و تانيث الاسم خلاف تذكيره . تانيدن ( t nidan ) ف م . پ . غالب آمدن . تانيس ( ta'nis ) م . ع . انسه تانيسا : انس داد او را . و انس الشيئ : ديد آن چيز را . تانيستار ( t nist r ) ا . پ . جسم آسمان نهم . تانيسر ( t nisar ) ا خ . پ . شهرى در هندوستان . تانيف ( ta'nif ) م . ع . طلب كردن گياه و انف الابل تانيفا : بمرغزار ستور نارسيده رسانيد شتران را . و انف فلانا : بر انگيخت فلان را بر ننگ . و انف النصل : تيز كرد پيكان را . تانيق ( ta'niq ) م . ع . در شگفت آوردن . تانين ( ta'nin ) م . ع . خشنود كردن . تاو ( t v ) ا و ص . پ . بهمهء معانى تاب استعمال مىشود زيرا واو بدل از ب بسيار واقع مىگردد و بر عكس . تاوا ( t v ) ا . پ . تاوه . تاواتاو ( t v t v ) ا . پ . قدرت و و توانائى . تاوان ( t v n ) ا . پ . غرامت و جريمانه . و جنايت . و جرم . و زيان . و گناه . و عوض : و بدل . تاوانا ( t v n ) ا . پ . قدرت و قوت و توانائى . تاوان‌زده ( t v n - zade ) ص . پ . جريمه شده . تاوانه ( t v ne ) ا . پ . تابخانه و گرم‌خانه . تاوانيدن ( t v nidan ) ف م . پ . غلطانيدن و پيچانيدن . تاوب ( taavvob ) م . ع . باز گرديدن و تاوبه : بشب آمد او را . تاوتك ( t vtak ) ا . پ . مضاعف و دو تا . و دو لا . تاوخ ( taavvox ) م . ع . قصد نمودن . تاوخانه ( t v - x ne ) ا . پ . گرم - خانه و تابخانه و حمام . و كوره . و منزل تابستانى . تاود ( taavvod ) م . ع . كج و خميده گرديدن و تاوده الامر : برنج آورد او را كار و گرانبار كرد . تاور ( t var ) ا . پ . عرض مقابل جوهر . و عارضه و سانحه . تاورمان ( t varm n ) ا . پ . زير و زبر . تاوريده ( t varide ) ص . پ . عارض شده . تاوسه ( t vase ) ا . پ . چراگاه پر آب و علف . تاوش ( t voc ) ا . پ . صدا و آواز پا . تاوق ( taavvoq ) م . ع . باز ايستادن از كارى . تا وقتى ( t - vaqti ) م ف . پ . تا زمانى و تا ساعتى . تاوك ( t vak ) ا . پ . كره خر . و گوساله . تاو كردن ( t v - kardan ) ف م . پ . گرم كردن و بسلامتى نوشيدن شراب . تاول ( t vel ) ا . پ . آبله‌اى كه بر دست و پاى آدمى بهم رسد . تاول ( t val ) ا . پ . كره خر . و گوسالهء نارام و گوسالهء ماده . تاول ( taavvol ) م . ع . تاول الكلام : بيان كردن آنچه كلام بدان باز مىگردد . تاون ( taavvon ) م . ع . تاون - الحمار : علف و آب خورد خر تا شكمش مانند اون ( avn ) در آگنده شد . تاووش ( t vue ) ا . پ . تاوش و صدا و آواز پاى . تاوه ( t ve ) ا . پ . تابه . و پاى تاوه : نوارى كه بساقهاى پا مىپيچند . تاوه ( taavvoh ) م . ع . آه گفتن . تاوى ( t vi ) ص . ع . كسى كه بيفتد و يا هلاك گردد . تاوى ( taavvi ) م . ع . پناه گرفتن و جاى گرفتن و تاوت الطير : فراهم آمدند پرندگان از هر جاى . تاوى ( t viy ) ص . ع . منسوب به تا . و شعرى كه آخر آن حرف تا باشد . تأويب ( ta'vib ) م . ع . باز گرديدن . و همه روزه رفتن . و با يكديگر نبرد كردن شتران . و تسبيح گفتن قوله تعالى : يا جبال او بىمعه . تاوية ( ta'veyat ) م . ع . اويت منزلى و اليه تاوية : پناه جستم و جاى گرفتم به آن . و اويت فلانا : پناه و جاى دادم فلان را . تأويد ( ta'vid ) م . ع . اودته تأويدا : كج و خميده گردانيدم آن را . تاويدن ( t vidan ) ف ل . م . پ . درخشيدن . و پيچيدن . و تابيدن . و گرم كردن . و گرديدن و ستردن . تاويق ( ta'viq ) م . ع . كم كردن طعام كسى را و در مشقت و مكروه انداختن او را . و باز داشتن و خوار گردانيدن . تاويل ( ta'vil ) م . ع . اول اليه تأويلا : باز گردانيد او را بسوى وى . و اول الكلام تاويلا : بيان كرد آنچه كلام بدان باز مىگردد و اوله تاويلا : تفسير كرد او را و تقدير نمود او را و روايت كردند آن را از ديگرى . تاويل ( ta'vil ) ا . ع . ترهء خوشبر