و سختى نمودى . تعنت ( taannot ) م . ع . تعنته تعنتا : اذيت رسانيد او را . تعنت ( taannot ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عيب‌جوئى از كسى و بدگوئى . تعنفص ( taanfos ) ا . ع . لاف‌زنى و سبكى . و بزرگ‌منشى و گردن‌كشى . تعنق ( taannoq ) م . ع . از سوراخ خود در آمدن كلاكموش . و سر و گردن از سوراخ در آوردن خرگوش . و دست در گردن هم‌ديگر كردن . تعنقش ( taanqoc ) م . ع . در پيچيدن و سختى نمودن . تعنك ( taannok ) م . ع . بسته گرديدن ريگ و بلند شدن آن . تعنكث ( taankos ) م . ع . تعنكث الشيئ : فراهم آمد آن چيز . تعنكش ( taankoc ) م . ع . در هم پيچيدن موى و بر هم نشستن آن . تعنوق ( to'nuq ) ا . ع . زمين آسان و نرم . ج : تعانيق . تعنى ( taanni ) م . ع . رنج كشيدن و رنجانيدن ( لازم و متعدى ) يق تعناه تعنيا فتعنى للمطاوع . و منازعت نمودن با كسى . و رنج ديدن جهة ديگرى . و به عنيته : آلوده شدن شتر گرگين . و منه قول الشعبى لئن اتعنى بعنيه احب الى من ان اقول فى مسئلة برأيى . تعنيب ( ta'nib ) م . ع . خوشه برآوردن انگور . تعنية ( ta'neyat ) ا . ع . مخلوطى از پشكل شتر و كميز آن كه بدان شتران گرگين را طلا مىكنند و عنية نيز گويند . تعنية ( ta'neyat ) م . ع . چون واوى باشد بند كردن و باز داشتن يق عناه غيره . و طلا نمودن شتر گرگين را به كميز سرگين آميخته . و رنجانيدن . و چون يائى بود رنجانيدن . و سرنامه نوشتن . و نشان كردن كتاب را . و عنيته : آلودن شتر گرگين را . تعنيت ( ta'nit ) م . ع . گران نمودن و در گردن كسى انداختن كارى دشوار كه ادايش نتواند يق عنته تعنيتا . تعنيس ( ta'nis ) م . ع . دير ماندن دختر در خانه بىشوى يق عنست الجارية . و كذا عنست ( مجهولا ) اى طال مكثها فى اهلها بعد ادراكها حتى خرجت من عداد الابكار و لم تتزوج بعد . و نادادن نكاح دختر را و دير داشتن در خانه بعد رسيدگى آن يق عنسها اهلها تعنيسا . تعنيف ( ta'nif ) م . ع . درشت كردن و سرزنش و ملامت نمودن بدرشتى . تعنيق ( ta'niq ) م . ع . بر زمين بلند و درشت رفتن و بر آمدن بر آن يق عنق على المعنق و المعنقة اى مشى و اشرف . و باليدن شكوفهء خرما . و بلند بر آمدن سرين . و نزديك رطب شدن رسيدن غوره از قمع آن . و نوميد كردن كسى را و به گردن كسى گرفتن . تعنين ( ta'nin ) م . ع . عنوان كتاب نوشتن يق عنن الكتاب و عناه اذا كتب عنوانه . و عنان ساختن . و عنن عن امراته ( مجهولا ) : قاضى به روى حكم نامردى كرد و يا بافسون نامرد شد . تعنين ( ta'nin ) و تعنينة ( ta'ninat ) ا . ع . نامردى و عدم ميل بزن . تعوث ( taavvos ) م . ع . سرگشته گرديدن . تعوج ( taavvoj ) م . ع . كج گرديدن . تعود ( taavvod ) م . ع . عادت كردن چيزى را و خشمناكى نمودن . و تعيد العاين بالمعيون : چشم‌زخم رسانيد و سخت مبالغه نمود در چشم‌زخم رسانيدن . تعوذ ( taavvoz ) م . ع . اندخسيدن و پناه دادن و پناه گرفتن . تعور ( taavvor ) م . ع . عاريت گرفتن . و بنوبت از همديگر گرفتن چيزى را . تعوض ( taavvoz ) م . ع . عوض گرفتن . تعوط ( taavvot ) م . ع . دراز گردن شدن . و سالها باردار نگرديدن شتر ماده بىآنكه نازاينده باشد . تعوف ( taavvof ) م . ع . شب در پى شكار گرديدن دد . و شكار كردن دد در شب . تعوق ( taavvoq ) م . ع . باز ايستادن از نياز و حاجت . و مشغول شدن . تعوية ( ta'veyat ) م . ع . خم دادن و پيچيدن حلقهء بينى شتر و كمان را . و رسن تافتن . و دروغ داشتن سخن كسى را . و رد كردن . تعويث ( ta'vis ) م . ع . عوث فلانا : باز داشت و بر تأخير و درنگ داشت فلان را . و عوث عن الامر : برگردانيد او را از كار چندان كه سرگشته گرديد . تعويج ( ta'vij ) م . ع . كج گردانيدن . و بعاج تركيب دادن چيزى را و مرصع ساختن به آن . تعويد ( ta'vid ) م . ع . طعام عواده خوردن و عادت كنانيدن به چيزى يق عود كلبه الصيد فتعود . و كلانسال گرديدن شتر . تعويذ ( ta'viz ) م . ع . باز داشت خواستن كسى را و ملتجى گردانيدن . تعويذ ( ta'viz ) ا . ع . آنچه از عزايم و آيات قرآنى و جز آن نوشته جهة حصول مقصد و دفع بلاها با خود دارند . تعويذ ( ta'viz ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دعاهائى كه جهة دفع بلا در گلو و بازو بندند و كماهه و پنام و هر چيزى كه جهة دفع چشم