و لنديدن و خشمناك گشتن و ستيهيدن و در خشم شدن و اعراض كردن . و سر زدن برگ و غنچه و شكوفه از درخت . تنديس ( tandis ) ا . پ . تصوير و تمثال و كالبد و قالب و جثه و تصوير انسان و يا حيوان . تنديسه ( tandise ) ا . پ . پيكر و تصوير و تمثال . تنديغ ( tandiq ) م . ع . ندغت المراة عجينها تنديغا : آرد ريخت آن زن بر خمير . تنديور ( tond - yur ) ا . پ . بر جهنده و رقصنده . تنديه ( tandie ) ا . پ . شكل و صورت انسانى . تن زدن ( tan - zadan ) ف . ل . م . پ . خاموش بودن و خاموش شدن . و صبر و تحمل كردن و آسودن . تن زده ( tan - zade ) ص . پ . خاموش و محجوب . تنزر ( tanazzor ) م . ع . كم شدن . و خود را به بنى زار نسبت كردن و يا مانند كردن و يا داخل شدن در آنها . تنزع ( tanazzo ' ) م . ع . شتافتن و رأيتة متنزعا الى كذا اى متسرعا اليه نازعا . تنزل ( tanazzol ) م . ع . بدرنگ و مهلت فرود آمدن . تنزل ( tanazzol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - به آهستگى و آرامى فرود آمدن . و نزول و كاستگى و فرسودگى و پائين آمدگى و معزولى . تنزه ( tonze ) ا . پ . تنده و غنچه مانندى كه نخست از شاخ درخت سر زند و جوزق . تنزه ( tanazzoh ) م . ع . دور شدن و فلان يتنزه عن الاقذار اى يتباعد . و خرجوا يتنزهون اى يطلبون الاماكن النزهة . تنزه ( tanazzoh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكدامنى و پارسائى و عارى بودن از عيب و آلايش . تنزهات ( tanazzoh t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىعيبىها و خوبيها . و سير در باغها و بوستانها . تنزى ( tanazzi ) م . ع . شتافتن و برجستن . تنزيب ( tanzeyb ) و ( tanzib ) ا . پ . از خالق و جامه‌اى كه در زير قبا پوشند و بافتهء پنبه‌اى نازك و سفيدى شبيه به ململ كه در بنگاله بافند و تنژيب مىنامند . تنزية ( tanzeyat ) م . ع . برجستن و بر جهانيدن نر را بر ماده . تنزير ( tanzir ) م . ع . كم كردن يق نزر عطاءه . تنزيز ( tanziz ) م . ع . نززه عن كذا : پاك كرد او را از آن . و نززت الظبية : پرورد آهو ماده بچهء خود را . تنزيف ( tanzif ) م . ع . خون آوردن زن در باردارى يق نزفت المراة اى رات دما على حملها . تنزيق ( tanziq ) م . ع . آليز كنانيدن ستور را و بر جهانيدن . تنزيل ( tanzil ) م . ع . فرو فرستادن . و ترتيب دادن . و به ترتيب فرو فرستادن . و فرود آوردن . تنزيل ( tanzil ) ا . ع . قرآن مجيد . تنزيل ( tanzil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزول و فرو فرستادگى و فرو آوردگى . و ربا و فرعى كه بر اصل پول تعلق مىگيرد . تنزيه ( tanzih ) م . ع . دور داشتن خود را از زشتى و بدى و پرهيز كردن يق فلان ينزه نفسه عنها تنزيها اى يبعدها . تنزيه ( tanzih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكى و طهارت و تقديس و پارسائى و پاكدامنى و دور از عيب . تنساس ( tans s ) م . ع . نس الرجل نسا و تنساسا ( از باب نصر ) : لازم گرفت آن مرد روائى هر امرى را و رفت و شتاب رفت . و نس القوم : وارد شدند آن گروه بر آب . تن سالار ( tan - s l r ) ا . پ . جسم كلى و تنبد . تنسان ( tans n ) ص . پ . آسوده و راحت و با آسايش . تنسب ( tanassob ) م . ع . دعوى خويشى و نزديكى كردن كسى را المثل القريب من تقرب لا من تنسب . تنسته ( tanaste ) ا . پ . بافتهء عنكبوت . تنسخ ( tansox ) ا . پ . تنسوق و نادر و هر چيز كم‌ياب و بىمثل و مانند و در نهايت نفاست . تنسر ( tanassor ) م . ع . گسسته شدن رسن . و پراكنده و منتشر گرديدن چرك زخم از پاره شدن آن . و فرسودن و پاره شدن جامه و كاغذ . و متفرق و پراكنده گرديدن نعمت يق تنسرت النعمة عنه اذا تفرقت . تنسس ( tanassos ) م . ع . تنسس منه خيرا : بوى نيكوئى يافت از وى . تنسف ( tanassof ) م . ع . هر دو دست حريف را در كشتى گرفته بپاى خود لغزانيدن او را يق تنسف فى الصراع . تنسق ( tanassoq ) م . ع . با يكديگر منتظم و آراسته شدن يق تنسقت الاشياء . تنسك ( tanassok ) م . ع . پرستيدن . تنسم ( tanassom ) م . ع . دم زدن . و دم به خود كشيدن . و بوئيدن نسيم را الحديث