تهانف ( tah nof ) م . ع . بفسوس خنديدن . مر . اهناف . تهانؤ ( tah no ' ) م . ع . يكديگر را تهنيت و مباركباد گفتن . تهانه ( tah ne ) ا . پ . - مأخوذ از هندى - قلعهء كوچك و توقف‌گاه عمدهء يك ناحيه . تهانه دار ( tah ne - d r ) ا . پ . حاكم قلعهء كوچك و فرمان‌رواى ناحيه . تهانى ( tah ni ) م . ع . با هم مباركباد و تهنيت گفتن . تهانى ( tah ni ) ا . ع . مباركباد و تهنيت . تهاوش ( tah vec ) ع . ج . تهواش . تهاوش ( tah voc ) م . ع . آميخته شدن . تهاون ( tah von ) م . ع . سبك شمردن . تهاون ( tah von ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غفلت و اهمال و سهل‌انگارى و تحقير . و تهاون كردن : تحقير كردن و اهانت نمودن و غفلت كردن . تهاوى ( tah vi ) م . ع . در پى يكديگر فرود آمدن قوم در مغاك . تهاويش ( tah vic ) ع . ج . تهواش . تهاويل ( tah vil ) ا . ع . ج . تهويل يعنى كارهاى ترساننده . و رنگهاى گوناگون . و آرايش نگارها و تصويرها و پيرايه‌ها . تهايج ( tah yoj ) م . ع . با هم برجستن به كارزار يق تهايجوا اذا تواثبوا للقتال و تحركوا . تهايط ( tah yot ) م . ع . گرد آمدن و اصلاح كردن قوم كارها را در ميان خودشان . تهائم ( tah em ) ع . ج . تهامة . تهايؤ ( tah yo ' ) م . ع . با هم سازوارى و موافقت كردن . ته بازارى ( tah - b z ri ) ا . پ . مال الاجارهء سكوهاى بازار . تهبب ( tahabbob ) م . ع . كهنه شدن جامه و دريدن آن . ته بته ( tah - be - tah ) ص و م ف . پ . لابلاى و بسيار چين . تهبج ( tahabboj ) م . ع . آماسيدن . تهبج ( tahabboj ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آماس . تهبد ( tahabbod ) م . ع . حنظل چيدن و شكستن آن را . تهبرس ( tahabros ) م . ع . خراميدن يق مر يتهبرس . ته بساط ( tah - bes t ) ا . پ . متاع باقيماندهء پست و به فروش نرسيده . تهبش ( tahabboc ) م . ع . گرد آمدن . و ورزيدن يقال هو يتهبش لعياله . تهبط ( tehebbet ) ا . ع . مرغى خاكسترى رنگ كه به دو پاى خود آويزد و بانگ كند بانگى كه گويا مىگويد انا اموت انا اموت . تهبل ( tahbal ) ص . پ . تنبل و سست و كاهل . و آزمند و حريص و ناموافق و نابكار . تهبل ( tahabbol ) م . ع . ورزيدن جهة اهل و عيال . ته بندى ( tah - bandi ) ا . پ . رنگى كه در صباغى براى تقويت پيش از رنگ مقصود به كار برند . و جزوبندى كتاب . و چيزى كه پيش از خوردن شراب و جز آن خورند . تهبهب ( tahabhob ) م . ع . جنبيدن . تهبى ( tahabbi ) م . ع . افشاندن دست را . و فارغ شدن از كارى يق حاء يتهبى يعنى دست افشان آمد . تهبيب ( tahbib ) م . ع . نيك دريدن . تهبيج ( tahbij ) م . ع . آماسيدن پستان ناقه . تهبير ( tahbir ) م . ع . بريدن گوشت . تهبيش ( tahbic ) م . ع . فراهم آوردن . تهبيل ( tahbil ) م . ع . ورزيدن جهة عيال . و گران كردن گوشت كسى را . ته پر ( tah - por ) ص . پ . تفنگ و يا توپى كه ته آن را باز كرده باروت و گلوله در وى گذارند . ته پوشى ( tah - puci ) ا . پ . آن چيزى كه زنان در زير شلوار پوشند . ته پياله ( t h - pi le ) و ته پيمانه ( tah - paym ne ) ا . پ . شرابى كه در ته جام باقىمانده پاشد . ته پيچ ( tah - pic ) ا . پ . كلاهى كه در زير عمامه پوشند . تهتار ( taht r ) م . ع . هتر الرجل تهتارا ( از باب ضرب ) : گول و احمق گرديد آن مرد و نادان شد . تهتال ( taht l ) م . ع . هتلت السماء هتلا و هتولا و هتلانا و تهتالا ( از باب ضرب ) : پياپى باريد آسمان و يا نيك باريد . مر . هتل . تهتان ( taht n ) م . ع . هتن هتنا و هتونا و هتنانا و تهتانا . مر . هتن . تهتر ( tahtar ) ا . ع . گواهى كه ديگرى را تكذيب كند . ج : تهاتر . تهتر ( tahattor ) م . ع . نادانستن . تهتك ( tahattok ) م . ع . دريده و شكافته گرديدن پرده . و رسوا شدن . تهتم ( tahattom ) م . ع . شكسته شدن دندان . تهتؤ ( tahatto ' ) م . ع . پاره‌پاره شدن و كهنه گرديدن .