مصطفى النوراني الاردبيلي

344

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

عسل معده و عروق را باز مىكند ، ليزابه‌هاى بلغمى را جذب و از عمق بدن بيرون مىآورد . براى سستى اندام و عضلات ، استسقا ، يرقان و ورم طحال نيز مفيد است . براى معالجه قولنج روده هم تجويز شده ، پادزهر سموم مخصوصا مسموميت غذايى است . شكننده سنگهاى كليه و مثانه مىباشد . عسل داراى تمام ويتامينها و تمام عناصر معدنى مورد نياز بدن انسان است و كمبودهاى غذايى را جبران مىنمايد ، ترشحات غدد داخلى و بزاق را تعديل مىكند و براى معالجه سختى عمل بلع و خشكى گلو و درمان سرفه زياد توصيه شده است . براى رفع دل درد ، يبوست ، كم اشتهايى ، زخم معده ، امعاء ، ترشى و التيام زخمها هم مفيد است . از نوع وحشى آن در بعضى از كوههاى ايران پيدا مىشود . « 1 » عشار گياهى است كه گونه‌هاى مختلف آن در ايران با نامهاى محلى مختلف شناخته مىشود . در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى عشر ، اكرس ، حدار ، عشار و . . . آمده است . مشخصات : گياهى است كائوچويى ، درختچه‌اى است به بلندى 4 - 3 متر با شاخه‌هاى ضخيم پر از شاخه ، پوست آن كمى قرمز ، شاخه‌هاى جوان آن پوشيده از كُرك سفيد ، برگهاى نسبتا پهن بدون دمبرگ با قاعده قلبى شكل ، كمى گوشتى كه پس از خشك شدن نازك مىشود . گلهاى به رنگ سفيد ، ارغوانى و قرمز ، ميوه آن فوليكول تخم مرغى شكل است . تركيبات شيميايى : در اين گياه رزينى تلخ به نام آكوند ارين و كالوتروپين مشخص گرديده است . شيرابه گياه داراى اوشارين ، كالوتوكين ، كالاكتين و . . . مىباشد .

--> ( 1 ) - زبان خوراكيها ، ص 54 - 50 .