تازى - ترتيب و انتظام و آراستگى و بند و بست . تمهيدات ( tamhid t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بند و بستها و ترتيبها . تمهيدى ( tamhidi ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ابتدائى و متعلق بمقدمه . تمهير ( tamhir ) م . ع . كابين خواستن و كابين ساختن . تمهيص ( tamhis ) م . ع . پاك كردن جامه و سپيد نمودن آن را . تمهيق ( tamhiq ) م . ع . فراخ و بسيار شير دادن بچه را . تمهيك ( tamhik ) م . ع . سخت سائيدن . تمهيل ( tamhil ) م . ع . زمان دادن . تمى ( tomm ) ا . ع . پاره‌اى از موى و مانند آن كه به كسى دهند تا بدان گليم خود را درست و تمام سازد . ج : تمم ( tomam ) و تمم ( tamem ) . تميال ( tamy l ) م . ع . مال اليه ميلا و ممالا و مميلا و تميالا و ميلانا و ميلولة . مر . ميل . تميث ( tamyyos ) م . ع . نرم و سرد شدن زمين از باران . تميح ( tamayyoh ) م . ع . ناوناوان رفتن . تميخ ( tamayyox ) م . ع . خراميدن . تميز ( tamiz ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - فرق و امتياز و تشخيص . و پاك و پاكيزه . و عقل و هوش و ادراك و دريافت و فراست و بصيرت . و تميز بودن : پاكيزه بودن . و تميز پيدا كردن : عقل و ادراك و فراست و بصيرت پيدا كردن . و تميز دادن : فرق دادن و امتياز و تشخيص دادن و جدا كردن دو چيز مانند هم را از يكديگر . و تميز داشتن : عقل و ادراك داشتن . و تميز كردن : پاك و پاكيزه كردن و فرق كردن و تشخيص دادن . و با تميز : باهوش و با بصيرت . و بىتميز : بىهوش و بىبصيرت . تميز ( tamayyoz ) م . ع . جدا شدن و پاره‌پاره گرديدن از خشم يق تميز من الغيظ اى تقطع . تميزى ( tamizi ) ا . پ . پاكى و پاكيزگى . تميس ( tamayyos ) م . ع . خراميدن . تميشه ( tammeyce ) ا خ . پ . شهرى از ايران كه در ايام قديم منزل فريدون بوده . و بيشه‌اى نزديك شهر آمل كه به شيماى بيشه مشهور است . تميع ( tamayyo ' ) م . ع . روان شدن و گداختن . تميك ( tamik ) و ( temik ) ا . پ . رستنى سرخ رنگ و ترش مزه . تميلات ( tomayl t ) ع . ج . تميلة ( tomaylat ) . تميلة ( tomaylat ) ا . ع . جانورى در حجاز مانند گربه . ج . تملان ( teml n ) و تميلات . تميم ( tamim ) ا . ع . تمام خلقت . و ا خ : قبيله‌اى از عرب . و ج . تميمة و نام هيجده صحابى . تميم ( tamim ) ص . ع . صلب و سخت . تميمة ( tamimat ) ا . ع . تعويذ و مهرهء پيسهء كه در رشته كشيده براى دفع چشم بد در گردن اندازند . ج : تميم و تمائم . الحديث من علق تميمة فلا اتم الله له و اما المعاذات اذا كتب فيه القرآن و اسماء الله تعالى فلا بأس بها . و ا خ : نام دو صحابيه . تميمى ( tamimiy ) ص . ع . منسوب به قبيلهء تميم . تمئنة ( tam'enat ) م . ع . آماده شدن . و انديشيدن . و نگريستن . و آگاهانيدن . تمييت ( tamyit ) م . ع . ميرانيدن . تمييز ( tamyiz ) م . ع . جدا كردن . تمييس ( tamyis ) م . ع . دامن دراز كردن . تمييل ( tamyil ) م . ع . برگردانيدن . و خمانيدن . و شكايت كردن يق ماميلوا اى لم يشكوا . و متردد بودن ميان دو چيز . تن ( tan ) ا . پ . بدن و توش و جسد و اندام و قد و قامت و كس و شخص و جسم مقابل عرض و خود چيزى . و خاموش . و تن آسانيدن : خاموش شدن . و تن دادن در راه كسى : خود را فدا كردن . و تن در چيزى دادن : خود را پوشيدن از آن چيز و آراستن . و تن در دادن : راضى شدن و قبول كردن و تسليم شدن . و تن در گمان دادن : پذيرفتن و هم و انديشه‌اى را . و تن زدن : خاموش شدن و تحمل كردن و آرميدن و رهائى يافتن و نواختن . و تن فرو دادن : تسليم شدن و مطيع گرديدن . و تن گرفتن در چيزى : پوشيدن آن چيز . و تن كردن : پوشيدن جامه و پوشانيدن آن . و تن محرم آسا : بدن برهنه و عريان . تن ( ton ) ا . پ . يك نوع ماهى كه خشك آن را براى ترياق زهر مار به كار مىبرند . و تون و كورهء حمام . و كورهء شيشه‌گرى . و گل زردى كه در رنگ‌آميزى استعمال كنند . تن ( tonn ) ا . ع . ماهى كه خشك آن را در ترياق زهر مار به كار مىبرند . تن ( tenn ) ص . ع . همتا و حريف و همزاد . ج : اتنان يق فلان تن فلان و هماتنان . تناء ( tonn ' ) ع . ج . تانئ . تناءة ( ten at ) ا . ع . اقامت به جائى .