشت رفتار و زشت لباس كه نه صغير باشد و نه كبير . جبال ( jeb l ) ا . ع . تن و بدن . و ج . جبل . جبال ( jeb l ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوهها . و جبال و تلال : كوهها و تپه‌ها . و جبال شاهقه : كوههاى بلند . جبان ( jab n ) ا و ص . ع . بددل و ترسو ( يستوى فيه المذكر و المؤنث ) . و ا خ : نام دهى بخوارزم . و فلان جبان الكلب يعنى در نهايت سخا و كرم است فلان .