على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
104
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
اجولى ( ajvaliy ) ص . ع اسب تيزرو و بسيار جولان . اجؤم ( aj'om ) ع . ج جام . اجوم ( ajum ) ص . ع كسى كه مردمان را در پيش نفس خود مكروه و مذموم گرداند . اجون ( ojun ) م . ع اجن الماء اجنا و اجنا و اجونا مر . اجن و اجن . اجوه ( ojuh ) ع . ج وجه . اجوى ( ajv ) ص . ع . اسبى كه سرخى رنگ آن مايل بسياهى باشد . اجوية ( ajviat ) ع . ج جواء . اجهاء ( ejh ' ) م . ع . اجهى فلان علينا : بخيلى نمود فلان بر ما . و اجهت فلانة على زوجها : باردار نشد فلان زن از شوهرش . و اجهت لنا السماء و اجهينا : گشاده شد هوا از ابر و رسيديم ما بهواى گشاده . و نيز اجهاء : هويدا و روشن گرديدن راه . اجهاد ( ejh d ) م . ع اجهد الدابة اجهادا : بار كرد آن ستور را فوق طاقت وى و رنج داد . و اجهد الطعام : آرزومند آن طعام شد . و اجهد الشيب : شتابى كرد پيرى و بسيار گرديد . و اجهدت الارض : برآمد آن زمين . و اجهد الحق : آشكار و هويدا گرديد حق . و اجهد فى الامر : احتياط كرد در آن كار . و اجهد الشئى : مشتبه شد و خلط گرديد آن چيز . و اجهد ماله : نيست كرد مال خود را . و پراكنده ساخت . و اجهد العدو : كوشش كرد در دشمنى . و اجهد لى القوم : نزديك شدند آن گروه و نمايان گرديدند . و اجهد لك الامر : دست داد ترا آن كار . و اجهد الطعام ( مجهولا ) : مايل و آرزومند آن طعام شد . اجهار ( ejh r ) م . ع اجهر اجهارا : پسر احول زاد . و پسر نيك ديدار خوش قد خوب رخسار زاد . و اجهر الكلام : آشكار كرد كلام را . و بلند نمود آواز را . اجهاز ( ejh z ) م . ع اجهز على الجريح : كشت آن خسته را . اجهاش ( ejh c ) م . ع . اجهش عليه اجهاشا : زاريد بر وى و آمادهء گريستن شد . و اجهش فلانا : شتابانيد فلان را . و اجهش بالبكاء : آمادهء گريستن گرديد . اجهاض ( ejh z ) م . ع . چيره شدن بر كسى براى خلاص كردن ديگرى . و رهايانيدن . و شتابانيدن . و اجهضت الناقة . بچهء تمام خلقت كه پشم آورده بود افكند آن ماده شتر . اجهال ( ajh l ) ج . ع . جاهل . اجهال ( ejh l ) م . ع . اجهله اجهالا : جاهل و نادان يافت او را . اجهام ( ejh m ) م . ع . اجهمت السماء اجهاما : بىابر گرديد هوا . اجهر ( ajhar ) ص . ع . پسرى كه احول زاده شده باشد . و اسبى كه غرهء آن همهء روى وى را گرفته باشد . و مردم تمام خلقت نيك ديدار . و احول نيك ديدار . اجهر ( ajhar ) ص . ع . كسى كه در آفتاب ديدن نتواند . اجهره ( ajhare ) ا . پ . يك نوع بوتهء خاردار . اجهزات ( ajhez t ) ع . ج اجهزة ( ajhezat ) و ج ج جهاز . اجهزة ( ajhezat ) ع . ج جهاز . اجهل ( ajhal ) ص . ع . نادانتر و جاهلتر . اجهى ( ajh ) ص . ع . كسى كه موى پيش سر وى افتاده باشد . و بيت اجهى : خانهء بىسقف . اجهيزاز ( ejhiz z ) م . ع . آماده و مهيا شدن براى هر كارى . اجياد ( ajy d ) ا خ . ع . نام گوسپندى . و نام زمينى و يا كوهى در مكه . و ج . جيد و جواد اجياف ( ajy f ) ع . ج جيفة ( jifat ) . اجيال ( ajy l ) ع . ج جيل . اجيج ( ajij ) م . ع . اجت النار اجيجا ( از باب نصر ) : زبانه زد آتش . اجيد ( ajyad ) ص . ع . مردى كه گردنش دراز و نيكو باشد . اجير ( ajir ) ص . ع . مزدور و كارگر . اجيرانه ( ajir ne ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزد و اجرت . و ماهيانه و شهريه و مواجب . اجيرى ( ajiri ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوكرى . و مزدورى . و اجرت و مزد . اجيرى ( aju ) ا . ع . خوى و عادت . و رسم و دستور . اجيل ( ajil ) ا . ع . آب فراهم شدهء در كولاب . و گل و لاى كه گرداگرد خرما بن جمع كرده شود . و ص . پسمانده . و درنگكننده . ج : اجل . اجئلال ( ejel l ) م . ع . اجال اجئلالا ترسيد . اجيم ( ajim ) ا . ع . زبانهء آتش . اجين ( ojayn ) ا خ . پ . نام شهرى در هندوستان . اجئواء ( ej'ev ' ) م . ع . اجاوى الفرس اجئواء : سياه مايل بسرخى گرديد آن اسب . اجئيون ( ajaiyuna ) ج ا خ . ع . گروهى از تازيان منسوب به كوه اجأ . اچاق ( oc q ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - تاوهاى كه در آن چيزها را برشته مىكنند . اچكه ( ocakke ) ا . پ . مأخوذ از هندى - جيببر و كيسهبر . اچى ( eci ) ا . پ . نوعى از باز شكارى . و وزير .