كميز بر كسى . و قطع كردن اشك چشم و سخن و جز آن بر كسى . و تنگ كردن . و بخيل نمودن . تزعب ( taza'ob ) م . ع . شادمان شدن . و خشم گرفتن . و در اكل و شرب كثرت كردن و زيادت نمودن . و مال را در خود تقسيم كردن يق تزعب القوم المال . تزعزع ( taza'zo ' ) م . ع . جنبيدن . تزعل ( taza'ol ) م . ع . شادمان شدن . تزعم ( taza'om ) م . ع . دروغ بر بستن و كاذب گفتن . تزغ ( tazq ) و ( tozq ) ا . پ . چوب تاغ كه آتشش مدتى مىماند . تزغم ( tazaqqom ) م . ع . برگردانيدن شتر بانگ را در گلو . و ناليدن شتر بچه . و سخن گفتن در خشم . تزغو ( tazqu ) ا . پ . ذخيره و آذوقه و تزقو . تزغيب ( tazqib ) م . ع . زغب الفرخ : موى ريزهء زرد بر آورد چوزه . تزف ( tazf ) و ( tazof ) ا . پ . ريچالى كه از كشك سازند . و ترى و تازگى . و نعمت و دولت و آسايش . تزفان ( tazf n ) ا . پ . ترزفان و ترجمان . تزفزف ( tazafzof ) م . ع . سخت جنبيدن از سرما و جز آن . تزفى ( tazaffi ) م . ع . ترسانيدن . تزفيت ( tazfit ) م . ع . بزفت اندودن . تزقف ( tazaqqof ) م . ع . بشتاب ربودن چيزى را و فرو خوردن . و ربودن گوى را بدست از هوا يق تزقفت الكرة . تزقم ( tazaqqom ) م . ع . بسيار خوردن و لقمه كردن و افراط نمودن در شير نوشيدن . تزقو ( tazqu ) ا . پ . ذخيره و آذوفه . تزقيب ( tazqib ) م . ع . زقب المكاء : در آواز آورد مكاء را كه مرغى است خوش آواز تزقيق ( tazqiq ) م . ع . موى بريدن و پوست بر كندن از جانب سر . تزكر ( tazakkor ) م . ع . پر شدن . و پر شدن شكم كودك . و تزكر الشراب : فراهم آمد شراب . و تزكر بطن الصبى : كلان گرديد شكم كودك و نيكوحال شد . تزكزك ( tazakzok ) م . ع . گرفتن ساز و سامان خود را . تزكى ( tazakki ) م . ع . گواليدن و افزون كردن . و صدقه كردن . تزكية ( tazkeyat ) م . ع . زكات دادن از مال . و پاكيزه گردانيدن . و ستودن خود را . و زكات از كسى گرفتن . تزكيت ( tazkit ) م . ع . پر كردن مشك . تزكير ( tazkir ) . ع م . پر كردن چيزى را . و زكر بطن الصبى : كلان گرديد شكم كودك و نيكوحال شد . تزكيم ( tazkim ) م . ع . پنهان داشتن كار بر كسى ( و يعدى بعلى ) يق زكم عليه اى لبس . تزكين ( tazkin ) م . ع . پوشيده و پنهان داشتن كار بر كسى و مشتبه گردانيدن يق زكن عليهم اى لبس و جاى دادن حديث نفس را در دل . تزكين ( tazkin ) ا . ع . حديث نفس و وقوع ظن در دل . تزكيه ( tazkie ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكيزگى و پاك گردانيدگى . تزلب ( tazlab ) ا . پ . دنبهء برشته شده كه در روى آش آرد ريزند . تزلج ( tazalloj ) م . ع . لغزيدن . و تزلج النبيذ : ايستاد و اصرار كرد بر شرب نبيذ . تزلجب ( tazaljob ) م . ع . تزلجب عنه : لغزيد از آن . تزلح ( tazalloh ) م . ع . چشيدن يق تزلحه . تزلحف ( tazalhof ) م . ع . يك‌سو گرديدن و دور شدن . تزلخ ( tazallox ) م . ع . لغزيدن . تزلزل ( tazalzol ) م . ع . جنبيدن . تزلزل ( tazalzol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنبش و اضطراب و آشفتگى و لرزش . و هول و هراس و ترس و وحشت . و آوارگى از راه راست و لغزش . و زمين‌لرزه و زلزله . تزلع ( tazallo ' ) م . ع . شكستن و كفتن پا و كفتن دست . تزلغ ( tazalloq ) م . ع . تزلغت رجله : كفته گرديد پاى او . تزلف ( tazallof ) م . ع . پيش در آمدن . و متفرق گشتن . تزلق ( tazalloq ) م . ع . زينت گرفتن و خوش عيش شدن تا آنكه گونهء شخص سرخ و سپيد و درخشان گردد . تزلقى ( tozolqi ) ا . پ . آچار و ترشى آلات . تزليج ( tazlij ) م . ع . باندك چيزى زندگى را بسر بردن . و زلج الكلام : بر آورد سخن را و روان گردانيد . تزليخ ( tazlix ) م . ع . هموار گردانيدن چيزى را و تابان كردن . تزليف ( tazlif ) م . ع . زلف فى حديثه : زياده كرد در سخن خود و افزود . تزليق ( tazliq ) م . ع . نيك آلودن بدن بروغن و مانند آن به حدى كه دست را