جانى ( j ni ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گناهگار و مذنب . جانى ( j ni ) ص پ . منسوب به جان و حيوانى و قلبى . و برادر جانى : برادر عزيز . جانى ( j ni ) ا . ع . گناه‌گار و چينندهء ميوه . ج : جناة و جناء و اجناء . جانى خانى ( j ni - x ni ) ص . پ . منسوب بجانى خان اوزبك . جانى خانى ( j ni - x ni ) ا . پ . پارچهء خشن و كلفتى كه از موى بز و جز آن سازند . جانى دشمن ( j ni - docman ) ص پ . دشمن و بدخواه جان . جأو ( ja'v ) م . ع . جأى الفرس : ( از باب فتح ) : اجوى گرديد اسب . و جأى الثوب : دوخت جامه را و اصلاح آن كرد . و جأى الغنم : نگهبانى كرد گوسپندان را . و نيز جأو : پوشيدن و پنهان كردن و باز داشتن . و سودن و پيوند كردن جامه و گزيدن يق جأى عليه اى عضه . و احمق لا يجاى مرغه : احمقى كه آب دهان نتواند باز داشت . و سقاء لا يجأى شيئا اى لا يمسك . جاوء ( j v ' ) ا . پ . بلغت اهالى تركستان نهر و رود . و پول كاغذى و چاو . جأوا ( ja'v ' ) ص . ع . مؤنث اجوى يعنى ماديان سرخى كه رنگ آن بسياهى زند . و كتيبة جأواء : سياهى كه از بسيارى آهن سياه نمايد . جاوادانه ( j v d ne ) م ف . پ . جاودانه . جاوان ( j v n ) ا خ . ع . قبيله‌اى در كردستان . جاوانيدن ( jev nidan ) ف ل . م . پ . صدا كردن پرندگان و سگاليدن آنها در وقت ترس . و دائمى بودن . و تف انداختن . جاود ( j ved ) ص و م ف . پ . جاويد . جاودان ( j ved n ) ص و م ف . پ . ازلى و ابدى و سرمدى و هميشه و دائم و پيوسته و دائما و ابدا و لا يزال . جاودان ( j ved n ) ا . پ . جهان ديگر و عالم ارواح . جاودان خرد ( j ved n - xerad ) ا . پ . كتاب هوشنگ در حكمت عملى . جاودان سراى ( j ved n - sar y ) ا . پ . بهشت . جاودانه ( j ved ne ) ص و م ف . پ . دائم و پيوسته . هميشه و ابدى و ابدا و دائما . جاودانى ( j ved ni ) ص و م ف . پ . جاودان . جاور ( j var ) ا . پ . حال و حالت و چگونگى و تغيير . و جاور كردن : تغيير كردن . و چه جاور داردى يعنى چه حال دارى و چگونه هستى . جاورد ( j vard ) ا . پ . ثغام و خار سپيد . جاورس ( j vars ) ا . پ . نوعى از غله كه گاورس نيز گويند . جاور گرد ( j var - gard ) ص . پ . متغير و تغيير از حالتى به حالت ديگر . جاوزد ( j vazd ) ا . پ . جاورد و ثغام و خار سپيد . جاوشير ( j vcir ) ا . پ . گياهى از طايفهء چترى كه صمغ سقزى آن مشابه انغوزه است . جاوله ( j vle ) ا . پ . گل سرخ و گلستان گل سرخ . جاووش ( j vuc ) و جاويش ( j vic ) ا . پ . چاوش . جاوه ( j ve ) ا . پ . اندرون دهان . و جانورى گزنده و بسيار كوچك . جاوه ( j ve ) ا خ . پ . جزيرهء بزرگى در بحر الجزاير سوند كه داراى 000 ، 000 ، 40 نفر جمعيت است و پايتخت آن شهر بتاويه و مهاجرين هولاند در آنجا بسياراند و داراى چند كوه آتش فشان مىباشد و قهوه و ادويهء بسيارى از آنجا بخارج حمل مىشود و اين جزيره اكنون جزو مستملكات دولت هولاند است . جاويد ( j vid ) ص و م ف . پ . دائم و هميشه و پيوسته و پاينده و سرمد و هميشگى و ابدى . و عالم جاويد : عالم آخرت . جاويدان ( j vid n ) ص . ا . م ف . پ . جاودان . جاويدان خرد ( j vid n - xerad ) ا . پ . جاودان خرد . جاويدانه ( j vid ne ) م ف . ص . پ . جاودانه . جاودانى ( j vid ni ) ص و م ف . پ . جاودانى . جاويد طراز ( j vid - ter z ) ص . پ . هميشه آراسته . جاويدن ( j vidan ) ف ل . م . پ . فرياد كردن مرغان . و تف انداختن . و مضغ كردن . جاويزن ( j vizan ) ا . پ . رملى كه در مرارهء گاو بهم مىرسد . جاه ( j h ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مكان و منزلت و جايگاه و مرتبه و درجه و مقام و لياقت و عظمت و بزرگوارى و جلال و آبرو و حرمت و طالع و بخت و اقبال و فيروزى . و دنيا . و ذى جاه يعنى داراى عظمت و بزرگوارى . و عالى جاه يعنى داراى مرتبهء بلند . جاهب ( j heb ) ا . ع . اتاه جاهبا و جاهيا : آمد او را علانية . جاهة ( j hat ) ا . ع . بزرگى و منزلت . جاه جاه ( j he - j he ) و ( j hen ( j hen ) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان شتران نر را زجر كنند مانند جوه جوه .