تناءش ( tan oc ) م . ع . فرا گرفتن . و سپس ماندن و دور شدن . تنابز ( tan boz ) م . ع . يكديگر را عيب كردن . و لقب نهادن همديگر را . تنابيل ( tan bil ) ع . ج . تنبال و تنبول . تنات ( tann t ) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا ملحى كه از آسيد تنيك ساخته مىشود . تناتف ( tan tof ) م . ع . بر كنده شدن موى . تناتل ( tan tol ) م . ع . دراز گرديدن . و انبوه شدن علف . تناث ( tan ss ) م . ع . فاش شدن اسرار و ظاهر كردن آنها . تناثر ( tan sor ) م . ع . پراكنده گشتن . و بيمار شدن مردم . و مردن . تناثل ( tan sol ) م . ع . ريختن . تناثى ( tan si ) م . ع . ياد آوردن با هم چيزى را . تناجث ( tan jos ) م . ع . با هم پراكنده كردن . تناجح ( tan joh ) م . ع . تناجحت احلامه : پى در پى راست آمد خوابهاى او . تناجخ ( tan jox ) ا . ع . تفاخر . و طپانچهء موج چندانكه نشان گذارد در آب كندها . تناجز ( tan joz ) م . ع . كشش كردن . و همديگر را پيكار نمودن . تناجش ( tan joc ) م . ع . افزودن در بيع و جز آن الحديث لا تناجشوا اى لا يزيد بعضكم على بعض من ثمن المبيع من غيره ان يريده . تناجل ( tan jol ) م . ع . با هم پيكار . و نزاع كردن . تناجى ( tan ji ) م . ع . با هم راز گفتن . تناحب ( tan hob ) م . ع . با هم پيمان نمودن . و وعده نهادن در قتال و جز آن تا وقتى . تناحر ( tan hor ) م . ع . تناحر القوم على الامر : حريص كردند آن قوم بر همديگر در آن كار چندانكه نزديك شد بكشش پيوندد . و تناحرت الداران : هر دو سراى مقابل همديگر شدند . و تناحروا عن الطريق : عدول كردند از راه . تناد ( tan dd ) ا . ع . پراكندگى و تفرق و تنافر و نفرت از همديگر . و منه قوله تعالى فى قراءة ابن عباس و جماعة يوم التناد . تنادس ( tan dos ) م . ع . يكديگر را لقب نهادن . تنادم ( tan dom ) م . ع . يكديگر را همنشينى كردن در مجلس شراب . تنادى ( tan di ) م . ع . فراهم آمدن مردم . و همديگر را خواندن . و با هم در انجمن نشستن . تنادى ( tan di ) ا . ع . يوم التنادى : روز قيامت . تناديد ( tan did ) ا . ع . بهر سو پراكنده يق ذهبوا تناديد : بهر سو پراكنده رفتند . تناديل ( tan dil ) ا . پ . گروهى كه بر خلاف احكام مه آباد عمل كنند و زناديل : آنان كه بر شريعت مه آباد عمل نمايند . تناذر ( tan zor ) م . ع . يكديگر را ترسانيدن . تنار ( tann r ) ا . ع . تنورگر . تنازب ( tan zob ) م . ع . يكديگر را لقب نهادن . تنازع ( tan zo ' ) م . ع . خصومت كردن دو گروه با هم . و از همديگر گرفتن چيزى . تنازع ( tan zo ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خصومت و منازعه و ستيزگى و مناقشه . تنازق ( tan zoq ) م . ع . يكديگر را دشنام دادن . تنازل ( tan zol ) م . ع . با هم كشش و پيكار كردن . تناس ( tan s ) ا . پ . فتق . و پاره شدن تناس : بيرون آمدن فتق . تن‌آسا ( tan - s ) و تن آساى ( tan - s y ) ص . پ . كسى كه هميشه خويشتن را پرورش مىدهد و نوازش مىكند . تناسان ( tan s n ) ص . پ . آسوده و راحت و آرام و تندرست . تناسانى ( tan s ni ) و تناسائى ( tan s i ) ا . پ . نوازش و آسايش بدنى و شفقت و مهربانى . تناسب ( tan sob ) م . ع . با يكديگر پيوند شدن . تناسب ( tan sob ) ا پ . - مأخوذ از تازى - مناسبت و مشابهت و موافقت و نسبت . تناسنات ( tan sob t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مناسبتها و مشابهتها . تناسخ ( tan sox ) م . ع . مردن وارثى پس وارثى پيش از قسمت كردن ميراث . و نوبت بنوبت گرديدن زمانه الحديث لم تكن نبوة الا تناسخت اى تحولت من حال الى حال يعنى امر الامة . و گذشتن قرنى بعد قرنى . تناسخ ( tan sox ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خروج روح از قالبى و دخول آن در قالب ديگر كه رسخ نيز گويند . تناسخى ( tan soxi ) ا . پ . كسى كه معتقد به تناسخ ارواح باشد . تناسخيه ( tan soxiyah ) ا . ع . گروهى كه به انتقال ارواح بسوى اجساد قائل‌اند و منكر بعث و حشراند و مىگويند فالمثاب ينتقل