ابو القاسم سلطانى

221

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

موارد مصرف درمانى : در آلمان به عنوان محرك اعمال هپاتيك ، پادزهر ، ضد استسقاء مصرف مىشود از سرشاخه‌هاى گل‌دار در موارد عدم دفع ادرار ، سنگ كليه ، سيستيت ، آب آوردن انساج ، داء الرقص ، گواتر و در فرانسه براى درمان صرع استفاده درمانى به عمل مىآيد . در استعمال خارجى : از شيره تازه گياه مخلوط با پيه خوك در خنازير ، بيمارىهاى جلدى ، جرب و از برگ براى شستشوى زخم‌ها ، اولسرهاى سرطانى ، زخم‌هاى دير علاج و اكزما استفاده مىشود . اشكال داروئى : دم‌كرده ، تنتور ، پماد ، مرهم . از دم‌كرده 4 - 3 گرم ( 2 قاشق چايخورى ) سرشاخه‌هاى گل‌دار به عنوان مدر استفاده مىشود . ( 1 * ) - اين واژه در جامع مفردات ابن بيطار ( ج 3 ص 145 ) به صورت غالارتون آمده است . ( 2 * ) - تت دياسقوريدوس م - 4 ص 345 ش 78 ( 3 * ) - الحاوى ج 21 ص 208 ( 4 * ) - مخزن الادويه ص 409 ( 5 * ) - در قانون ابن سينا چاپ بيروت از صفحه 469 با نام غاليون و در صفحه 470 ذيل واژه غالمون آمده است . ( 6 * ) - تحفه حكيم مومن ص 189 Code - 2518 گم‌گوت Garcinia hamburyi Hook . F . گم‌گوت ، گم‌رزين درختى است يك پايه از خانواده Guttiferae به ارتفاع 6 تا 20 متر ، برگ‌ها متقابل ، سبز زيبا ، شفاف ، بيضى شكل ، نوك‌تيز ، با يك رگبرگ اصلى و تعداد زيادى رگبرگ‌هاى فرعى ، گل‌ها نر و ماده ، گل‌هاى نر به رنگ آبى مايل به قرمز به وضع فراهم در كنار رگ‌ها با تعداد زيادى پرچم ، گل‌هاى ماده بدون دمبرگ ، بطور منفرد بر روى ساقه قرار دارند و داراى 20 تا 30 پرچم غير زايا مىباشند ، ميوه سته ، كروى ، بدون كرك ، به بزرگى يك گيلاس و داراى 4 دانه بيضوى مسطح مىباشد . محل رويش درخت جنگل‌هاى مرطوب سيلان ، جنوب هندوستان ، سيام و كامبوج مىباشد . در اثر ايجاد شكاف در تنه درخت شيره‌اى به حالت روان و زردرنگ خارج مىشود كه تدريجا چسبنده و سفت مىشود . اين شيره نوعى گم‌رزين است و گم‌گوت ناميده مىشود .