ابو القاسم سلطانى
381
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
شده است . همچنين پوست داراى بتائين ( آلكالوئيد ) ، وانيلين ، تانن ، موم ، پكتيك اسيد ، كلرور پتاسيم ، اكسالات كلسيم ، كاسكاريليك اسيد Cascarillic و Cascarillodone مىباشد . خواص درمانى : پوست درخت مقوى تلخ ، قابض ، ضد ميكروب ، ضدعفونىكننده ، ضد تب ، ضد نفخ ، خلطآور ، هضمكننده غذا و ضد قى مىباشد . موارد مصرف درمانى : از پوست در سوءهاضمه ، اسهال ، اسهال خونى ، نفخ ، حالت تهوع و استفراغ ، استفاده مىشود . همچنين ذرات پوست بهعنوان ماده معطر به توتون اضافه مىشود . اشكال داروئى و مقادير خوراك : پودر پوست : 4 - 2 گرم دمكرده : 4 گرم در ليتر تنتور : 3 - 2 گرم اسانس : اسانس آنكه در باهاما و كوبا از پوست خشك به طريقه تقطير با بخار آب تهيه مىشود در سرفه ، برونشيت مزمن ، سوءهاضمه ، نفخ در طب عوام مصرف مىشود . همچنين از اسانس در صنايع صابون سازى ، مواد آرايشى ، عطرسازى بهويژه براى آقايان ، دترژنتها ، نوشابههاى الكلى و غير الكلى و بهعنوان ماده معطر در توتون سيگار استفاده مىشود . Code - 1862 دند Corton tiglium L . درختچهاى است هميشه سبز ، به بلندى حدود 4 متر از خانواده Euphorbiaceae كه محل رويش آن چين ، شرق هند ، آسام ، بنگال ، ساحل مالابار مىباشد . ساقه سخت و مقاوم ، پوست خاكسترىرنگ ، برگ متناوب ، دم برگ دراز ، در قاعده برگ قلبى شكل ، كمى گرد ، برگهاى بالا كوچكتر ، بيضى ، نوكتيز ، دندانهدار ، گل 2 نوع نر و ماده ، كوچك ، زردرنگ ، معطر ، مجتمع به صورت خوشه ، مادگى داراى تخمدان سه خانه ، در هر خانه يك تخمك ، ميوه پوشينه بدون كرك ، داراى سه دانه بيضوى مسطح كه به نام " دند " ناميده مىشوند . دانه داراى يك غشاء نازك كه مغز را احاطه كرده ، مغز از دو لبه به هم پيوسته درست شده كه در بين اين دو زبانهاى قرار دارد كه بسيار سمى است ، دانههاى تازه سفيدرنگ و به تدريج زرد و سياهرنگ مىشود . طعم دانهها در ابتدا ملايم سپس تند و تلخ و سوزاننده است .