مصطفى النوراني الاردبيلي

367

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

ماليدن به محلهايى از بدن كه پوست آن كنده شده است ، استفاده مىكنند . برگهاى اين گياه براى اسب مسموم كننده است . از اين گياه به‌عنوان قابض ، ضد كرم معده و روده ، قاعده‌آور ، مدرّ و محلّل استفاده مىكنند . « 1 » على جونك در كرج ارقَك ، در ميانه يُدرُخ ، در كوير انارك ، چهل چشمه و ساير مناطق فارس على جونك و « على جون » گفته مىشود . و در بعضى كتب آن را ريش بز نوشته‌اند . تركيبات شيميايى : در گياه كم و بيش داراى آلكالوئيدهاى معروف افدرين هستند در گونه‌اى ديگر از اين گياه نيز آلكالوئيدهاى افدرين و پزودوافدرين وجود دارد . خواص - كاربرد : در هند از عصاره آبى گياه كه طعمى تلخ و قابض دارد براى كنترل حمله‌هاى آسمى استفاده مىشود . تنطور گياه براى تقويت قلب و تحريك جريان گردش خون تجويز مىشود . عصاره ميوه‌هاى افدرا براى رفع ناراحتىهاى مجارى تنفسى مؤثر است . « 2 » علك البطم درختى است كه در كُتب طبّ سنّتى و كتب قديم با نامهاى بطم افضد ، بنگ و كسووَن آمده است . از اين درخت سقزى گرفته مىشود . اين سقز را در كُتب طبّ سنّتى با نام علك البطم نام مىبرند .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 282 . ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 501 ؛ محيط اعظم ، ص 370 .