شجرة الطحال نام كلى درختچه‌هايى است در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى « شجرة الطوال » ، « صريحة الجدى » و « زهر العسل » نام برده شده است ، نام محلى اين درختچه‌ها معمولًا در ايران يكسان است . انواع مختلف شونگ عبارتند از : 1 - پيچ امين‌الدوله 2 - پيچ امين‌الدوله گونه ژاپنى 3 - صريحة الجدى 4 - پيچ آويزى . پيچ امين الدوله : از گياهان بالا رونده است كه به‌عنوان پيچ زينتى كاشته مىشود . پيچ امين الدوله گونه ژاپنى : بالا رونده است و گلهاى سفيد و بسيار معطّر شبيه پيچ امين الدوله دارد و رنگ آنها پس از چندى شكرى مايل به زرد مىشود . صريحة الجدى : تا بلندى 4 متر بالا مىرود ، برگها بيضى بدون دندانه و گلهاى آن سفيد و معطّر ابتدا به رنگ سفيد و سپس به رنگ زرد درمىآيد . ميوه آن قرمز تخم‌مرغى است . پيچ آويزى : در باغها براى گل زيباى سرخ شيپورى شكل آن كاشته مىشود و فقط در اوايل بهار شكوفه مىكند ولى در شمال ايران فصل شكوفه آن طولانى است . « 1 » شجرة السماء مشخصات : به فارسى « درخت عرعر » گويند و در كُتب طبّ سنّتى و به عربى با نامهاى « شجرة السماء » و « شجرة الله » آمده است . در برخى مناطق ايران آن را « سماق چينى » مىنامند . درختى است نسبتا بزرگ ، برگهاى آن مركّب زوج ، بزرگ ، به رنگ سبز تيره و گاهى به رنگ جگرى درمىآيد . گلهاى عرعر داراى بوى نامطبوعى است و به محض تماس با دست اين بو را از خود بيرون مىدهد ، ميوه آن بالدار و قرمز رنگ است .

--> ( 1 ) - همان ، ص 308 .