تركيبات شيميائى : برگ داراى آربوتوزيد ، اريكولين يا گولترين Gaultherine يا منوتروپيتوزيد Monotropitoside ، متيل ساليسيلات ، رزين ، تانن و اسيدهاى كافئيك ، گاليك ، پ - كوماريك و وانيليك اسيد و 8 / 0 درصد اسانس مىباشد كه 8 / 99 آن را متيل ساليسيلات و بقيه را تركيبات فنلى مانند گولتريلن Gaultherilene و بورنئول تشكيل مىدهد . خواص درمانى : ضد التهاب ( به واسطه وجود متيل ساليسيلات ) ، ضد درد ، قابض ، ضدعفونىكننده ، ضد نفخ ، مدر ، محرك دستگاه گردش خون . موارد مصرف درمانى : در استعمال خارجى از برگ سبز گياه در رماتيسم ، آرتريت ، دردهاى عضلانى ، سياتيك ، رگ‌به‌رگ شدن ، نورالژى فاسيال استفاده درمانى به عمل مىآيد و در استعمال داخلى در اتازونى از برگ‌هاى قرمز به صورت دم‌كرده 10 در هزار به عنوان قابض در اسهال‌هاى ساده ، نفخ و كوليك استفاده مىشود . از اسانس وينترگرين بطور موضعى در رماتيسم مفصلى استفاده درمانى به عمل مىآيد چون اين اسانس بسيار سمى است و به كليه و كبد آسيب مىرساند . در استعمال داخلى بيش از 3 - 1 قطره سه بار در روز نبايد بيشتر مصرف شود . موارد مصرف ديگر : از برگ‌هاى قرمزرنگ به عنوان چاى و از اسانس در عطرسازى ، نوشابه‌سازى و براى تهيه خميرهاى دندان و از ميوه به صورت ژله ، مربا و شربت استفاده مىشود . در قديم براى تهيه متيل ساليسيلات از اسانس استفاده مىشده است امروز اين ماده را به طريق سنتز تهيه مىنمايند . متيل ساليسيلات بسيار سمى است لذا مقادير بيش از حد مجاز مصرف اسانس باعث خونريزى ، هپاتيت و مرگ مىشود . اشكال داروئى : دم‌كرده ، كرم ، پماد ، لوسيون ، لوزانژ . تداخل داروئى : اسانس وينترگرين با هپارين ، وارفيرين و ساليسيلات‌ها تداخل دارد .