مصطفى النوراني الاردبيلي
401
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
نيش را بر طرف مىكند . « 5 » در محل مورچهها چند دانه غازياغى بگذارند مورچهها را فرارى مىدهد . « 6 » آب برگهاى تازه غازياغى اگر با شير مخلوط شود براى آسم مرطوب و گرفتگى صدا و نزله ريوى بسيار مفيد است . « 7 » شيره برگهاى تازه غازياغى براى غرغره كردن در موقع گلو درد سخت نتيجه مطلوب دارد . « 1 » غازياغى گياهى است بيابانى كه در بهار مىرويد ، برگهايش دراز و گلهايش سفيد ، تخمهاى ريز شبيه به تخم كرفس دارد كه طعم آنها تلخ است . آن را مانند سبزيهاى خوردنى مصرف مىكنند . در ميان كردها دمكرده آن را براى تسكين درد پا و دست و پودر برگهاى آن را براى گزيدگى حشرات به كار مىبرند . « 2 » غازياغى گياه خوشبويى است ، خنك ، اشتهاآور ، تصفيه كننده خون ، مليّن و ادرارآور ولى اگر مقدار زيادى از آن خورده شود ، باعث حرارت مزاج و تحريك پوست مىشود . دمكرده و جوشانده سى تا شصت گرم خشك آن در يك ليتر آب ، ادرارآور است و در بيماريهاى استسقا ، سنگ كليه و مثانه مصرف آن تجويز مىگردد . « 3 » غاسول صابونى يا غاسول ، گياهى است علفى ، پايا و به ارتفاع 40 تا 60 حتى 80 سانتىمتر كه ريشهاى به قطر 2 سانتىمتر ، با انشعابات فراوان و به رنگ قهوهاى مايل به قرمز است . برگهاى آن بزرگ ، ساده ، متقابل ، بيضوى نوك تيز و گلهاى آن معطّر مىباشد . منشأ اصلى آن منطقه مديترانه ذكر شده است ولى امروزه به علت پرورش زياد و پراكندگى در مناطق مختلف ، در بسيارى از نواحى يافت مىگردد . محل رويش آن نيز در اماكن
--> ( 5 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 154 . ( 6 ) - همان ، ص 155 . ( 7 ) - همان ، ص 150 . ( 1 ) - همان ، ص 155 . ( 2 ) - طب سنتى در ميان كردان ، ص 129 . ( 3 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 158 .