Code - 655 شجره الخبز Artocarpus incisa L درختى است با ساقه قوى به ارتفاع تا 20 متر از خانواده Moraceae ، برگ‌ها پهن به طول 30 سانتيمتر سبزرنگ ، زيبا كه با بريدگيهاى نسبتا عميق به شكل پنجه درآمده است . درخت داراى دو نوع گل نر و ماده مىباشد . ميوه كروىشكل ، درشت و گوشتى كه منشاء اوليه آن جزاير اقيانوسيه بوده و به ساير مناطق حاره انتشار داده شده است در هند كشت مىشود . ميوه آن را مانند نان در تنور پخته و مىخورند . تركيبات شيميائى : ميوه داراى مواد نشاسته‌اى حدود 70 درصد ، پروتئين ، آنزيم پاپايوتين و آرتوكارپين مىباشد . برگ‌ها و ريشه داراى مقدار كم اسيد سيانيدريك مىباشد . موارد استفاده درمانى : از تخم ميوه‌ها به عنوان تب‌بر ، آسان شدن وضع حمل و تقويت نيروى جنسى و از پوست درخت به صورت جوشانده در درد معده و همچنين به منظور ضد عفونى كردن استفاده مىشود . Code - 660 لوف جعد Arum italicum Mill گياهى است علفى داراى ريزوم غده‌اىشكل سرشار از مواد نشاسته‌اى با برگ‌هاى بزرگ و دمبرگ دراز ، گل‌ها به شكل شيپور و از خانواده Araceae مىباشد گياه در اروپا بخصوص در ايتاليا ، اسپانيا و برخى نواحى آسيا پراكندگى دارد . تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى : تئوفراست آن را آرن Aron ناميده و جنس گياه نيز به همين جهت Arum نامگذارى شده است به آرامى آن را لوفا Lufa مىناميده‌اند . گياه در كتاب دياسقوريدوس به‌طور مجزا و در ديگر كتب طب سنتى ذيل عنوان لوف آمده است . پزشكان قرون اوليه هجرى قبل از زمان شريف ادريسى ذيل ماده لوف دو گياه Arum italicum و Dracunculus vulgaris را به ترتيب با نام لوف كبير و لوف صغير آورده‌اند از زمان شريف ادريسى گياه ديگرى 1 * به نام لوف توسط پزشكان اسلامى وارد تراپوتيك مشرق‌زمين شده كه چون كوچكتر از لوف صغير قبلى بوده است اين گياه را نيز به نام لوف صغير ناميده‌اند . بنابراين منظور از لوف صغير در كتب نوشته‌شده قبل از شريف ادريسى ( 570 هجرى قمرى ) نظير حاوى ، الابنيه ، صيدنه ابو ريحان ، قانون ابن سينا همين گياه مورد بحث است و در كتب نوشته‌شده بعد از 570 هجرى قمرى نظير مفردات ابن بيطار ، اختيارات بديعى ، تحفه ، مخزن الادويه ، لوف صغير به اريصارن Arisarum vulgare نيز اطلاق گرديده است .