تاريخچه : يكى از 252 گياه داروئى است كه شن‌نونك پزشك مشهور چينى در قرن اول ميلادى در كتاب Chennong bencaojing خواص داروئى آن را شرح داده است . قسمت قابل مصرف : ريشه تركيبات شيميائى : 1 - ايريدوئيدها Iridoid : جنتيوپيكروزيد Gentiopicroside ، سوروزيد Sweroside ، تريفوليوزيد Trifolioside ، ريندوزيد Rindoside ، كوراريونين Kurarionine ، كوشنل Kushenol و گلوكوزيل سوروزيد Glucosyl - sweroside . 2 - آلكالوئيدها : Gentianine 3 - استروئيدها و ترىترپن‌ها : بتاسيتوسترول ، استيگماسترول ، دكسترول Daucosterol ، آلفا آميرين ، اولئانوليك اسيد و B - Sitosterol - 3 - O - Gentiobioside ، خواص درمانى : مانند ژانسيان تلخ و محرك دستگاه گوارش ، تب‌بر و ضمنا ضد التهاب مىباشد . موارد مصرف درمانى : در يرقان ، آرتريت روماتوئيد ، دردهاى سخت مفصلى ، تب ، سردرد ، تب كودكان همراه با سوء تغذيه ، هموروئيد ، نورالژى ، سختى دفع ادرار . آثار فارماكولوژيك : اثر ضد قارچى داشته و متوقف‌كننده رشد كانديدا آلبيكانس و كاهش‌دهنده تب مىباشد . اشكال داروئى : جوشانده و تنتور گونه‌هاى مشابه در اثر درمانى : در چين از Gostraminea Maxim با نام چينى G . c rassicaulisduthi , Ma - Hua - qin - jiao با نام Cu - jingqin jiao و G . dahuricafish با نام چينى Xiao qin jiao در امر درمان استفاده مىشود .