ابو القاسم سلطانى
368
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
( 4 * ) - تت قانون عب 308 ( 5 * ) - در اختيارات چاپ تهران ناشر پخش رازى " داء الثعلب " و در نسخه خطى كتابخانه شخصى داء الفيل به معنى پيلپائى و در مخزن نيز چنين آمده است ( 6 * ) - اختيارات بديعى ص 206 ( 7 * ) - تلخيص از مخزن ص 306 Code - 1826 سرخ وليك ( بازار تهران ) Crataegus microphylla C . Koch . درختچهاى است داراى خارهاى زياد به درازاى 12 - 5 ميليمتر ، شاخههاى جوان به رنگ سبز قهوهاى مىباشند كه كمكم سفيدرنگ مىشوند ، برگها تخممرغى داراى 5 - 3 لوب با بريدگيهاى عميق روى برگ سبز تيره و پشت برگ سبز كمرنگ . گل آذين داراى 10 - 4 گل مىباشد . هر گل 5 گلبرگ به ابعاد 6 - 5 ميليمتر ، دمگل بلند به درازاى 2 سانتيمتر ، مادگى يك خامه ، ميوه سرخرنگ ، تقريبا بيضىشكل به درازاى 12 - 9 ميلىمتر مىباشد . محل رويش گياه جنگلهاى شمال كشور ، راميان ، رودبار ، آستارا ، اردبيل ، كرمانشاه ، لرستان و خراسان مىباشد و به اسامى وليك ، سرخ وليك ، گويچ ، گوچ ، كيالك ناميده مىشود . در بازار تهران به نام سرخ وليك مشهور است و بهعنوان پائينآورنده فشار خون ، آرامبخش و مدر عرضه مىشود . Code - 1827 سرخ وليك Crataegus monogyna Jacq . درختچهاى است به بلندى حدود 8 متر ، غالبا داراى خارهاى محورى به درازاى 2 - 7 / 0 سانتيمتر ، برگ تخم مرغى يا واژه تخممرغى ، 5 - 3 لوب با تقسيمات عميق ، حاشيه معمولا دندانهدار ، روى برگ به رنگ سبز تيره و پشت برگ كبود ، داراى دم برگ به درازاى سه سانتىمتر ، گل آذين چتر ساده با 18 - 10 گل ، گلبرگ 5 عدد سفيدرنگ با بوى قوى ، كاسه داراى 5 دندانه ، مادگى يك خانه ، ميوه شفت مانند گرد يا تخممرغى ، سرخرنگ و داراى يك هسته كوچك و سخت مىباشد . محل رويش گياه مناطق معتدل شمال آسيا ، در ايران مناطق كوهستانى اطراف تهران ، كرج ، ولىآباد ، كندوان ، اروميه ، بروجرد و اراك مىباشد . به عربى آن را زعرور الادويه ، در بيروت شوكه اياء و به پارسى ترشه وليك ، سرخ وليك ( در گرگان ) ، يميشان ( اروميه ) ، ناغونچا ، غونزا ( بلوچستان ) ، سبك Sebak ( بادقيس ) مىنامند . تركيبات شيميائى : خواص درمانى و موارد مصرف درمانى كاملا با Crataegus oxycantha L . يكى مىباشد . مراجعه شود به كد 1830 همين مجموعه .