على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
978
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
از تازى - سياستها و نصيحتها . و ا خ : نام كتابى در علم نجوم . تن پرست ( tan - parast ) ص . پ . تن پرور و كاهل و بيكار و بيعار و كسى كه بناز و نعمت خود را بپروراند . و شهوتى و تنبل . تن پرور ( tan - parvar ) ص . پ . خود نواز و خود پرور و كسى كه خود را پرورش مىكند و مىنوازد . تنپرورى ( tan - parvari ) ا . پ . خودپرورى و خود نوازى . و تنپرورى كردن : خود را پرورش كردن . تنپك ( tonpak ) ا . پ . دريچهء زرگرى و قالبى كه زر و سيم گداخته را در آن ريزند . و جناغ زين . تنة ( tenat ) م . ع . و تنه و تنا و تنة . مر . و تن . تنة ( tannat ) ا . ع . از اعلام است . تنتاش ( tant c ) م . ع . نتش فلانا نتشا و تنتاشا ( از باب ضرب ) : به پنهانى عيب كرد فلان را . مر . نتش . تنتاك ( tant k ) ا خ . پ . نام پادشاهى و نام مردى . تنتالة ( tent lat ) ص . ع . رجل تنتالة : مرد كوتاه . تنتت ( tanattot ) م . ع . پليد شدن بعد پاكى و پاكيزگى . تنتج ( tanattoj ) م . ع . پيچ و تاب خوردن جهة بر آمدن بچه . تنتل ( tentel ) ص . ع . رجل تنتل : مرد كوتاه تنتن ( tantan ) ا . پ . بدن عالم . و جسم كلى . و تنبد و سرود و نغمه و آهنگ و ترانه . تنتنه ( tantane ) ا . پ . هنگامه و بانگ و خروش و غوغا و فرياد و آواز . تن تنها ( tan - tanh ) ص . پ يكتا و منفرد و يگانه . تنته ( tante ) ا . پ . پرده و تار و تنيدهء عنكبوت . تنته ( tonte ) ا . پ . زنبور سرخ . تنتى ( tanatti ) م . ع . بر جستن بر ماده . تنتى ( tanetiy ) ع . كلمهء امر يعنى نيك بباف . تنتيت ( tantit ) م . ع . بيان كردن خبر راه تنتيف ( tantif ) م . ع . موى بر كندن ( شدد للمبالغة ) . تنتيل ( tentil ) ص . ع . رجل تنتيل : مرد كوتاه . تنتين ( tantin ) م . ع . بد بوى گردانيدن چيزى را . تنثر ( tanassor ) م . ع . پراكنده گرديدن يق نثر الشيئ فتنثر ( للمطاوع ) . تنثير ( tansir ) م . ع . پراكنده چيزى يق نثره تنثيرا ( للمبالغة ) . تنثيط ( tansit ) م . ع . آرام دادن يق نثط الشيئ تنثيطا . تنج ( tanj ) و ( tenj ) ا . پ . نشاندگى و برقرار كردگى . و در پيچيدگى و فراهم فشردگى و از پى در آمدگى . و نشاننده و در پيچنده و فشارنده و از پى آينده . تنجاله ( tanj le ) ا . پ . افشردگى و فشار دادگى . تنجامه ( tan - j me ) ا . پ . لباس و پوشاك و كرته و زير قبائى . تنجث ( tanajjos ) م . ع . باز كاويدن . تنجح ( tanajjoh ) م . ع . روائى خواستن . تنجد ( tanajjod ) م . ع . بلند شدن . تنجز ( tanajjoz ) م . ع . روائى خواستن . و وعده وفا كردن جستن . و ستيهيدن بآشاميدن چيزى . تنجس ( tanajjos ) م . ع . ناپاك شدن . و كارى كردن كه بدان از نجاست بر آيد . تنجع ( tanajjo ' ) م . ع . به طلب آب و علف و منفعت و نيكوئى شدن . تنجم ( tanajjom ) م . ع . ستاره شمردن از بىخوابى و يا از عشق . تنجنج ( tanajnoj ) م . ع . جنبيدن و سرگشته شدن . و درست و نيكو حال گرديدن . و تكبر نمودن . تنجؤ ( tanajjo ' ) م . ع . به چشم كردن . تنجه ( tanje ) ا . خ . پ . شهرى معروف در مراكش . تنجه ( tanajjoh ) م . ع . رد كردن . تنجى ( tanajji ) م . ع . جستن زمين بلند را . و ناشناسا كردن جهة چشم زخم رسانيدن . تنجى ( tonjiy ) ا . ع . نام مرغى . تنجيب ( tanjib ) م . ع . پوست از درخت باز كردن . تنجية ( tanjeyat ) م . ع . رستن و رهانيدن ( لازم و متعدى ) . و انباشتن زمين را و بلند كردن آن را . يق نجى فلان ارضه اذا كسبها و رفعها مخافة الغرق . و قوله تعالى فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ اى نرفعك على نجوة من الارض فتظهرك و فى ذكر البدن دلالة على خروج الروح اى ننجيك ببدنك لاروح فيه و قيل ببدنك اى درعك و قيل نلقيك عريانا . تنجيد ( tanjid ) م . ع . دويدن . و آراستن خانه . و آزمودن . و استوار خرد گردانيدن . تنجيدن ( tanjidan ) و ( tonjidan )