توى ( tavi ) ص . ع . در هلاكت افتاده و هلاك شده . توى ( toviy ) ا خ . ع . موضعى از اعمال همدان . تويبع ( tovaybe ' ) ا . ع . دبران كه يكى از منازل قمر است و تابع النجم نيز گويند . تويج ( tuyaj ) ا . پ . گياهى كه عشقه نيز گويند . تويسرگان ( tuyserg n ) ا خ . پ . نام دو قريه در نزديكى ملاير كه يكى توى نام دارد و ديگرى سرگان . تويك ( tuyak ) ا . پ . مصغر توى كه اندرون خانه باشد . و انبار آذوقه . تويل ( tavil ) ا و ص . پ . اصلع يعنى كسى كه بر بالاى پيشانى وى موى نباشد . تويل ( tovil ) ا . پ . بالاى پيشانى و فرق سر و تارك سر . و علامتى كه صيادان در صحرا بر پاى كنند تا نخجير از آن ترسيده بسوى دام آيد . تويل ( tavayyol ) م . ع . به ويل دعا كردن براى چيزى كه فرود آيد . توين ( tovin ) ص . پ . مهربان و شفيق و مشفق . تويه ( tuye ) ا . پ . قوس و قزح . توئى ( tu'i ) ا . پ . پرندهء بسيار كوچك . توئير ( tav'ir ) م . ع . در بدى افگندن كسى را . توييل ( tavyil ) م . ع . بسيار گفتن و يلاله يق ويله و ويل له اذا كثر له من ذكر الويل . توئيم ( tav'im ) م . ع . كلان سرزشت صورت گردانيدن يق و امه الله اى شوهه . ته ( tah ) ا . پ . تاه و لاى و چين . و طاق و فرد و تك . و زنگ تيغ و شمشير و جز آن . و زير و پائين . و بن و اصل . و غور و قعر و و جزء درونى . و ته آب : قعر آب . و ته دل : درون دل و سوزدل . ته ( teh ) ص . پ . تهى و خالى . ته ( toh ) ا . پ . تف و آب دهن . ته ( teh ) و ( tehe ) ع . مانند ذه و يا ذه كلمهء اشاره بمؤنث است يعنى اين زن . تهاتر ( tah ter ) ا . ع . گواهانى كه همديگر را تكذيب كنند . ج : تهتر . تهاتر ( tah tor ) م . ع . بر يكديگر دعوى باطل كردن و يكديگر را تكذيب كردن و التهاتر للشهادات التى يكذب بعضها بعضا كانه جمع تهتر ( tahtar ) . تهاتم ( tah tom ) م . ع . بر يكديگر دعواى باطل نمودن . تهاتن ( tah ton ) م . ع . باران هاتن باريدن . تهاته ( tah teh ) ا . ع . ترهات و اباطيل . تهاجر ( tah jor ) م . ع . از همديگر بريدن و جدائى كردن و ما تهاجر مؤمنان فوق ثلثة ايام . تهاجى ( tah ji ) م . ع . همديگر را هجو كردن . تهاد ( tah dd ) م . ع . در پى يكديگر بر آمدن قوم . تهادر ( tah dor ) م . ع . با هم مباح گردانيدن خون را . تهادم ( tah dom ) م . ع . با هم رايگان و مباح كردن خون را . تهادن ( tah don ) م . ع . راست ايستادن . و درست و راست شدن كار يق تهادنت الامور اذا استقامت . تهادى ( tah di ) م . ع . يكديگر را هديه دادن الحديث تهادوا تحابوا . و نرم رفتن . و خميدن در رفتار يق تهادت المراة اى تمايلت فى مشيتها . تهارش ( tah roc ) م . ع . بر آغالانيده شدن سگان بر يكديگر . تهارط ( tah rot ) م . ع . يكديگر را دشنام دادن . تهارم ( tah rom ) م . ع . خود را پير خرف وانمودن . تهافت ( tah fot ) م . ع . افتادن . و پاره‌پاره افتادن . و پياپى آمدن . و خود را بر چيزى افگندن . و كهنه گرديدن جامه يق تهافت الثوب اى بلى . تهاكل ( tah kol ) م . ع . با هم پيكار كردن . و خصومت نمودن . تهال ( tah l ) ا . پ . غار و مغارهء كوه و سرداب . تهالك ( tah lok ) م . ع . تهالك على الفراش : بر بستر افتاد . و تهالكت المراة فى مشيتها : خمان چمان رفت آن زن . تهام ( tah m ) ص . ع . رجل تهام : منسوب به تهامة يعنى از اهل مكه . ج : تهامون . تهامة ( teh mat ) ا خ . ع . مكهء معظمه و زمينى مشهور كه متصل به آن است . ج نهائم . تهامس ( tah mos ) م . ع . همديگر را راز گفتن . تهامش ( tah moc ) م . ع . در يكديگر در آمدن . و جنبيدن با هم . تهامون ( tah mun ) ع . ج . تهام . و قوم تهامون : گروه منسوب به تهامة . تهامى ( tah mi ) و ( teh miy ) ص . ع . منسوب به تهامة يق رجل تهام و كذلك رجل تهامى . تهامية ( tah meyat ) ص . ع . منسوب به تهامة يق امراة تهامية . تهان ( tah n ) ص . پ . تهى و خالى . تهانانيدن ( tah n nidan ) ف . م . پ . تهى كنانيدن و خالى كردن فرمودن .