على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
887
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
از تازى - بهم بر خوردگى و دوچار شدگى . و تصادم كردن : بهم بر خوردن و دوچار شدن . تصاديع ( tas di ' ) ا . ع . زحمات و دردسر . تصارخ ( tas rox ) م . ع . با هم بانگ و فرياد كردن . تصارف ( tas ref ) و تصارفات ( tas ref t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احكام و اوامر خود سرانهء با قدرت كامله . و اوامر پادشاهى . تصارم ( tas rom ) م . ع . با هم بريدن . تصاريف ( tas rif ) ع . ج . تصريف . تصاريف ( tasarif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احكام و اوامر خودسرانه . و تبديلات و انقلابات و حوادث زمانه . تصأصؤ ( tasa'so ' ) م . ع . تصاصا من فلان : ترسيد از فلان و رام گرديد او را . تصاعد ( tas od ) م . ع . تصاعدنى الشيئ : دشوار شد بر من آن چيز . تصاعد ( tas od ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بالا روى و بالا رفتگى و صعود . تصاغر ( tas qor ) م . ع . خويشتن را خوار نمودن . و تصاغرت اليه نفسه : خوار شد و حقير گرديد . تصاف ( tas ff ) م . ع . هم ديگر را صف بستن و دو رسته گرديدن با هم . تصافح ( tas foh ) م . ع . هم ديگر را دست گرفتن . تصانق ( tas noq ) م . ع . هم ديگر دست زدن در بيع و در بيعت . تصافن ( tas fon ) م . ع . بخش بخش كردن آب را يقال تصافنوا الماء اذا اقتسموه بالحصص . تصافى ( tas fi ) م . ع . همديگر را صادقانه كار كردن . تصالح ( tas loh ) م . ع . با هم آشتى كردن و نيكوئى نمودن . تصالخ ( tas lox ) م . ع . خويشتن را كر كردن . تصاليب ( tas lib ) ا . ع . ج . تصليب . نقوش صليب و نقش هر صورتى . تصامم ( tas mom ) م . ع . خويشتن را كر وانمودن يق تصام عن الحديث اى ارى من نفسه انه اصم و ليس به . تصانيف ( tas nif ) ع . ج . تصنيف . تصانيف ( tas nif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلمات انشائى . تصاول ( tas vol ) م . ع . بيك ديگر حمله نمودن و بر جستن يق تصاولا الفحلان . تصاوير ( tas vir ) ع . ج تصوير . تصاوير ( tas vir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نگارها و صورتها و نقشها و تصويرها . تصايح ( tas yoh ) م . ع . يكديگر را آواز دادن . و گفتن نيام شمشير . تصائى ( tas i ) م . ع . تصائى الفرخ : بانگ كرد و آواز نمود چوزه . تصبب ( tasabbob ) م . ع . ريخته شدن و فرود آمدن آب از بالا به نشيب . تصبح ( tasabboh ) م . ع . پگاه خفتن و در آن وقت به چيزى تعلل كردن . و خوردن چاشت . تصبر ( tasabbor ) م . ع . شكيبائى كردن و خود را بستم باز داشتن . تصبصب ( tasabsob ) م . ع . پريشان و نيست گرديدن چيزى و تصبصب الليل : رفت اكثر شب . تصبصب ( tasabsob ) ا . ع . شدت دليرى . و خلاف و نزاع . و شدت گرمى . تصبغ ( tasabboq ) م . ع . در دين و ملت در آمدن . تصبى ( tasabbi ) م . ع . تصبى الرجل المراة : فريفت آن مرد زن را و در فتنه انداخت . و تصبته المراة : مشتاق گردانيد وى را آن زن . تصبيح ( tasbih ) م . ع . صبحه تصبيحا : آمد او را در بامداد و نوشانيد صبوح كه شراب بامدادى باشد . و صبحت القوم الماء : سير كنانيدم قوم را تا آنكه صبح كردند بر آب . و صبحك الله بخير : يعنى بخير داراد خداى صبح تو را . و صبح فلان فلانا : صبحك اللّه بخير گفت فلان مر فلان را . تصبيح ( tasbih ) ا . ع . طعام چاشت . تصبير ( tasbir ) م . ع . شكيبائى فرمودن كسى را و خواستن از كسى شكيبائى را . تصبيغ ( tasbiq ) م . ع . صبغت الناقة : انداخت ناقه بچهء موى برآورده را . و صبغت النخلة : غورهء خرما بن به پختن در آمد و از دنباله رنگ برآوردن گرفت . و صبغ الثوب : رنگ كرد جامه را ( شدد للمبالغة ) . تصبين ( tasbin ) م . ع . ماليدن با صابون و صابون زدن . تصتع ( tasatto ' ) م . ع . دودله شدن در كارى . و يا تنها آمدن يا بدون چيزى ديگر و يا برهنه آمدن و يا آمدن و رفتن . تصتم ( tasattom ) م . ع . سخت دويدن . تصتيم ( tastim ) م . ع . تمام گردانيدن چيزى را . و استوار كردن يق صتمه تصتيما . تصتيه ( tastih ) م . ع . خوار و حقير گردانيدن كسى را . و رام گردانيدن ( شدد للمبالغة ) . تصحب ( tasahhob ) م . ع . شرم داشتن يقال هو يتصحب منا اى يستحيى . تصحت ( tasahhot ) م . ع . شرم داشتن