تشهيد ( tachid ) م . ع . شهد الرجل : ندى آورد مرد . تشهير ( tachir ) م . ع . آشكارا كردن . و شمشير بر كشيدن از نيام و برداشتن آن بر مردم و يا عام است . تشهيزج ( tachizej ) ا . پ . تشميزج . تشى ( taci ) ا . پ . خار پشت كلان تير انداز . تشى ( teci ) ص . پ . منسوب به تش كه شپش باشد و شپشو و مردم پر شپش . تشيخ ( tacayyox ) م . ع . خواجه و پير شدن . تشيد ( tacayyod ) م . ع . پوست را خوشبوى ماليدن . تشير ( tacir ) ا . پ . سايه گاهى كه در آن كسى راحت كند . تشيره ( tacire ) ا . پ . گلوله‌اى كه از سنگهاى الوان و سخت سازند و بدان بازى كنند . تشيط ( tacayyot ) م . ع . سوخته شدن و لاغر و نزار گرديدن از بسيارى جماع . تشيطن ( tacayton ) م . ع . ديو شدن و نافرمان و سركش گرديدن . تشيظم ( tacayzom ) م . ع . تشيظم عليه بالكلام : شتاب كرد بر وى در سخن . تشيع ( tacayyo ' ) م . ع . دعوى مذهب شيعه كردن و خود را شيعى نمودن . تشيع ( tacayyo ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مذهب شيعه . تشيع مذهب ( tacayyo ' - mazhab ) ص . پ . كسى كه داراى مذهب شيعه باشد . تشيم ( tacayyom ) م . ع . در چيزى در آمدن . و تشيم آباه : مانند پدر شد در خوى و طبيعت و در شكل و روش . تشيؤ ( tacayyo ' ) م . ع . تشيأ غضبه : ساكن شد غضب او . تشييب ( tacyib ) م . ع . شيب الحزن راسه و براسه : سپيد كرد اندوه سر او را . و شيبه الحزن : پير كرد اندوه او را . تشيئة ( tacyeat ) م . ع . شيأته على الامر : برانگيختم او را بر آن كار . و شيا الله وجهه : زشت گرداند خداى روى او را . تشييح ( tacyih ) م . ع . ترسانيدن . و به نظر مضايقه نگريستن خصم را . تشييخ ( tacyix ) م . ع . خواجه و پير خواندن كسى را از روى تعظيم يق شيخه تشييخا . و شيخ عليه : عيب كرد او را . و شيخ به : رسوا كرد او را . تشييد ( tacyid ) م . ع . بر افراشتن چيزى . و شيد اندود كردن . تشييد ( tacyid ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوارى و افراختگى . تشييز ( tacyiz ) م . ع . چادر مخطط بخطوط سرخ بافتن . تشييص ( tacyis ) م . ع . رنج و اذيت دادن كسى را يق شيصهم اى عذبهم بالاذى . تشييط ( tacyit ) م . ع . سر و پاچهء گوسپند سوختن و پاك كردن آن و گوشت را بر آتش انداختن تا بسوزد و گند و بوى كند و سوزانيدن چيزى را . تشييط ( tacyit ) ا . ع . بريانى . و چيزهاى گنديده و بدبو . و بوى بد . تشييع ( tacyi ' ) م . ع . شيع بالابل : برگردانيدن شتران را . و شيع فلانا : برآمد با فلان تا وداع كند او را و برساند او را به منزل و گسيل كرد . و شيع رمضان : روزه داشت بعد رمضان شش روز . و شيعه بالنار : سوخت آن را به آتش . و شيع النار : بر افروخت آتش را بهيزم . و شيع الراعى : دميد شبان نى را . و شيع فلانا : شجاع و دلير گردانيد فلان را . و تابع و پيرو كرد او را . تشييع ( tacyi ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشايعت و بدرقه . تشييف ( tacyif ) م . ع . دوا را شياف ساختن يق شيف الدواء اى جعله شيافا تشئيم ( tac'im ) م . ع . شأمه تشئيما : بسوى شام فرستاد او را . تشييم ( tacyim ) م . ع . در آمدن در چيزى . و شيم ما بينهما : اندازه كرد آن دو را . و شيم يديه فى رأسه او فى ثوبه : دست خود را بر سر يا جامهء او زده كشت او را . تشيين ( tacyin ) م . ع . شين شينا حسنة : نوشت شين نيكو . تصابب ( tas bob ) م . ع . باقى آب خوردن يق تصاببت الماء اى شربت صبابته . تصابى ( tas bi ) م . ع . تصابى الرجل المراة : فريب داد آن مرد زن را و مفتون ساخت وى را . و تصابى من الشوق : ميل كرد بسوى كودكى و بازى و لهو . تصابى ( tas bi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امرد پرستى و بچه بازى . تصات ( tas tt ) م . ع . با همديگر جنگ كردن و يقال تصاتوا اذا تحاربوا . تصاحب ( tas hob ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مالكيت و صاحب شدگى . و تصاحب كردن : مالك شدن و در تصرف خود در آوردن . تصاخب ( tas xob ) م . ع . همديگر را فرياد كردن و همديگر را زدن يقال تصاخبوا اذا تصايحوا و تضاربوا . تصادق ( tas doq ) م . ع . با هم دوستى كردن . و با يكديگر راست شدن در دوستى و سخن . تصادم ( tas dom ) م . ع . بر هم زدن و با هم كوفتن . و انبوهى كردن . تصادم ( tas dom ) ا . پ . - مأخوذ