تركيبات شيميائى : قهوه سبز داراى كافئين ، آدنين ، گزانتين ، هيپوگزانتين ، كوانوسين Quanusin ، لگومين ، كولين ، نياسين ، موم ، 42 / 8 تا 42 درصد سلولز ، 1 تا 2 / 1 درصد ازت توتال ، 8 / 5 تا 8 / 7 قند احياءكننده و 4 / 11 تا 4 / 14 درصد مواد چرب مىباشد كه شامل اترهاى كارفوليك اسيد ، سيتريك اسيد ، پالميتيك اسيد ، استاريك اسيد ، اولئيك اسيد ، كاپريك اسيد و لينولئيك اسيد مىباشد و بالاخره قهوه داراى اسيدهاى فنليك از قبيل Chlorogenic اسيد مىباشد . مقدار كافئين در دانه قهوه سبز 7 / 0 تا 05 / 2 گرم درصد مىباشد كه در اثر بو دادن قسمتى از كافئين تبديل به كافئون مىشود كه اسانس است و بوى عطر قهوه مربوط به اين ماده مىباشد . همچنين در اثر بو دادن مقدار قند در قهوه كاهش پيدا نموده و به يك درصد مىرسد . خواص و موارد مصرف : برگها داراى 26 / 1 درصد كافئين مىباشد و در جاوه و سوماترا دم‌كرده آن را مانند چاى مصرف مىنمايند . برگ قهوه به عمل هضم كمك مىنمايد . از ميوه نارس خشك در طب ايورودا در سردرد و از ميوه‌هاى رسيده براى درمان اسهال استفاده مىشود . از قهوه سبز به حالت خيسانده براى رفع درد نقرس و رماتيسم و به شكل پودر داخل كاشه به‌عنوان تب بر استفاده به عمل مىآيد . خواص و موارد مصرف كافئين و قهوه بو داده : محرك و نيرودهنده سيستم عصبى و ماهيچه‌ها ، نشاطآور ، مقوى قلب و عضلات و مدر مىباشد . قهوه اعصاب وازوموتور را تحريك نموده در نتيجه بر فشار داخلى عروق افزوده و نبض را سخت و حركات قلب را شديد و گاهى نيز طپش قلب ايجاد مىكند ، با مصرف كافئين و قهوه نبض در ابتدا سريع و بعد كند مىشود ، حركات تشنجى الياف عضلات معده و امعاء را تقويت نموده عمل هاضمه را آسان مىكند بدين جهت غذا سريع‌تر از جهاز هاضمه عبور مىكند ، مقدار كم قهوه مهيج و محرك فهم و درك مىباشد ، قهوه حملات آسم را كم نموده و در فتق نيز موثر مىباشد . در ضعف و بىنظمى حركت قلب به‌ويژه دوران نقاهت بيماران مبتلا به ذات الريه و تيفوئيد مصرف كافئين و قهوه مفيد مىباشد . ابتدا با 25 / 0 گرم كافئين در روز شروع و به 1 الى 5 / 1 گرم در روز مىرسانند كه اين مقدار در چهار نوبت منقسم داده مىشود . به علت خاصيت پيشاب‌آورى ، در نقرس ، خيز عمومى انساج ، آسيت ، سنگ كليه مصرف مىشود همچنين در انواع سنكوپ به‌ويژه در مسموميتهاى ناشى از ترياك و مواد مخدر و الكل سودمند مىباشد .