جبان ( jabb n ) ا . ع . پنير فروش . و گورستان . و صحرا و عيدگاه در صحرا و مرغزار و زمين هموار بلند . ج : جبابين . جبان ( jabb n ) ص . ع . مرد بسيار بددل . جبانات ( jab n t ) ع . ج . جبانة . جبانة ( jab nat ) ص . ع . زن بددل . ج : جبانات . جبانة ( jab nat ) م . ع . جبن الرجل جبانة و جبنا و جبنا ( از باب كرم و نصر ) : بددل گرديد آن مرد . جبانة ( jabb nat ) ا . ع . گورستان و صحرا و عيدگاه در صحرا و مرغزار و زمين هموار بلند . و ا خ : نام موضعى در مدينه . جبانية ( jabaniyat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بددلى و ترس . جباوة ( jeb vat ) م . ع . جبى الخراج جبوة و جبى و جباية و جباوة ( از باب فتح و ضرب ) : فراهم آورد باج را . و كذلك جبى القوم و من القوم . و جبى الماء فى الحوض جبى و جبى و جبى و جبوة و جباوة : گرد آورد آب را در حوض . جباوة ( jeb vat ) ا . ع . آب فراهم آوردهء در حوض جهة شتران . و پول ماليات . جباه ( jeb h ) ع . ج . جبهة . جبأى ( jab ' ) ص ع . امراة جبأى : زن استاده پستان . جبايا ( jab y ) ا . ع . گوها كه در آن شاخه‌هاى انگور كارند . جباية ( jab yat ) ا . ع . پول ماليات و جباوة . جباية ( jeb yat ) م . ع . جبى الخراج جباوة و جباية . مر . جباوة ( واوية يائية ) . جبائر ( jab er ) ع . ج . جبارة . جبب ( jabab ) ا . ع . زانوى ستور و اسم است تجبيب را . جبب ( jabab ) م . ع . بريدن كوهان شتر و ريش كردن پالان كوهان را و كلان نشدن آن ( و الفعل من سمع ) . جبب ( jobab ) ع . ج . جبة . جب باج ( jab - b j ) ا . پ . جامه‌اى كه پادشاهان در روز نوروز پوشند . جببة ( jebabat ) ع . ج . جب . جبة ( jebat ) م . ع . وجب وجوبا و وجوبا و جبة . مر . وجوب . جبة ( jobbat ) ا . ع . نوعى از پيراهن ج : جبب و جباب . و استخوان ابرو . و زره . و حشوسم و يا سر آن و بند زانو . و پيوند سر دست . و كعب سنان كه سر نيزه در وى رود . و ميانهء خانه . و سپيدى دست و پاى ستور كه از زانو در گذشته باشد . و ا خ . دهى بنهروان و دهى از اعمال بغداد و دهى نزديك بعقوبا و موضعى بمصر و موضعى ميان بعلبك و دمشق و دهى بطرابلس شام كه عبد اللّه جبى بن ابو الحسن از آنجاست و آبى در ريگ عالج . جبت ( jebt ) ا . ع . بت . و كاهن . و فالگوى و جادو و جادوئى . و آنكه در او خير نباشد . و هر چيز غير بارىتعالى كه آن را پرستش نمايند . ج : جوابيت . جبتل ( jabtal ) ا خ . ع . موضعى به يمن از ديار نهد . جبج ( jabj ) م . ع . فربه شدن بعد ضعف و لاغرى ( و الفعل من نصر ) . جبجاب ( jabj b ) ص . ع . ماء جبجاب : آب بسيار . جبجب ( jabjab ) ا . ع . زمين هموار . جبجب ( jobjob ) ا . ع . آبى نزديك مدينه . جبجبة ( jabjabat ) ا . ع . سنگ بزرگ كه بر سر چاه باشد . و شكنبه و يا پوست پهلوى شتر كه از گوشت قيمه و رغن گوسپند و مانند آن پر سازند . و چيزى از پوست و جز آن كه بر آن شتر را آب و دانهء حنظل‌تر دهند . و بقيع الجبجبة ا خ : موضعى در مدينه و بقيع الخبخبة ( بدوخاى معجمه ) و بقيع الخبجبة ( بتقديم خاء معجمه بر جيم ) نيز گويند . جبجبة ( jabjabat ) م . ع . جبجب جبجبة : سياحت كرد در زمين . جبجبة ( jobjobat ) و ( jabjabat ) ا . ع . زنبيل چرمين . و بلغت يمن طبل . ج : جباجب . جبجبى ( jobjobiy ) ا . ع . فروشندهء روده . جبجبية ( jobjobeyyat ) ا . ع . غذائى كه از شكنبه و روده ترتيب مىدهند . جبح ( jabh ) م . ع . جبح القوم بكعابهم جبحا ( از باب فتح ) : انداختند آن قوم كعبتين را تا ببينند كدام يك مىبرند . و جبحوابها : ميل كردند به آن . جبح ( jabh ) و ( jebh ) و ( jobh ) ا . ع . خانهء زنبور كه در وى شهد نهد . ج : اجبح و اجباح . جبخ ( jabx ) م . ع . گردانيدن كعبتين در دست بوقت قمار ( و الفعل من نصر ) . جبذ ( jabz ) و جبذة ( jabzat ) م . ع . جبذه جبذا و جبذة ( از باب ضرب ) : كشيد آن را و جذب كرد ( مقلوب من جذب ) . جبذة ( jabazat ) ا . ع . پيه درخت خرما كه در آن خشونت باشد . جبر ( jabr ) ا . ع . درستى خلاف كسر . و مالك و بنده و قهر . و منه لا جبر و لا تفويض . و مرد دلاور . و كودك . و چوبها كه بر استخوان شكسته بندند و از اعلام است . جبر ( jabr ) م . ع . جبر العظم جبرا و جبورا و جبارة ( از باب نصر ) : اصلاح