على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

739

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

ميوه‌ها . و موهاى مجعد و انبوه سياهان و مردمان افريقا . و پشمى از كلاهش كم : در نقصانى گويند كه بغايت سهل بود . و پشم در كلاه داشتن : عزت و اعتبار داشتن و غرور دولت داشتن . و پشم در كلاه نداشتن : مرتبه و اعتبار و دانش نداشتن . و بىغيرت بودن . و پشم شدن : هلاك شدن . و پراكنده شدن و پراكنده ساختن و جدائى كردن . و پشم كشيدن : بحيله هرزه‌گوئى را از خود دور كردن . و بىوقر شدن . و از اعتبار ساقط كردن . و اهانت كردن . پشماق ( pacm q ) ا . پ . اسب . پشماگند ( pacm gand ) ا . پ . چيزى كه آن را پر پشم كنند و ما بين پشت ستور و تنگ بار گذارند . و پالان الاغ . پشمالو ( pacm lu ) ص . پ . هر چيز پشم‌دار . پشمالو ( pacm lu ) ا . پ . قسمى از هلو . پشمان ( pecm n ) ا و ص . پ . پشيمان . پشم‌بريده ( pacm - boride ) ص . پ . گوسپندى كه پشمش را مقراض كرده باشند . پشم‌دين ( pacm - din ) و پشم‌دين‌آقا ( pacm - din - q ) و پشم قلى ( pacm - qoli ) اين سه اسم را در استهزاء و نكوهش گويند . پشم‌فريز ( pacm - fereyz ) ا . پ . فريزنده و مقراض‌كنندهء پشم . پشمك ( pacmak ) ا . پ . مصغر پشم . و نام حلوائى كه پشمك قندى نيز گويند . پشمناك ( pacm - n k ) ص . پ . پشمين . و پشم‌دار و پر از پشم . پشميدن ( pamidan ) ف م . پ . افشاندن و جدا كردن . پشمين ( pacmin ) ص . پ . منسوب به پشم . و لباس پشمين : لباسى كه از پشم ساخته شده باشد . پشمينه ( pacmine ) ا و ص . پ . از پشم ساخته شده و منسوب به پشم . و لباس پشمين . و قسمى از حلوا . و پشمينه‌پوش : كسى كه لباس پشمى مىپوشد . پشمينه‌دوش ( pacmine - dovc ) ا . پ . لباس پشمى پوشيده . پشن ( pacan ) ا خ . پ . موضعى كه ميان پيرانويسه و طوس نوذر در آنجا جنگ واقع شد . و پشنگ پدر افراسياب . پشنج ( pacanj ) ا . پ . شخم و كشت‌زار . و بثره و آبله . و قطره‌هاى افشان شده . پشنج ( pecenj ) ا . پ . تدارك سفر و آذوقهء راه . پشنجش ( pacanjec ) ا . پ . افشاندگى و پاشيدگى . پشنجه ( pecanje ) ا . پ . دستهء گياهى كه شومالان و جولاهگان با آن آهار بر تار افشانند . پشنجيدن ( pecanjidan ) ف ل م . پ . افشاندن و افشانده شدن . پشنجيده ( pacanjide ) ص . پ . افشانده و پاشيده . پشنده ( pocnode ) ا . پ . طعامى كه از آرد خرما سازند . و ژاله . پشنگ ( pacang ) ا . پ . جفا و ستم و جور . و محنت . و ميلى آهنين و دراز و سر تيز كه بناها بدان ديوار سوراخ كنند . و زنبير كه بدان خشت و گل و خاك كشند . و ا خ . پدر افراسياب و پسر او . و مبارزى ايرانى . و پدر منوچهر شاه . پشنگ ( pacang ) و ( peceng ) ا . پ . ترشح آب و جز آن . پشنگ ( pocang ) ا . پ . نشان . و اثر قديم . و بيل و كلند . پشور ( pocur ) و پشول ( pocul ) ا . پ . دعاى بد و نفرين . پشوليدن ( poculidan ) ف م . پ . دعاى بد كردن و نفرين كردن . پشوليده ( peculide ) ص . پ . پريشان و ژوليده . و پراكنده . پشه ( pacce ) ا . پ . حيوان كوچك بالدار گزنده‌اى كه داراى چند قسم است و مخصوص ممالك حاره و فصل تابستان مىباشد و محل گزيدگى آن داراى درد و سوزش و خارش است . و پشهء زرين : شرارهء آتش . و پشهء زعفران : زغال و انگشت افروخته . پشه‌بند ( pacce - band ) و پشه‌خانه ( pacce - x ne ) ا . پ . پشخانه و تتق ( totoq ) . پشه‌خانه ( pacce - x ne ) ا . پ . درخت سده و شجرة البق . پشه‌خورد ( pacce - xord ) ا . پ . يك قسم ريشى كه بيشتر در بلخ بهم رسد و دير خوب شود گويند از گزيدگى پشه بهم مىرسد و بتازى قرحهء بلخيه گويند . پشه‌دار ( pacce - d r ) ا . پ . پشه‌خانه و درخت سده . پشه‌دان ( pacce - d n ) ا . پ . پشه‌بند . و پشخانه و تتق . و چپنلك ( cepenlek ) . پشه‌غال ( pacce - q l ) ا . پ . پشه‌دار . پشه‌ناك ( pacce - n k ) ص . پ . جائى كه پشه زياد داشته باشد . پشى ( peci ) ا . پ . پشيز . پشيج ( pacij ) ا . پ . اسباب و لوازم سفر . و هر چيز گرد مانند پول و فلس ماهى . و فراوان و زياد و چندين . پشيجيدن ( pacijidan ) ف ل . پ . مسلح شدن و آماده شدن . پشيچ ( pacic ) ص . پ . بزرگ و فراوان . پشيخ ( pacix ) ا . پ . هموار و صاف .