و شرمناك شدن يق تصحت منه . تصحف ( tasahhof ) م . ع . بخطا خواندن نبشته را يق تصحف عليه : بخطا خواند صحيفه را بر آن . و تغيير داده شدن . مر . تصحيف . تصحن ( tasahhon ) ا . ع . سؤال و چيزى خواستن . تصحيح ( tashih ) م . ع . درست كردن و درست گفتن چيزى را . تصحيح ( tashih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اصلاح و درست كردگى و راست و درست . و تصحيح كردن : اصلاح كردن و درست نمودن . تصحيه ( tashihe ) ا . پ . نظر و ملاحظه و تفتيش . و داغ تصحيحه : جائى كه اسبهاى سپاهى را داغ كنند . تصحيف ( tashif ) ا . ع . خطاى در نبشته . تصحيف ( tashif ) م . ع . صحفه تصحيفا فتصحف : تغيير داد آن را به نحوى كه مشتبه گرديد پس تغيير داده شد . تصحيف خوانى ( tashif - x ni ) ا . پ . بد خواندن كلمه‌اى به نحوى كه معنى آن تغيير پذيرد . تصخير ( tasxir ) م . ع . فرمان بردار كردن ديگرى و رام كردن . تصدد ( tasaddod ) م . ع . پيش آمدن . تصدر ( tasaddor ) م . ع . سينه را راست كرده نشستن در مجلس . و در صدر مجلس نشستن . و در گذشتن اسب در دويدن از اسبان ديگر . تصدع ( tasaddo ' ) م . ع . متفرق و پريشان گشتن . تصدف ( tasaddof ) م . ع . تصدف عنه : روى بر گردانيد از وى . تصدق ( tasaddoq ) م . ع . صدقه كردن . تصدق ( tasaddoq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صدقه و خيرات و هر چيز كه دفع بلا كند و بلا گردان . و تصدق دادن : صدقه دادن . و تصدق فرمودن و يا تصدق كردن : صدقه دادن و خيرات كردن . و عفو فرمودن و بخشيدن . و تصدق شدن : بلا گردان شدن . تصدؤ ( tasaddo ' ) م . ع . تصدء له : پيش آمد او را . تصدى ( tasaddi ) م . ع . تصدى له : تعرض نمود و پيش آمد او را . تصدى ( tasaddi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيش آمدگى كار و ارتكاب آن . تصدئة ( tasdeat ) م . ع . صدء المرآة : زنگ زدود آئينه را تا بدان چشم را سرمه كند . تصدية ( tasdeyat ) م . ع . دست بر دست زدن . و چون مأخوذ از صدد باشد پيش آمدن . تصديد ( tasdid ) م . ع . دست بر دست زدن چندانكه صدا بر آيد . تصدير ( tasdir ) م . ع . باز گردانيدن و در گذشتن اسب در دويدن از اسبان ديگر . و در پيشگاه نشاندن كسى را . و صدر كتابه : نوشت عنوان و صدرنامه را . و صدر بعيره : پيش بند بست شتر را . و صدر الفرس : ظاهر كرد اسب سر خود را و در گذشت و پيشى نمود . تصديع ( tasdi ' ) م . ع . جدا جدا كردن . و دردسر رساندن كسى را . و دردمند سر شدن ( يستعمل مجهولا ) يق صدع . تصديع ( tasdi ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دردسر . و آزردگى و مزاحمت و آزار و رنج و محنت و اضطراب . و تصديع خاطر : آزردگى خاطر . تصديع ده ( tasdi ' - deh ) ص . پ . رنج و محنت رساننده و دلازار و زحمت دهنده . تصديعه ( tasdie ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تصديع . مر . تصديع . تصديغ ( tasdiq ) م . ع . بر صدغ شتر داغ و نشان كردن . تصديق ( tasdiq ) م . ع . راستگو داشتن كسى را - ضد تكذيب . و دويدن وحشى و التفات ناكردن آن وقتى كه حمله آرند بر وى . و صدقات گرفتن . تصديق ( tasdiq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اقرار . و اثبات و برهان و گواهى و شهادت و اعتراف و قبول براستى . و تصديق كردن : اقرار بر راستى كردن . و تصديق طبيب : شهادت طبيب . تصرخ ( tasarrox ) م . ع . تكلف كردن در فرياد . و منه التصرخ بالعطاس حمق . تصرف ( tasarrof ) م . ع . دست در كارى كردن و بر گرديدن . تصرف ( tasarrof ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - توجه و تملك و ضبط و قبض . و حكومت و اختيار و قدرت و اقتدار و توانائى فوق العاده . و ربودگى بكارت دختر . و تصرف داشتن : مالك بودن و بدست آوردن و قدرت داشتن . و تصرف كردن : مالك شدن و دخالت كردن . تصرفات ( tasarrof t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - معامله جات و تملكات و اموال و جمع كل اخراجات . تصرم ( tasarrom ) م . ع . چابكى كردن و نيك رسا شدن در كار . و بريده گرديدن . تصريب ( tasrib ) م . ع . صمغ سرخ را خوردن . و شير ترش نوشيدن . تصرية ( tasreyat ) م . ع . نا دوشيدن گوسپند و جز آن تا شير در پستان وى جمع گردد .