على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1045
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و بىبار و خوشبوىتر از آس و از آن مسواك سازند و اين درخت در بثراء رويد . ثومتين ( savmatin ) ا . ع . نوعى از مرغ و بيد گياه . ثومس ( sumes ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - پودنهء كوهى و حاشا . ثؤوب ( soub ) ع . مر . ثؤب . ثؤور ( sour ) ع . مر . ثؤر . ثؤورة ( sourat ) ا . ع . ثؤرة و كينه . ثوهد ( savhad ) ا . ع . كودك فربه تمام خلقت مراهق . ثوهدة ( savhadat ) ا . ع . مؤنث ثوهد . ثوى ( sov ) ع . ج . ثوة . ثوى ( saviy ) ا . ع . مهمانسراى و مهمان . و بندى . ج : اثوياء . و مجاور يكى از حرمين شريفين . ثوى ( soviy ) م . ع . ثوى المكان و به و ثواء و ثويا . مر . ثواء . ثويب ( sovayb ) ا . ع . كار و شغل و از اعلام است . ثويبة ( sovaybat ) ا خ . ع . مولاة ابى لهب كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و حمزه و ابو سلمه را شير داده بود . ثوية ( saveyyat ) ا . ع . مكان و جاى وزن . و سنگ تودهء پست كه در صحرا سازند براى نشان . و آغل شتران و گوسپندان . و ا خ : موضعى در كوفه كه قبر ابو موسى الاشعرى و مغيرة بن شعبه در آنجا است . ثويلة ( savilat ) ا . ع . گرد آمد نگاه گياه و گروه مردم از خانههاى متفرق . ثوينا ( sovayn ) ا . ع . آرد خشكى كه زير پرازده گسترند . ثهات ( soh t ) و ثهت ( sahat ) م . ع . ثهت ثهتا و ثهاتا ( از باب سمع ) : خواند و بسيار بانگ كرد . ثهات ( sahh t ) ص . ع . بسيار خواننده و بسيار بانگكننده . ثهت ( sahet ) ص . ع . خوانده شده و بانگ كرده شده . ثهثهة ( sahsahat ) م . ع . ثهثة الثلج : بگداخت برف . ثهل ( sahal ) م . ع . منبسط شدن بر زمين ( و الفعل من سمع ) . ثهلان ( sahl n ) ا خ . ع . كوهى و مردى . ثهلل ( sahlala ) و ( sohlala ) و ( sohlola ) ا . ع . هر سه لغت ممنوع است شخص مجهول و يا اسم است مر باطل را يقال هو الضلال ابن ثهلل و كذلك ثهلل و ثهلل ( sohlola ) . ثهلل ( sahlal ) ا خ . ع . موضعى بر ساحل درياى كاظمه . ثهمد ( sahmad ) ا . ع . زن فربه بزرگ . و ا خ : نام موضعى . ثهوت ( sahut ) ص . ع . بسيار خواننده و بسيار بانگكننده . ثهود ( sahvad ) ا . ع . كودك فربه تمام خلقت مراهق . ثياب ( si b ) ع . ج . ثوب . ثيابى ( siabiy ) ا . ع . جامهدار . و ا خ . لقب محمود بن عمر محدث بدان جهة كه در حمام جامهدارى مىكرد . ثيار ( si r ) ع . ج . ثور . ثيب ( sayb ) ا خ . ع . نام كوهى شرقى مدينهء طيبه . ثيب ( sayyeb ) ا . ع . مرد زن ديده و زن مرد ديده يستوى فيه المذكر و المؤنث . ج . ثيبون ( مذكر ) و ج : ثيبات ( مونث ) . ثيبات ( sayyeb t ) ج . ع . ثيب يعنى زنان مرد ديده . ثيبان ( sib n ) ا . ع . روستائى . ثيبون ( sayyebuna ) ع . ج . ثيب يعنى مردان زن ديده . ثية ( seyyat ) ا . ع . آغل گوسپندان . ثيتل ( saytal ) ا . ع . عنين و بز كوهى و بز كوهى كلانسال و بز كوهى نر . و نوعى از گاو داشتى . و مرد فربه كه در وى گمان خير دارند . و ا خ : نام كوهى . ثيخ ( sayx ) م . ع . ثاخت الاصبع : فرو رفت انگشت در چيزى نرم و آماسيده ا . الفعل من نصر و ضرب ) . ثئد ( saed ) ص . ع . مكان ثئد : مكان نمناك . و رجل ثئد : مرد سرمازده . ثئدة ( saedat ) ص . ع . فخذ ثئدة : ران تازه و پر گوشت . ثير ( sir ) ا . ع . پرده چشم . ثيران ( sir n ) ع . ج . ثور . ثيرة ( sirat ) و ( seyarat ) ع . ج . ثور . ثيل ( sil ) ع . ج . اثيل . ثيل ( sil ) و ( sayl ) ا . ع . غلاف نرهء شتر و نرهء آن . ثيل ( sil ) و ( sayyel ) ا . ع . بيد گياه و مرغ . ثيلة ( sayyelat ) ا . ع . آبى بقطن . ثيموم ( saymum ) ا . ع . گياهى . ثين ( sin ) ا . ع . مستخرج مرواريد از دريا و مثقب مرواريد . ثيوبة ( soyubat ) ا . ع . بيوكى .