نقش ايران در انتقال علوم از شرق به غرب ايران نه فقط توانسته است علوم را از شرق و غرب گرفته و پس از تغييراتى در جهت تكامل ، به طرف مقابل انتقال دهد بلكه خود در پىريزى طب سنتى نقش اساسى داشته است . تركيب بدن انسان از اسطقسات يا عناصر اربعه ( زهك به فرس قديم ) كه پايه طب بقراط را تشكيل مىدهد و از آن اخلاط چهارگانه و طبائع مخصوص به وجود آمده يك انديشه و فرضيه ايرانى است و روح ( Urvan ) عامل حيات كالبد يا تن ( Tanu , Kehrp ) شناخته شده و با فرارسيدن مرگ از كالبد جدا مىشود و سه روز و سه شب در كنار آن باقى مىماند و طى اين مدت كه ارواح نيكوكاران و پرهيزكاران ( روح اعلاءفروشى ) از " سرزوشتك " خويش كه عبارت از لذت و خوشى در فردوس برين است آگاهى مىيابد " ( بندهاى 82 از فرگرد هشتم ، بند 7 از فرگرد نوزدهم ، ونديداد ) . هرچند در ونديداد مهرك يا مرك معادل خلط و اخلاط مىباشد ولى نظريه اخلاط چهارگانه خون ، صفرا ، سودا و بلغم ، توسط پولوبوس داماد بقراط در سده چهارم قبل از ميلاد ارائه شده است .