بلغزاند . و زلق رأسه : سترد موى سر او را . و زلق الحديدة : پيوسته تيز داشت حديده را . و زلق الموضع : لغزان گردانيد جاى را . تزليم ( tazlim ) م . ع . راست و درست گردانيدن تير را و نرم و تابان كردن . و زلم الرحى : بگردانيد آسيا را و گرفت كنار هاى آن را . و زلم غذاءه : بد كرد غذاى آن را . تزم ( tazm ) ا . پ . ميغ و بخار . تزمت ( tazammot ) ا . ع . آهستگى و وقار يق ما اشد تزمته . تزمجر ( tazamjor ) م . ع . تزمجر الاسد : غريد شير تزمخر ( tazamxor ) ا . ع . نانگ پلنگ كه در حالت خشم بر آرد . تزمر ( tazammor ) ا . ع . بانگ شتر مرغ ماده . تزمزم ( tazamzom ) م . ع . تزمزم الجمل : بانگ كرد شتر . و ما تزمزمت به شفتاى يعنى نگفتم آن را . تزمل ( tazammol ) م . ع . در پيچيده شدن بجامه . تزميح ( tazmih ) م . ع . كشتن زماح كه مرغى است . تزمير ( tazmir ) م . ع . ناى زدن . و زمر القربة : پر كرد مشك را . تزميك ( tazmik ) م . ع . سخت خشم گرفتن . و پر كردن مشك . تزميل ( tazmil ) م . ع . در پيچيدن بجامه و پنهان كردن . تزميم ( tazmim ) م . ع . مهار در بينى شتر كردن . تزنبر ( tazanbor ) م . ع . تكبر نمودن و گردن‌كشى كردن . تزنتر ( tazantor ) م . ع . خراميدن . تزنح ( tazannoh ) م . ع . واگشاده شدن در سخن . و مرة بعد اخرى آب خوردن . و برداشتن و بلند كردن نفس خود را زياده از مرتبهء خود و تكبر نمودن . تزنخ ( tazannox ) م . ع . واگشودن در سخن . و تكبر نمودن . تزند ( tazannod ) م . ع . تنگ آمدن در جواب و خشم گرفتن . تزندر ( tazandar ) ا . پ . نام مرغى خرد . تزندق ( tazandoq ) م . ع . زنديق شدن . تزنر ( tazannor ) م . ع . تزنر الشيئ : باريك و كوفته گرديد آن چيز . تزنف ( tazannof ) م . ع . خشمگين گرديدن . تزنئة ( tazneat ) م . ع . تنگ گردانيدن يق زنا عليه اى ضيق . تزنية ( tazneyat ) م . ع . به زنا منسوب كردن و زانى خواندن كسى را . تزنيج ( taznij ) م . ع . كم دادن كسى را . تزنيح ( taznih ) م . ع . باربار آب خوردن . تزنيخ ( taznix ) م . ع . برداشتن بزغاله سر خود را وقت شير مكيدن از گرفتگى گلو يا خشكى حلق . تزنيد ( taznid ) م . ع . دروغ گفتن و عذاب كردن زيادتر از جرم شخص . و تنگ نمودن . و آتش برآوردن از آتش زنه . و افزودن يق ما يزندك احد عليه اى ما يزيدك . و با هم دوختن كارهاى فرج ناقه را بميلهاى خرد وقتى كه زهدان آن بعد ولادت بيرون افتاده باشد و زنده : پر كرد آن را . تزنيق ( tazniq ) م . ع . تنگى كردن بر عيال خود در نفقه . تزنيم ( taznim ) م . ع . وكيل مخاصمت فرستادن بسوى كسى يق زنمو الى هذا الخصم اى بعثوه ليخاصمنى . تزنين ( taznin ) م . ع . پيوسته ماش خوردن . تزواج ( tazv j ) ا . ع . اتصال و الحاق . و مزاوجت . تزوال ( tazv l ) ا . پ . برگ و شاخ گياه . تزوج ( tazavvoj ) م . ع . زن كردن و شوى كردن ( و يعدى بنفسه ) يق تزوجت امراة : و تروجت بامراة ( لغة ) . و تزوجه النوم : در آميخت او را خواب . تزود ( tazavvod ) م . ع . توشه گرفتن . تزورق ( tazaoq ) م . ع . خالى نمودن شكم . تزوع ( tazavvo ' ) م . ع . تزوع لحمه : جدا شد گوشت او از پى . تزول ( tazavvol ) م . ع . نيكو كردن و اصلاح نمودن چيزى را . و نيك زيرك گرديدن و بنهايت زيركى و ظرافت رسيدن . و ممتاز شدن . تزوى ( tazavvi ) م . ع . زاويه گرفتن . تزوية ( tazveyat ) م . ع . منزوى شدن و گوشه نشستن . تزويج ( tazvij ) م . ع . مرد را زن و زن را شوى دادن ( و يعدى الى مفعولين ) يق زوجته امرءة . و نيز زوجته بامرءة : و جفت و قرين كردن قوله تعالى وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ . * تزويج ( tazvij ) ا . - پ . مأخوذ از تازى - زناشوئى . و تزويج كردن : زن گرفتن . تزويد ( tazvid ) م . ع . توشه دادن يق زودته فتزود .